Vreemd gedrag

Om maar met de deur in huis te vallen, ik zit met een vraag.

ik heb een Friese staby van 15 maanden, geweldig lieve hond, betrouwbaar en begint al lekker te luisteren maar er doet zich het volgende voor…..

wanneer ik thuis kom, is er geen enkele begroeting van haar, het tegendeel gebeurt….ze kijkt naar me en of ik haar vrolijk toespreek of negeer, ze kijkt naar me, geen enkele beweging van het staartje en dan draait ze zich om en loopt naar de kamer :(

dit is m’n vierde hond en ik heb dit nog nooit meegemaakt. Verder kiest ze veel mijn aanwezigheid, in de vorm van tegen me aan komen zitten, bij me slapen en met me willen spelen, dus wat dat betreft is er niks raars. Echter wanneer er buiten iets spannends is, zoekt ze een andere persoon om bij te gaan zitten.

ze zeggen wel eens “ niemand is zo blij als je thuis komt als je hond” nou dat geldt hier zeker niet. Ieder ander persoon wordt bij binnenkomst heel enthousiast begroet dus dat maakt mij nog onzekerder en verdrietiger.

ik hoop dat jullie me raad kunnen geven.

Mijn eerste tip zou zijn: (voorlopig) niet een enthousiaste begroeting van haar verwachten. 

Omdat je schrijft 'dit is mijn vierde hond en ik heb dit nog nooit meegemaakt', ga ik er vanuit dat je nu een hond hebt met een ander karakter. Je andere honden vonden aanrakingen van nature een stuk leuker en waardevoller. 

Mijn eigen hond is ook niet zo'n grote fan van begroetingen. Hij is wel heel aanhankelijk, maar niet knuffelig (dat is namelijk niet hetzelfde). Hij is ook niet een grote kwispelaar. Hij komt altijd groeten, maar zijn begroetingen zijn kort. Hij is ook selectief en duidelijk in zijn voorkeuren. Mij begroeten vindt hij belangrijker dan andere gezinsleden, die krijgen ook een magere begroeting. 

Jouw hond vindt (net zoals de mijne) andere dingen vast leuker.

Misschien heb je haar in haar eerste 15 maanden overladen met affectie en is dat in haar ogen niet echt een beloning/waardevol iets meer. Ze vindt andere dingen belangrijker.

Zoek wat die dingen zijn en doe die dingen met haar. 

Terug gaan naar de basis: een gevoel van veiligheid bieden. Dat is uiteindelijk voor iedere hond belangrijk. 

Dankjewel voor jouw reactie.

Het is voor mij gewoon lastig te begrijpen waarom ze IEDEREEN enthousiast begroet en dan bedoel ik ook écht enthousiast en mij totaal niet :(

Er is echt niets mis met jou, hoor. Het is gewoon een andere hond met eigenwijze voorkeuren. Zoals je zelf ook schrijft: heel veel dingen gaan wel top. Bij je slapen, met je spelen, tegen je aanliggen. 

Niets mis met jou of je hond. Mijn toller deed dit net zo. Ze plaste snel, uit onderdanigheid,  al mag je dat nu niet meer zeggen. Bij aaien enzv.  Dus bij thuiskomst deed ik niet enthousiast en dit resulteerde in het gedrag wat jij omschrijft.. Bij thuiskomst, even kijken en verder niets. Thuiskomen was iets normaals, niets om je over op te winden. Net als alleen zijn. 

Nu heb ik weer zo,n springveer, en ik begroet haar dus amper als ik thuis kom. Nergens voor nodig die overdreven drukte. Ze is amper alleen, maar begint nu al me alleen even rustig dag te zeggen en geen gespring meer met kans om op de pootjes te staan ed.  Ideaal. Rust is voor mij belangrijk 

Ja Karin, ik heb geen idee, ze kan heel goed alleen zijn en ze vindt het dus ook geen straf. Ik heb werkelijk geen enkel idee waar dit gedrag t.o.v. mij vandaan komt. Ze is voor alle mensen/kinderen/honden een “blij ei”, dus qua karakter rijmt het gewoon niet en dat maakt mij onzeker…..ligt het aan mij????

Zou het dat zijn?