Dwergpoedel (5 jaar) – stress, uitval en hapgedrag bij bezoek en op vreemde plekken – ervaringen gevraagd

Hoi allemaal,

Wij willen graag even wat ervaringen en meningen ophalen, omdat we merken dat we vastlopen en het fijn vinden om breder te kijken of we dingen goed aanpakken.

Wij hebben nu ongeveer 7 maanden een dwergpoedel van 5 jaar bij ons wonen (ongeveer 7 kg). In huis is hij een lieve, aanhankelijke hond die goed kan ontspannen, veel knuffelt en duidelijk gehecht is aan ons. In het begin kon hij niet alleen blijven, maar dat probleem is inmiddels volledig opgelost. Alleen thuis gaat nu goed en zonder stress.

Waar we nu tegenaan lopen zijn vooral situatie- en prikkelgebonden problemen.

Bij bezoek (vooral in het begin) zien we onrust, blaffen, aandacht opeisen en soms hapgedrag richting benen of broekspijpen.

Als we ergens met hem naartoe gaan, bijvoorbeeld naar familie of een andere omgeving, raakt hij duidelijk gestrest en onrustig en vertoont hij daar soms ook hapgedrag.

Buiten valt hij af en toe uit naar andere honden, hardlopers of rustig rijdende auto’s. Dit gebeurt niet altijd en is lastig te voorspellen.

Daarnaast blaft hij soms naar mensen of reageert hij sterk op beweging. Ook visuele prikkels zijn lastig voor hem, zoals dieren op tv, mensen die langs het raam lopen of onze kat die boven rondloopt.

Thuis, zonder deze prikkels, is hij ontspannen en slaapt hij goed. Het probleem lijkt dus vooral te zitten in overprikkeling en spanning in specifieke situaties, en niet in algemene onrust.

Wat betreft voeding krijgt hij Royal Canin Poodle Adult. Hij krijgt twee keer per dag 40 gram brokken. Daarnaast krijgt hij trainingssnoepjes tijdens het oefenen en begeleiden van gedrag.

Op advies van de gedragstherapeut zijn we sinds ongeveer twee weken gestart met Telizen, om te kijken of dit hem kan helpen om beter met spanning om te gaan.

We hebben inmiddels al het volgende gedaan:

• We hebben een gedragstherapeut ingeschakeld en meerdere sessies gevolgd
• We werken aan management, zoals rust, grenzen en het vermijden van lastige situaties
• We trainen met beloningen, waaronder high-value beloningen om focus te krijgen

Ondanks dit alles merken we na een aantal sessies nog weinig structurele vooruitgang, vooral bij bezoek en op vreemde plekken. Daarom horen we graag ervaringen van anderen.

Herkennen mensen dit gedrag bij poedels of vergelijkbare honden?

Zijn er mensen die dit gedrag hebben zien verbeteren en zo ja, wat hielp daarbij echt?

Zijn er dingen die we mogelijk over het hoofd zien?

Wat betreft uitlaten en beweging hanteren we momenteel ongeveer het volgende schema:

• Ochtend: ongeveer 10 minuten
• Middag: ongeveer 30 minuten
• Eind middag: ongeveer 15 tot 20 minuten
• Avond: een korte plasronde van ongeveer 10 minuten

Soms maken we langere wandelingen of laten we hem los rennen. Daarna lijkt hij fysiek wel moe. We vragen ons af of dit schema passend is, of dat het mogelijk te veel prikkels geeft, of dat we iets anders zouden moeten doen qua duur of frequentie.

Alle tips, ervaringen of kritische vragen zijn welkom. We willen dit zorgvuldig en verantwoord aanpakken en zoeken vooral inzichten van mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt.

Alvast bedankt voor het meedenken!

Hier hielp het om de raambekleding wat meer dicht te doen. Die van mij kon je toen op je eigen gewenste hoogte dichtdoen, dus aan de onderkant van het raam ging die gewoon wat meer dicht zodat de hond niet op straat kon kijken.

Als je weggaat en de hond gaat mee, heeft ie dan nog een eigen kleed waar die op kan liggen? Misschien dat meenemen zodat de hond zn eigen plaats kent en zorgen dat vreemden niet vlak langs de hond lopen.

Of evt een lichtgewicht opklapbare bench die je mee kan nemen en gebruiken op plaats van bestemming.

Verder lees ik uit je tekst niks waaardoor de hond overprikkeld zou moeten zijn.

Het zijn geen intense dingen die jullie meemaken.

Je zou kunnen benoemen naar de hond;

- ja, je hoort de kat boven, het is goed zo.

- je ziet/hoort een ....(dier) op tv, het is goed zo. 

Wat was de situatie van de hond voor dat deze bij jullie kwam? 

Bij wat voor een fokker komt de hond vandaan?

Wat was de reden van herplaatsen?

Krijgt de hond voldoende kauwmateriaal zoals gedroogde runder of konijnenoren, peesplaat of iets in die richting? Voldoende kauwen is goed voor de rust in het koppie.

Doe je wel eens samen een hersenwerkje met de hond? Deze kan je zelf zo moeilijk en makkelijk maken dan je wilt en is ookk goed voor het koppie van de hond.

Je kan bijvoorbeeld de brokkenmaaltijd verstoppen in een verfrommeld badlaken en de hond zn brokjes laten zoeken en opeten. 

Dat was hier altijd een groot succes.

Ook een voerbal vond mijn hondje erg leuk.

Ik had nog een aanbullende vraag.

Je wandeld met de hond redelijk mooi qua tijd. Maar hoe ziet de wandeling eruit? Moet de hond alsmaar strak volgen of is er voor de hond ook voldoende ruimte om uitgebreid te snuffelen? Zelf eens een richting mogen volgen?

Dank je voor het meedenken, fijn dat je zo uitgebreid reageert.

Wat betreft de raambekleding: dat herkennen we inderdaad. We hebben inmiddels de raambekleding vaker dicht aan de onderkant, zodat hij minder zicht heeft op straat. Dat helpt duidelijk in zijn rust, dus daar blijven we zeker mee doorgaan.

Als we met hem ergens naartoe gaan, nemen we altijd zijn eigen mand mee. Die kent hij goed en daar gaat hij ook meteen op liggen. In het begin is hij dan vaak nog duidelijk “aan”, maar na verloop van tijd kan hij daar wel op tot rust komen. Een opklapbare bench hebben we overwogen, maar voor nu kiezen we ervoor om hem zijn vertrouwde mand te geven en de omgeving zo rustig mogelijk te houden.

De situatie bij mijn ouders dit weekend is wel tekenend voor waar we tegenaan lopen. Hij is daar vaker geweest, maar het eerste uur was hij erg onrustig: veel blaffen, willen spelen en negatieve aandacht vragen. Daarna ging hij rustig op zijn mand liggen. Toch hapte hij later ineens naar benen toen mijn vader opstond om naar de keuken te lopen. Dat kwam vrij onverwacht, omdat hij op dat moment ogenschijnlijk rustig lag. Dat soort momenten vinden we lastig te voorspellen.

Wat betreft zijn achtergrond: hij is opgegroeid in een stad en leefde daar ook met veel prikkels. Dat is nu nog steeds zo. De herplaatsing had te maken met een veranderde privésituatie bij de vorige eigenaar, waardoor er te weinig tijd overbleef voor de hond. Niet vanwege probleemgedrag.

Kauwmateriaal krijgt hij meerdere keren per week, zoals gedroogde oren en vergelijkbare producten. Daarnaast doen we ook hersenwerk, zoals brokken of snoepjes verstoppen in een opgerolde handdoek of speurspelletjes in huis. Dat doet hij graag en daar wordt hij ook zichtbaar rustiger van.

Op advies van de gedragstherapeut benoemen we inderdaad wat er gebeurt: dat het de kat boven is, de buurman buiten, of dat wij zelf even opstaan om iets te pakken. Dat doen we consequent. Ook is hij, eveneens op advies van de gedragstherapeut, onderzocht door een hondenfysiotherapeut om lichamelijke oorzaken uit te sluiten. Daar kwam niets uit.

Juist omdat we al veel van deze dingen doen, proberen we nu beter te begrijpen waarom die onverwachte momenten toch blijven terugkomen, vooral bij bezoek of op andere locaties. Daarom vinden we het fijn om ervaringen van anderen te horen en te kijken of we ergens nog kunnen bijsturen.

Nogmaals dank voor het meedenken.

Zou het helpen om wat eerder met de hond weg te gaan en dan bij de mensen waar je op visite gaat, eerst een eind wandeld en de hond lekker uitgebreid laat snuffelen en vervolgens binnen in zn eigen mandje met lekker kauwwerk?

Je hond mag rustig elke dag wel wat te kauwen hebben hoor. 

Mijn maltezer was verzot op gedroogde hertenoren met pit, dat lag altijd op haar kussen en kon ze pakken wanneer ze er zin aan had.

Laatste jaren werd het minder met het knabbelen en werd het te hard, toen kreeg ze elke dag een gedroogd konijnenoor.

Fijn dat er lichamelijk niks aan de hand is.

Graag gedaan. Het is natuurlijk ook maar meedenken wat ik doe. 

Jou situatie ken ik niet echt. Al had mijn Maltezer wel plezier in broekspijpen aanvallen, maar dan alleen bij mensen die bij mij binnen kwamen of aan de deurbel stonden. Verder deed ze dat eigenlijk niet.

Allereerst top dat je er zo goed mee bezig bent! Ik ben totaal geen expert maar ik onderschrijf het idee om eens te proberen eerst te wandelen Mogelijk dat de ‘uitputting’ wat extra rust bij hem geeft. Kauwsnack kan ook wonderen doen, maar doe dit niet op/bij bezoek als je hond heel beschermend is tegenover eten..  

En misschien kan je de mand op een andere locatie plaatsen? Zeg maar, niet in een doorloop? Weet niet of dat mogelijk is en zou helpen maar ik heb voor mijn toch prikkelbare hond zijn ‘huisje’ in een hoek staan waar in principe nooit iemand langs hoeft/gaat. 

Welkom hier  Ik ben niet zo van de prikkels en de overprikkels catergorie maar heb de nodige headake gehad met mijn volwassen adoptant. Koste best een serieuze tijd voordat die weer geintroduceert kon worden aan mensen, kinderen, andere honden. Heb het soms ook te lang uitgesteld, vooral ontmoetingen met honden waar hij wel toch behoefte aan heeft. 

Strand of groot veld is echt een beste plek om te testen, daar is de ruimte met alles wat een uitdaging is. Ok zal denk ff hard achter de zandlopers(vogels) aan gaan maar daar heb je een lange looplijn voor.

Touch "commando" is een uitermate goede, zoek maar even ernaar. Was onze beste om onze weer een beetje normaal te krijgen naar kinderen en mensen, onze sloeg uit met lip omhoog ook.

Je schrijft: "We werken aan management, zoals rust, grenzen en het vermijden van lastige situaties"

Ik denk dat je meer moet werken aan duidelijkheid van je begrenzing. 

Je beschrijft het gedrag bij bezoek/vreemde plekken als: "blaffen, aandacht opeisen en soms hapgedrag richting benen of broekspijpen" 

Mijns inziens gaat hij daar al heel veel grenzen over. Ik denk dat dit gedrag er door gewoonte is ingeslepen omdat de begrenzing hiervan ontbrak. 

In ieder geval, een dwergpoedel is een sportieve en energieke hond, soms nerveus. Ik vind een uur beweging, verdeeld over vier kleine rondjes erg weinig. Maak van één wandeling een wandeling van minimaal drie kwartier tot een uur. Mijn kleintje kan echt uren lopen. 

Kom je een hond tegen waarnaar jouw hond uitvalt, merk dit voortijdig op, kijk naar je hond, want heus er zijn signalen, zie je beweging in oren, die iets naar voren gaan of staartje dat wat hoger komt, een stapje extra wat je hond doet,  omdraaien zonder iets te zeggen en weglopen van de hond, laat de andere hond de ruimte om bij je weg te gaan. Is je hond bij je en heeft hij aandacht voor je, dan belonen, knappe hond!  Ga zeker niet stilstaan( en zeggen niet doen schat, dat hoeft echt niet, stout toch, want alle aandacht van jou op dat moment is bevestiging dat uitvallen oke is). want dan heeft de hond alle tijd om zich zelf op te draaien en uit te vallen. Moet je toch langs die andere hond,  Neem een ruime bocht, zodat ze elkaars lucht op kunnen nemen. Ja dat kan op meters afstand, bv. Steek de straat over. Op die manier geef jij structuur en zeg je met je lichaamstaal, dit is niet oké voor jou? Oké dan nemen we afstand.

Om meer band op te bouwen met je hond, het boekje van turid rugaas, help mijn hond trekt, is voor zoveel meer te gebruiken dan een trekkende hond, wel heel goed en de tijd nemen voor alle stappen. Eenmaal te snel een volgende stap en je kan opnieuw beginnen, daarom raad ik aan het boekje echt in papier of e reader te kopen zodat je het altijd snel weer op kan pakken om nog even te lezen hoe het ook alweer zit.

Hoort je hond wel,goed, als hij zo extreem op beweging reageert van langslopende mensen? Vaak is dat ook een schrikreactie. 

Enne als de hond lekker rustig in de mand ligt, geen aandacht aan de hond schenken, rustig in de buurt zijn, en passant een brokje laten vallen bij het rustig langs lopen. 

Dank jullie wel allemaal voor het meedenken en het delen van ervaringen en tips.

We nu in overleg met een gedragstherapeut, juist bewust bezig met het verlagen van prikkels. Dat betekent nu vooral saaie, voorspelbare wandelingen op vaste tijden en routes, zodat zijn zenuwstelsel meer rust krijgt en beter kan herstellen. Het doel is niet om hem “moe” te maken, maar om zijn basisrust te vergroten.

We lezen inderdaad ook veel (en hebben dit bevestigd gekregen door de gedragstherapeut) dat intensieve activiteiten zoals hardlopen, ballen gooien of veel opwinding juist het cortisol kunnen verhogen bij gevoelige honden. Daarom kiezen we daar op dit moment bewust niet voor, hoe tegenstrijdig dat soms ook voelt bij een energiek ras.

Kauwmateriaal, rustplekken uit de loop en vooraf wandelen bij bezoek nemen we zeker mee en passen we waar mogelijk al toe. We blijven alles stap voor stap bekijken en evalueren wat voor hem werkt.

Bedankt! 

Gezien je een gedragtherapeut hebt? Overleg ook eens het touch comando, zodat de ogen op jouw gericht blijven ipv de afleiding. Dit soort dingen kun je thuis oefenen en dan naarbuiten verleggen. Iets lekkers op de grond kwakken heeft mij ook enorm geholpen, tip van hier opgepakt. Hond die bezig is met zijn neus let veel minder op wat er om hem of haar heen gebeurd. 

Hier heeft het ook een tijdje geduurd en gaat een heel enkele keer nog fout. die van mij vind dat golden retrievers geen recht van bestaan hebben, de racist  Anyway, na een aantal jaar is het uitslaan ernaar van de rest van de wandeling in jumping jack ala jaws naar nog geen 10 seconden gegaan. Sommige dingen krijg er niet uit en daar moet je op "managen"(Voortijdig spotten dus)  Alles maar uit de weg te gaan helpt ook niet, je zult altijd te maken hebben met andere mensen met honden en uiteindelijk wil je gewoon leuk kunnen wandelen, rennen of weet ik veel wat met je hond toch? Desensitisatie wordt die techniek ook weleens genoemd.