Lieve Kiddo,
Ik kreeg je toen je 4 maanden oud was.
Je was lekker aan het puberen maar toch een vent die graag bij zijn vrouwtje wilde liggen.
Van spelen kreeg je maar niet genoeg.
Je likte mij 's morgens weer wakker om te gaan spelen, en 's avonds moest ik jou toch echt gaan vertellen dat je weer moest gaan slapen.
Ik heb zo om je moeten lachen, ik nam je overal mee naar toe, omdat je zo heerlijk klein was.
Je was een zeer kleine dwerg-pincher, maar een mond die je bij je had
Ik wil je op deze manier ook eigenlijk laten weten dat je iedere dag nog voort leeft. In de wintermaanden staat er bij je urn die in de kast staat, een kaarsje te branden. Ik wil je onwijs bedanken voor het geweldige half jaar wat we samen hebben gehad. Dit gedichtje heb ik toentertijd dus ook voor je uitgekozen:
Lieve Kiddo,
Vreugde en verdriet hebben we gedeeld.
Met alle vreugde gespeeld.
Het verdriet gevoeld.
En dit samen weg gekroeld.
Waarheen je ook zal gaan,
onze liefde blijft eeuwig bestaan!
Ik mis je vent, alleen vind en zie ik je vaak terug in mijn nieuwe fantastiche honden!
Bedankt jongen!
Dikke knuffel, je meissie, Beau
(Ook in memoriam van Buddy)
Buddy zijn as, hangt aan een hangertje aan mijn nek, iedere dag weer. Zijn urn staat net zoals Kiddo, hier in de kast. Bud, mijn grote vriend, missen doe ik je, absoluut! Ik heb 16 jaar van je mogen genieten, je was het grootste gedeelte van mijn jeugd en puberteit. Och, wat hebben we samen toch veel ´kattenkwaad´ uitgehaald! Tot gauw vriend, we komen elkaar weer tegen. Duurd alleen nog heel veel jaartjes...




