Hond plast ineens op de bank

Onze cocker van 2 jaar plast ineens op de bank, op de dekens en kussens die er liggen. Die haalden we 's nachts al weg zodat ze dat niet meer kon maar nu doet ze het ook op haar eigen dekentje dat op de bank ligt. Ik weet dat het eigenlijk niet kan maar het lijkt of ze het express doet als ze haar zin niet krijgt. Ze vind ook altijd dat ze overal moet bijhoren en als ik aan het dweilen ben en ze moet buiten blijven dan blaft ze de hele tijd aan de raam van hallooo laat me eens binnen. Wat kunnen we doen? 

Groetjes

Een hond plast niet  expres op een dekentje wat op de bank ligt…zorg dat je haar voorlopig niet alleen op de bank laat..barricadeer de bank als je de nacht ingaat, je zou ze ook bij je kunnen nemen en een plekje naast je bed inrichten maar dat is een keuze….is ze voor de nacht voldoende uitgelaten ? Is er loops in aantocht of ? 

Karen, je bent nieuw hier ? Wees wekom, er zullen zeker meer berichtjes voor je komen.   

Heb je blaasontsteking al uitgesloten?

Een hond doet het nooit expres, ook het blaffen niet, misschien ben je dan boos op haar, en dan blaft ze omdat ze dat eng vind?

Hoe vaak laat je haar plassen en is daar verandering in gekomen?

Tochhhh ben ik,het er niet helemaal mee eens. Een hond kan dit doen omdat ze weet dat ze dan aandacht krijgt. Ook negatieve aandacht is aandacht. Ze doet het dan onder je ogen,

Maar eerst inderdaad blaasontsteking uitsluiten, en bedenken dan wat je misschien meer kan gaan doen met je hond.

Maar ook, Wordt ze loops of is ze loops geweest, is ze schijnzwanger?

Is ze wellicht incontinent? Vooral als je in de morgen een natte mand vind of als ze een tijdje ergens gelegen heeft, daaraan denken, komt vaak,voor bij geholpen teefjes,

En dan kan het ook nog verlatingsangst zijn. 

Ga met haar een leuke cursus doen waarbij ze vooral haar hersens moet gebruiken, denk aan een fun cursus, of detectie, of hoopers ed., of koop een boekje met hersenwerk voor hondennen doe dat een paar keer per dag, heel kort bv vijf minuten per keer en bekijk of het effect heeft.

Natuurlijk kan een hond elke lichaamstaal gebruiken om te communiceren, om zijn emoties uit te drukken. Janken, blaffen, krabben, bijten, springen, zich ontlasten, graven,.. Alleen wordt het niet altijd juist geinterpreteerd door de mens wat de hond je wil zeggen. 

Kijk eerst eens wat eraan vooraf gaat, hoe de stemming is. Is je hond gefrustreerd, opgewonden, verveeld, angstig....?

Hoe is de situatie in het huis (bijvoorbeeld is het druk, ben je aan het werk, lopen er kinderen rond, is het tijd voor een wandeling, is er ruzie of spanning,...)

Hoe beter je de hele settting en stemming kan inschatten, hoe duidelijker het wordt waar de oorzaak van ditt gedrag ligt. En dan kan je daar op anticiperen. 

Als de hond vaker op dat plekje gaat plassen (meestal kleinere plasjes), en er is geen enkele link met wat er rond haar gebeurt of met haar gemoedstemming, dan probeer je best een beetje urine op te vangen en kan je dat laten nakijken door de DA.

Moet de hond loops worden of is ze het net geweest? Ook hormonale schommelingen kunnen dit veroorzaken. 

Hoi allemaal, bedankt voor de reacties! Ik heb even in haar boekje gekeken en de loopsheid is 7 maand geleden dus dat zit er inderdaad aan te komen! Ook hebben we een nieuwe raam die ze zelf niet meer open kan als ze buiten zit en volgens mij vind ze dat super frustrerend???? en verlatingsangst lijkt me ook wel een goeie want ze volgt mij echt overal waar ik heen ga.

Hormonale pieken kunnen emoties zeker versterken. Als je hond al zo aan je hangt, kunnen gevoelens van angst, afwijzing, onzekerheid nog meer versterken. Dan kan het zeker dat ze een plasje maakt, uit emotionele stress, en ze dit doet op een plekje waar ze zich normaal veilig voelt zoals haar dekentje of de bank. 

Wat het raam betreft: vroeger kon ze via dit raam zelf naar binnen komen en nu niet meer? Dan kan je misschien iets anders verzinnen zodat ze kan aangeven wanneer ze binnen wil. Een belletje hangen of zo. Bekijk eens hoe je haar daar kan helpen. 

Nou, dat komt echt dan bijna nooit voor, een hond wil zijn eigen plek helemaal niet bevuilen, ik geloof daar helemaal niks van. Vaak is het stress, opwinding, je weet wel die blijdschap plasjes, die doen ze onder je neus, maar ze kunnen er niks aan doen.

Meeste honden zijn inderdaad niet zo maar soms heb je ze erbij. 

Mijn vorige hond deed dingen waarvan je eerst dacht hmm dat doet hij perongeluk. Totdat het ineens toch te vaak gebeurde, dan is het ineens allemaal niet meer zo toevallig, oopsi. Hij kwam regelmatig met zijn snuit tegen de knop van onze versterker aan. Dan was alles uit. Geen geluid meer bij de tv. Ding schakelde ook hdmi signaal door dus als hij uit was heb je gewoon pech. Initieel was het waarschijnlijk perongeluk ja. Maar hij kreeg ook snel door dat we vervolgens direct stopten met tv kijken. Diezelfde hond die knorrig wegliep savonds als we in het weekend langer bij de tv bleven zitten. Dan ging die van een afstand staan wauwelen om uiteindelijk richting keuken te vertrekken. Hoe konden we al die herrie maken als hij wilde slapen. Versterker werd omhoog verplaatst omdat die knop te vaak *ineens* perongeluk omgezet werd. Dat was de enige oplossing om het te stoppen. Er waren nog wat van die dingetjes met hem... Huidige hond nooit zoiets mee meegemaakt. 

Dat vind ik echt wat anders dan je eigen ruimte bevuilen, mijn hond doet ook veel met zijn neus, klokje wegduwen, cd's naar achteren duwen, kussen overal af gooien, tegen kastdeurtjes duwen als ze niet op slot zijn, hekje openmaken, en als hij kon dan zou hij de tv uitzetten, want hij vind dat niet altijd fijn. Dan gaat hij dus rellen met zijn snoet.

Maar het is juist niet de eigen ruimte, maar die van de eigenaar. De kussens en dekens op de bank wordt er beschreven. Niet de eigen mand. 

Als je een hond zindelijk maakt wordt er altijd geadviseerd om -als je ineens ergens plas of poep vindt- dat op te ruimen en er geen aandacht aan te geven richting de hond. Negatieve aandacht is ook aandacht en sommige honden doen er alles voor in mijn beleving, ook negatieve. Ik acht het plausibel dat sommige honden dit zouden doen voor aandacht. Al denk ik wel dat er dan iets niet goed gaat in het huishouden waar de hond woont en er raar gedrag ingeslopen is.  

Mijn hond was slim maar ook nerveus en snel angstig in zijn aard. 

Ik kreeg het idee dat de hond overal mag, dus dan is alles eigen ruimte, zoals hier.

• Je voorkomt dat je hond bang wordt. Als je boos reageert, hard zucht of veel ophef maakt, kan je hond schrikken. Sommige honden leren dan niet dat ze buiten hun behoefte moeten doen, maar dat ze het niet mogen doen waar jij bij bent.

• Je voorkomt dat je hond het gaat verbergen. Een hond die bang is voor jouw reactie, kan bijvoorbeeld achter de bank gaan poepen of stiekem ergens gaan plassen.

• Je maakt er geen spannende gebeurtenis van. Door rustig op te ruimen, blijft het een neutrale situatie. Je hond hoeft niet bang te zijn en krijgt ook geen extra aandacht voor het gedrag.

Maar goed, mij maakt het allemaal niet uit, ik hoop dat het met de hond goed komt en dan ook het baasje, 

Hopelijk heeft ze blaasontsteking nog onderzocht.

Wat jij schrijft klopt ook hoor Yooop. Het is alleen sommige honden zijn gewoon nogal "apart" in hun gedrag. Mijn huidige hond is alles rechtoe rechtaan. En zo waren al mijn andere honden ook. 

Met mijn vorige hond was het echter compleet anders. Ik ben met hem zelfs naar een gedragstherapeut geweest. Deze hond was té aanhankelijk. Hij kon niets zonder een ander. Hij wilde niet alleen buiten zijn of begon te blaffen (zoals hond van ts). Kon niet alleen in een aparte kamer zijn of hij probeerde de deur te forceren/openen. Bezoek? Paniek.. situatie verandert ineens en iemand staat op? Paniek! Hij had altijd een vorm van sturing nodig of er gebeurde iets raars zoals de versterker wordt uit geduwd, keer op keer. Ergens had hij opgepikt dan we dan niet meer dat aan het doen waren wat hij niet wilde dat we deden. Hij was slim, echt zeker voor een hond. Maar ook zielig en heel vaak nerveus daardoor. Als wij ergens mee bezig waren maar op dat moment niet met hem waren er deze "situaties". Situaties waarin hij aandacht zocht en soms zelfs afdwong door de aandacht negatief op te eisen. De gt hammerde erop om hem geen nieuwe redenen/ideeën te geven om de aandacht negatief op te eisen. Het opruimen van ontlasting of plas kwam ook ter sprake, vandaar. Hij was ook chronisch ziek en daardoor soms ook wat deels incontinent. Soms ging je je afvragen wat hij snapte en wat niet. En ook wat express gebeurde of perongeluk en waar wel degelijk iets achter zat.