Pup na 12 weken

Hoi

Wij hebben enkele dagen geleden een pup gekocht, maar deze is al 12 weken. De fokker vond geen geschikt baasje en wou de pup niet zomaar aan een opkoper geven, dus hebben wij besloten om de pup een thuis te geven.

De fokker heeft zelf één van de pups gehouden en heeft deze gesocialiseerd, maar de andere pup helemaal niet! :( De pup is zeer angstig en durft zelfs met moeite buiten te komen. Hij plast wanneer je binnenkomt en wanneer je hem aandacht geeft. Wij proberen hem zoveel mogelijk te negeren wanneer we binnenkomen en zorgen ervoor dat hij zich niet te fel kan opwinden dmv rustige spelletjes. De pup verschiet ook van alles en duikt dan ineen :s Wij hebben hem nog geen enkele keer gestraft en we zullen dit ook nooit doen, maar toch legt hij zijn oren in zijn nek, draait zijn hoofdje en duikt ineen.

Kunnen we deze "schade" nog herstellen of zal de pup altijd angstig blijven? Hoe kunnen we dit het best aanpakken? We zijn van plan met hem zo snel mogelijk naar de puppycursus te gaan, maar we willen hem ook niet overdonderen aangezien hij andere honden en mensen niet gewoon is...

Wat is dit voor fokker???
De eerste inprentingsfase is wel voorbij, dit kan blijvende schade zijn.
Maar het is zeker niet te laat, want het socialiseren gaat nog gewoon door na 12 weken. Stapje voor stapje, rustig aan... Overal mee naar toe nemen, zodat de pup indrukken op doet en hij minder bang wordt.. Arm ding

Heeft de pup alleen de laatste 4 weken een slechte socialisatie gehad of de weken ervoor ook?
Wat voor fokekr was het? Broodfokker? pretnest fokker of via de rasvereniging?
En hoe zag het er daar uit? waar groeiden de pups op?

@ Angela: je hebt gelijk...het gaat om een zeer onervaren "fokker", die zich daar best niet mee zou bezighouden aangezien ze niet weet hoe ze met pups moet omgaan.

@ Mexx: De pup heeft altijd een slechte socialisatie gehad, vanaf de geboorte dus. Ze zaten de eerste 2 of 3 weken binnen en daarna in een garage, waar de kleinste (die wij nu hebben), zowat altijd heeft gezeten. Ze is er nooit mee gaan wandelen,heeft ze gestraft (aangezien hij zo fel reageert wanneer hij iets "fout" doet) Het gaat inderdaad om een pretnest.

Zouden we met de pup naar de puppycursus gaan of zou dit teveel zijn voor een niet-gesocialiseerde hond? We willen hem nu zoveel mogelijk ervaringen laten opdoen op een kortere tijd dan bij een goed gesocialiseerde pup. Hoe moeten we dit aanpakken? We willen hem namelijk niet té veel indrukken laten opdoen, zodat hij dit te overweldigend vindt.

Ai, dat zou idd wel eens nooit meer helemaal kunnen goedkomen.
Je pup heeft echt een enorme achterstand die nu niet meer ingehaald kan worden.

Ik zou even contact opnemen met een goede hondenschool en op bezoek gaan en samen met hen bekijken of het beter is eerst wat prive lessen te volgen of alleen eerst wat bezoekjes te brengen voor je een puppyles gaat volgen.
Misschien gaat het gelijk goed, maar misschien is een groepsles nog een stap te veel.

Dit noemen ze "gewoon" kennelsyndroom. De hond heeft de allerbelangrijkste fase niet goed doorstaan. De schuld van de opvoeders!
Deze fase is niet meer over te doen en naar mijn mening echt niet meer te herstellen.

Ze kunnen best nog wel aan dingen wennen, maar nooit meer zoals het hoort. Jammer hoor, bij een paar weken eerder uit het nest halen, had een heleboel ellende kunnen voorkomen. Foute fokker.

Ai, arme pup . De pup moet nu leren dat het bij jou wel fijn is.
Belangrijk is: veel geduld en positief omgaan. Niet zomaar oppakken, niet zomaar aaien, niet het eten afpakken, niet over de pup heen buigen. Veel rust en regelmaat geven.

Leer het pupje alles, maar met mate. Ga bijvoorbeeld elke dag of een paar keer per week even ergens heen, maar heel kort. Eventjes in de auto, in de bus, in de trein, in een winkel, eventjes op bezoek, naar een park, naar het bos, in contact brengen met mensen en kinderen die bekend zijn met honden en die rustig reageren op de pup. Laat regelmatig de radio aan, televisie aan, wen de pup aan geluiden in huis. Maar alles kort en met mate (bijvoorbeeld niet naar een drukke straat, maar een rustige straat). Bied de pup speeltjes aan en veel lekkers. Ga met de pup oefenen. Een heeeel kort aaitje en dan gelijk iets lekkers (stukje kaas of worst of zo). En dan ga je weer je eigen gang. Vermijd oogcontact. Breng de pup ook in contact met stabiele volwassen honden die zelfvertrouwen hebben. Naar de hondenschool kan zeker, als het een goede hondenschool is die op een positieve manier traint en die ruimte biedt voor individuelele vragen. Bevestig de pup niet in zijn angst, dus vermijd oogcontact en aaien als hij bang is. Negeer hem maar veel, dat is niet bedreigend.

Dit is wel echt een heel naar verhaal zeg...

Pups in een garage daar schieten de tranen toch van in je ogen wat voor pup heb je gekocht?

Zo iemand had nooit een nesje pups moeten laten komen, of zich beter in moeten lezen in wat het precies allemaal inhoud.

Wat voor pup heb je?

Wat Angela zegt is heel sterk, alles met hele kleine kleine stapjes oppakken, veel belonen, en er heel lief voor zijn.

Eigenlijk wil je niet weten om welk ras het gaat...:s Een cane corso...een heel gevoelig ras dus.

Bedankt voor de interessante tips. Hij heeft vaak de neiging om oogcontact te zoeken. Ik had het gevoel dat ik hem best niet terug aankeek, dus heb ik dat ook nog nooit gedaan...dus ik ben blij dat je dit even zegt. Mijn vriend ging gisteren over hem hangen en ik heb direct gezegd om dit niet meer te doen...nu kan ik bewijzen dat ik daarin dus gelijk heb Mijn vriend zei ook om hem zeker niet te laten buitenkomen, omdat hij zoveel schrik heeft en dit te druk zou zijn voor hem...Hierin zat hij dus helemaal fout. Het was een moeilijke keuze om de pup in huis te nemen, maar het zou te traumatisch zijn indien hij naar een opkoper zou gaan. Ik hoop nu gewoon dat we zoveel mogelijk schade kunnen herstellen.

Indien er nog tips zijn, zal ik ze met plezier lezen Alvast bedankt.

Nou, het kan best zijn dat het buiten te druk is voor hem hoor. Daarom zeg ik ook: heel kort en met mate, naar rustige plekjes. Hij zal toch gesocialiseerd moeten worden, dus weken binnen houden zou ik niet doen.
Veel succes met de opvoeding. Als je merkt dat het gedrag steeds erger wordt en omslaat in agressie, zou ik zeker een gedragstherapeut erbij halen. Want met zo'n ras wil je straks geen agressieve hond in huis.

al 2x heel verhaal getypt en 2x weg tekst, grrrrr

Ik ga later nog een keer proberen met een bakkie koffie erbij, zo eerst effe wandelen.
Ik heb een hond met problemen door gemiste 1e en 2e socialisatiefase.

groetjes van Petra

Hehe :p

3de keer (hopelijk) goede keer

Nou nog een keer proberen.

Allereerst snap ik jullie zo goed dat je dit hondje hebt meegenomen om te voorkomen dat hij elders bij een hondenhandelaar terecht komt en wie weet wat dan.
Ik hoop echt dat hij bij jullie een fijn plekje krijgt en echt super dat je nu zo open staat voor informatie.

Ik heb een hond, Jip in huis genomen toen hij 7 mnd was. Gezien het gedrag wat hij vertoonde heb ik een gedrags therapeut geraadpleegd.
Deze kon mij aan de hand van observatie vertellen dat het misgegaan is in de 1e socialisatiefase en aan de hand van observatie en ook de (weinige) info die ik wist ook de 2e socialisatiefase.

Juist nu jullie pup nog maar 12 weken is komt het er op aan om hem op de juiste manier te begeleiden.
Ik zou jullie dan ook adviseren om zo snel mogelijk een goede GT te gaan raadplegen die jullie kan ondersteunen bij het begeleiden van de pup.

Onderstaand stukje geeft een beeld van wat er dus mis kan gaan tijdens de 1e socialisatiefase.

ff hieronder verder met het stukje.

In het algemeen kan een hond met kennelsyndroom niet of nauwelijks omgaan met veranderingen in zijn dagelijkse routine en omgeving. Hij is buitengewoon schuchter en is bang om te worden aangeraakt. De indrukken die hij in de inprentingsfase heeft opgedaan blijven hem zijn leven lang parten spelen. Wat er tijdens deze periode is misgegaan kan nooit meer ongedaan gemaakt worden. Zonder de juiste training en behandeling door een ervaren hondentrainer zal hij chronisch gestoord, antisociaal gedrag vertonen.
Een hond met kennelsyndroom moet leren om mensen te vertrouwen en met hen om te gaan. Hij is buitengewoon zenuwachtig en zeer op zijn hoede voor onze welgemeende zorg.
Een hond zal nooit genezen van het kennelsyndroom. De schade die in de inprentingsfase is toegebracht kan niet ongedaan worden gemaakt. Het enige wat je kunt doen is zijn leven (en jouw leven met een hond die eraan lijdt) wat aangenamer maken.
Routine is in dit opzicht heel belangrijk.Omdat een hond met kennelsyndroom niet in staat is om met veranderingen in zijn routine om te gaan

volgende pagina vervolg

O wat triest

Aan de tips heb ik niets toe te voegen alleen n vraagje: wat precies is een opkoper?

Met Jip heb ik inmiddels echt vorderingen gemaakt en hier in huis voelt hij zich heerlijk op zijn gemak.
Hij ligt graag bij me en we knuffelen wat af.

De GT heeft mij afgeraden om hondentraining te gaan doen. Hij zou heel lang nodig hebben om enigsinds te wenne aan die situatie en als hij al eenmaal ooit zou ontspannen en dus openstaan voor andere honden en training dit niet kunnen toepassen in andere situaties. Het is dus situatie gebonden.

Zo is hij ook inmiddels gek op mijn broer, maar alleen als mijn broer hier in huis is. Als we mijn broer elders treffen is het net of hij hem niet herkent. Hij heeft dit met name bij mannen.

Routine is heel erg belangrijk dat is zijn houvast en merk ik meteen als ik daarvan afwijk.

op sommige lokaties Buitenshuis en zeker bij anderen thuis staat hij stijf van de stress en dit hersteld zich ook niet naa een periode.
Als ik een dag bij vrienden ben staat hij de hele dag stijf van de stress.
Sorry ik geef je wel heel erg veel negatieve informatie nu.
vervolg onder en positiever.

Jip heeft dus echt vorderingen gemaakt ook al gaan bepaalde dingen er nooit emeer uit. (het blijft een "gehandicapt" hondje.

Maar wat voor mij voorop staat is dat hij een groot deel van zijn leven plezier ervaart en ik durf wel te zeggen dat dat zo is.

Voor de stress en de angsten probeer ik hem zo goed mogelijk te begeleiden met klassieke homeopathie.

Sluit ik af met dat het volgens mij echt raadzaam is een goede GT in de arm te nemen en samen te kijken wat de problemen zijn. Is het idd kennelsyndroom. Inzicht krijgen hierin en samen je pup begeleiden naar de toekomst.

Wellicht in samenwerking met een klassiek homeopaat.

Ik hoop dat ik je niet al te erg heb ontmoedigd, want moed en doorzettingsvermogen heb je nodig. En liefde maar volgens mij zit dat wel goed.
Heel veel succes en houdt ons op de hoogte als je dat leuk vind.

groetjes van Petra

sorry voor type en taalfouten

Nog even aanvullen.
Jip had de pech dat hij het na zijn nestperiode ook erg slecht getroffen had , waardoor er alleen maar meer mis is gegaan wat zijn sporen heeft nagelaten.
Dat zal bij jullie pup vast heel anders zijn.
Dus mijn verhaal is geen vaststaand iets wat ook geldt voor jullie pup.

Hoi

Even een kleine update

Het gaat nu zeer goed met de pup . Hij plast niet meer wanneer je binnenkomt, hem oppakt of wanneer hij in zijn kotje moet om te gaan slapen. We hebben hem bij spelletjes regelmatig laten winnen, we negeerden hem bij het binnenkomen en hij heeft veel bijgeleerd van de andere hond . Tijdens het wandelen verschiet hij niet van auto's, andere honden of mensen. Hij is enkel nieuwsgierig en we laten hem dan ook rustig alles verkennen.

We hebben hem meegenomen naar andere plaatsen en eerst was hij heel angstig, maar door hem rustig te laten doen, is dit snel overgegaan. De dierenarts heeft ons, in tegenstelling tot Petra, wel aangeraden om zo snel mogelijk met de puppycursus te beginnen zodat hij andere honden leert kennen, andere mensen en zodat hij meer zelfvertrouwen krijgt. Kan dit kloppen?

Moeten we de hond nu blijven "behandelen" als een angstige hond of zoals de andere hond? Zijn zelfvertrouwen is zowat gelijk aan de andere en die laten we geregeld verliezen tijdens spelletjes, maken we soms kort oogcontact mee tijdens oefeningen, die moet wachten voor de deur tot wij binnengaan, enzovoort...

Ik zou zo snel mogelijk socialiseren bij een hondenschool hoor. En ga met de hond om zoals hij dat nodig heeft. Als hij wat meer zelfvertrouwen heeft, prima toch! Maar bouw alles rustig op. Heel fijn om te lezen dat het al beter gaat met de pup!

Ik denk ook dat je veel geduld en liefde zal nodig hebben maar dat het wel in orde zal komen die arme sukkel he.Sterkte toe gewenst liefs en groetjes uit Oost-Vlaanderen Rina & Alexander likje en pootje van Turbo en Diezel