Voorbereiden op herplaatser

Hoi allen, 

Afgelopen voorjaar is onze allerliefste hond van 15 overleden. We zijn nu aan het oriënteren op een volgende hond en komen erop uit dat de beste match een volwassen herplaatser gezelschapshondje is. Ik ben opgegroeid met asielhonden, onze vorige hond was dat ook, maar ik zou deze keer ivm kind (6) in huis liever een hond rechtstreeks uit een goed thuis overnemen. De asielhonden die wij gehad hebben waren namelijk toch wel echt flinke projecten, die soms ook weer ander gedrag hadden dan ze in de asiels hadden gezien/beschreven… Agressief op honden, ernstige verlatingsangst, dat soort moeilijkheden.

We hebben inmiddels een beetje door hoe de verschillende matchingsites werken en dat je er voor de gemakkelijke hondjes snel bij moet zijn. Maar we hebben geduld en ook wel heel wat te bieden qua tijd, ruimte en ervaring dus ik denk dat dat uiteindelijk wel goed moet komen. Ik dwing mezelf om nog even op m’n handen te zitten voor we er echt klaar voor zijn om tot adoptie over te gaan.

Oké na deze lange intro nu mijn twee vragen:

Wat raden jullie aan om in de tussentijd te doen om ons voor te bereiden op de komst herplaatser? Oppas is al geregeld, we hebben soms een logeerhondje en oefenen dan zelf en met ons kind al hoe we met een nieuw hondje in huis moeten/willen omgaan, en ik lees me in op dingen als de 3-3-3 richtlijn etc. 

En zijn er nog dingen om op te letten of rekening mee te houden bij de matching? Als ik over leuke, ongecompliceerde hondjes lees ben ik soms bang dat er oplichterij achter zit, iemand die de zwaktes van een hond niet wil delen om er vanaf te komen bijvoorbeeld. Komt dit veel voor naar jullie weten? En kan je dit wel redelijk ondervangen als je tijd neemt voor het kennismaken voor je overgaat op adoptie?

Alvast bedankt!

Och jammer dat mijn berricht ergens anders staat. Hoeveel accounts?

Ik heb zelf geen ervaring met een herplaatser, maar ik heb wel wat tips. 

Je schrijft: "Als ik over leuke, ongecompliceerde hondjes lees ben ik soms bang dat er oplichterij achter zit, iemand die de zwaktes van een hond niet wil delen om er vanaf te komen bijvoorbeeld. Komt dit veel voor naar jullie weten?"

Helaas komt dit wel voor. Ik sprak laatst nog met iemand die een hondje had geadopteerd en dat was niet eens een 'too good to be true' verhaal. Het hondje zou verlatingsangst hebben. De adoptant kwam erachter dat het hondje veel meer problemen bleek te hebben (vermoedelijk gerelateerd aan de socialisatiefase waar iets goed mis is gegaan). 

Dat soort gedragsproblemen (verlatingsangst) zie je niet altijd meteen bij een kennismaking, maar bepaalde gedragingen (angst) wellicht wel. 

Ken je iemand in je omgeving die veel verstand heeft van honden? Die zeg maar heel wat kan opmaken uit een eerste indruk? Neem die persoon dan mee bij de kennismaking. 

Let ook op je eigen gevoel. Als het niet goed voelt, doe het dan niet. 

Als het mogelijk is om filmpjes te krijgen (bijvoorbeeld omgang met kinderen, andere honden): die zeggen veel meer dan foto's. 

Leuk vooruitzicht, een nieuwe hond. 

Ik heb drie herplaatsers gehad:

De eerste was via een goede buitenlandse honden stichting. De hond had al een eigenaar gehad in Nederland. Daarna is hij drie maanden bij iemand in de opvang geweest. Zij is vooraf bij mij thuis geweest en ik kreeg heel eerlijke informatie, ook over de minpunten. Hele fijne hond aan gehad.

De tweede was via een poedel- en doodlebemiddeling op Facebook. Er werd verteld dat ze bang voor mannen was. Ik ben een vrouw alleen. Bij de kennismaking schrok ik ervan hoe angstig ze was, ook voor mij. Ik heb getwijfeld of ik het wel zou doen. Toch de uitdaging aangegaan en eenmaal thuis bij mij binnen een paar dagen een stabiele hond. Ik had nog drie stabiele honden en daar trok ze zich aan op. Wel is ze altijd verlegen in het contact met mensen gebleven, maar geen vluchtgedrag zoals bij de kennismaking. 

Ik kreeg haar trouwens mee met oorzalf ivm een oorontsteking. Ik dacht een simpele oorontsteking. Dat bleek te resulteren in veel gedokter. De uiteindelijke oorzaak bleek een voedselallergie. 

Ik heb het gevoel dat alles te goeder trouw is gegaan en dat er niks bewust verzwegen is. Ook een hele fijne hond aan gehad.

Mijn huidige herplaatser heb ik via Marktplaats. Volgens de omschrijving was ze de ideale hond. Bij de kennismaking zag ik dat ze het allemaal wat spannend vond, maar gewoon een leuke hond. Toen ik om puppyfoto's vroeg (hond was 5,5 jaar) bleek dat dit gezin haar nog maar twee weken had. Dat wist ik vooraf dus niet. En ook deze mensen wisten alleen dat ze vijf jaar bij een demente vrouw had geleefd toen ze haar kregen. Ik heb toch de gok genomen en ben wel voor verrassingen komen te staan qua gedrag. Vreemde angsten voor geuren buiten, geen idee welke geuren. Duidelijk ook wereldvreemd, niks gewend. Ze is gelukkig een hele leuke hond geworden die af en toe een beetje vreemd is. Ik ben dol op haar. 

Eigenlijk is mijn ervaring dat men bij alle drie te goeder trouw is geweest. Nou ja, de laatste had misschien zelf moeten zeggen dat ze haar maar twee weken hadden gehad, maar de reden van afstand doen geloofde ik wel. 

Ik heb trouwens de indruk dat bij HHIN veel en eerlijke informatie wordt gegeven. 

Succes met de zoektocht. 

Bedankt voor het delen van jullie tips en ervaringen! Ik heb geen echte die-hard hondenkenners in m’n omgeving maar misschien verstandig om wel iemand mee te nemen naar een ontmoeting, gewoon iemand die zelf ook honden heeft. Een derde ziet toch weer andere dingen en kijkt misschien iets neutraler. Om foto’s en video’s vragen is ook een goed idee.

Caroline, we staan ingeschreven bij HHIN en hebben daar ook al een telefonisch kennismakingsgesprek gehad. Tot nu toe heb ik daar ook een goed gevoel bij inderdaad! Zowel eigenaars als geïnteresseerden moeten een heel uitgebreid profiel opstellen en de eigenaars van honden hebben altijd eerst een telefoongesprek voor de hond überhaupt op de site komt te staan. Het blijft te goeder trouw, maar zo worden mensen in elk geval geholpen om een eerlijk beeld van hun hond te geven en gaan mensen ook niet over één dag ijs. Bij verhuisdieren is er geen bemiddeling en zijn de omschrijvingen heel wisselend en is er echt een run op familiehondjes. Daar krijg ik een onrustig gevoel van. Ik doe het liever zorgvuldig en dan maar wat langer wachten op de juiste match, dan de kans dat het overhaast wordt allemaal. 

Via welke stichting had jij je buitenlandse hond, weet je dat nog? Ik kijk daar tot nu toe niet naar omdat ik wat slechte ervaringen in m’n omgeving heb gezien. Maar misschien moet ik me daar toch ook eens voor openstellen.

Het ging om een kruising podenco-Siberische husky via Podencoworld. Niet het type hond dat jij zoekt, denk ik. 

Nee klopt, mooie honden maar past nu niet in ons leven.

 hoef ik het niet te adopteren