Srma en maagproblemen?

Al vanaf oktober 2025 is mijn hond Saar (kruising vernoedelijk met een Podenco,) ziek. Het begon heel vaag, ze was niet helemaal lekker, de eerste twee bezoeken aan de da wezen dan ook niet veel uit, lichte verhoging, niet helemaal lekker, misschien een oogontsteking? Tot hwt erger werd en ze hele hoge koorts bleek te hebben. Ze dachten aan een hersenvliesontsteking, infuus, antibiotica en prednison. Het was een grillig verloop maar uiteindelijk werd ze weer stabiel op de prednison. Vermoeden is dan ook chronische meningitis (SRMA?). Ze had steeds hige koortspieken in de ochtend,  slecht eten en 1 achterpoot die ze steeds introk. Maar geen extreme nekpijn oid. 

Er werd in februari een eerste afbouwpoginf gedaan, maar na 2 weken kwam de koorts al terug dus weer terug en tijdelijk prednison zelfs iets opgehoogd. Nu ongeveer 3 weken geleden begon ze slechter te eten, en uiteindelijk ook soms te braken, en meestal was dit wit slijm. Ontlasting en plassen in orde drinken ook. Temperatuur bleek weer licht verhoogd, maar niet  zo ernstig als eerst. Omdat we een half jaar verder waren is opnieuw bloed geprikt: de ontstekingswaarden (CRP) was licht verhoogd maar wel gedaald van 99 naar 16! Alle waarden voor organen waren uitstekend. Reisziekte zijn uitgesloten. Maar omdat saar niet at, ondanks maagbescherming en  sucralfaat, moest zij weer aan infuus met AB en corticosteroïden. Dat was nu een week geleden en ze heeft nog de hele week de AB, prednison en antimisselijkheids middelen via injecties gehad. Het eten wil echter maar niet vlotten, ze wil wel eten, lijkt met momenten echt honger te hebben, maar begint te kauwen en kauwen en slikt uiteindelijk maar mininaal door. Drinken gaat prima,  slikken lijkt geen probleem. De dierenarts hoopt dat ze langzaam meer gaat eten en we moeten dwangvoeding geven. Maar ik begin wat radeloos te worden, ze had het over een echoscopie van slokdarm en maag maar  als daar echt iets ernstigs aan de hand zou zijn, zou de da verwachten dat ze zou vragen, ook door de antimisselijkheid medicatie . Heeft iemand  hier ervaring mee of nog tips? Is het een kwestie van nog meer geduld hebben? Ik word n beetje radeloosh. Saar is bijna 8 jaar nu...

Misschien door laten sturen naar een specialist? 

Enne, misschien rare vraag, maar is haar gebit gecontroleerd op ontstekingen, kiespijn oid? Dit omdat je schrijft ze wil wel eten maar het eten zelf gaat lastig.

Ja haar gebit is zeler gecontroleerd, dat is het niet, en soms lukt t namelijk ook wel om te eten , sterker nog, kauwstaafjes lukken gewoon nog. En een specialist is natuurlijk wel besproken maar de kosten daarvan zijn erg hoog en een ruggenmerg punctie is ook niet niks voor zo n beestje. Ze deed het bovendien erg goed op de prednison....maar vernoedelijk is de prednison ook de veroorzaker van de maagklachten/misselijkheid 

Ja haar gebit is zeler gecontroleerd, dat is het niet, en soms lukt t namelijk ook wel om te eten , sterker nog, kauwstaafjes lukken gewoon nog. En een specialist is natuurlijk wel besproken maar de kosten daarvan zijn erg hoog en een ruggenmerg punctie is ook niet niks voor zo n beestje. Ze deed het bovendien erg goed op de prednison....maar vernoedelijk is de prednison ook de veroorzaker van de maagklachten/misselijkheid