Soms vind ik het lastig! Een hond met 3 chronische ziektes die al een soort van op leeftijd is.. als hij een keer gek slikt of gek kucht sta ik gelijk op scherp en denk ik; gaaaaan we weer:-( herkent iemand dit? Voel me soms best alleen.. mn leven van altijd vrijheid miep kan prima alleen zijn alleen wil ik hem liever niet meer alleen laten. Vrienden heb ik bijna niet meer althans alleen via de telefoon.. door z’n slik aanvallen durf ik liever niet weg.. hij eet dan m’n kamer planten op en ben zo bang dat hij in paniek raakt omdat hij dan echt kilo’s gras moet eten om van het gevoel af te komen:-(.. de aanvallen komen onaangekondigd en er is geen pijl op te trekken ook weet ik niet wat het triggert.. hij is bekend met vergrote lymfeklieren die ik aan heb laten prikken en is niks uit gekomen en hij heeft een vergroot strottenhoofd..
sorry voor mn verhaal maar vind het soms zo lastig! Ik gun hem zoveel meer maar merk soms gewoon dat het hem ook overvalt..de laatste aanval was ‘s nachts begon ‘s middags en is 4 keer terug gekomen.. mn arme vriendje! :-(

Ik begrijp je volkomen Miep….je zou een oppas kunnen vragen voor even zodat jij er even uit kan..een vertrouwd iemand die als er wat met je vriendje aan de hand is kan helpen. Hoef niet iedere dag maar zo eens een x in de week, zodat jij even wat voor jezelf hebt.
Ik was pas bij mn ouders en toen kreeg hij z’n aanval en m’n vader zei; aaah komt wel goed, dat is zo wel over etc etc dan ben ik ineens heel snel klaar met een situatie:( en merk aan hem dat hij zo aan mij hangt hij is dood ongelukkig met een ander om hem heen:(
ik raak ook gelijk in paniek! Ooo nee gras eten met al die grasaren.. etc etc :(

Miep een vertrouwd iemand die je echt vertrouwd bij je laten komen en dan de hond aan deze persoon laten wennen, niet direct alleen dan laten met deze persoon….je vader is geen vertrouwd persoon als hij zo lakoniek dan is.
Het enge is dat het in 5 sec om kan slaan:( atopie, ibd en chronische alvleesklierontsteking is niet echt een match:p
en als hij z’n aanval heeft is hij oprecht zielig, wanhopig , paniek zoo zielig! En niemand heeft een oplossing:( ben ook in therapie gegaan omdat het me op breekt. De hele dag aan staan, als hij z’n aanval laat zien slaap ik op de bank! Ik vind hem soms oprecht heel erg zielig! :(
en zoals ik al aangaf ik heb geen mensen meer om me heen.. ik durf het niet uit handen te geven omdat ik bang ben dat ze wat verkeerds doen en ik er de dag erna weer mee zit.. dan wordt ik dus “gestraft” voor een leuke middag.. althans zo voelt het:(

Voor jou ook heel belangrijk dat je het al is het maar een keer in de week uit handen geeft, 24 uur voor een hond zorgen ga je opbreken en wordt je zelf ziek en dan heeft je hond niemand die die kan vertrouwen…probeer iemand te vinden die jou kan helpen. En dat gaat niet direct , dat kost tijd, maar toch probeer iémand die het een x in de week het van je overneemt.
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?