Onze hond Bink is inmiddels 11 jaar. We kregen hem toen hij 5 maanden was. Hij komt uit Roemenië. Gered van een dodingsstation. Het is een vuilnisbak formaat labrador. Het was vanaf het begin al duidelijk dat het een hond met een rugzakje was. Angstig voor alles. Dat hebben we er redelijk uit weten te krijgen m.b.v training en veel geduld. Nu is Bink een oudere hond aan het worden en staat hij niet veel meer toe en wil hij ook niet veel meer. Nagels knippen mag niet meer. Dat moet de da nu doen, want hij wordt gemeen als we het zelf proberen. Hij wil niet meer wandelen. Wil alleen nog maar naar buiten om zijn behoefte te doen. Wandelen zit er niet meer in. Luisteren doet hij ook niet meer. Komt niet als je hem roept. Aangehaald worden wil hij met vlagen. We praten op een lieve toon tegen hem. Proberen er alles aan te doen om hem positieve aandacht te geven. We vinden het een beetje zielig worden. Het lijkt wel alsof Bink er geen zin meer in heeft. Niet meer willen spelen en niet meer willen wandelen. Is niet meer enthousiast als hij andere honden tegen komt. Gaat nu steeds blaffen. Ligt alleen nog maar op zijn plekjes in huis te slapen. De da geeft aan dat hij niet ziek is of ergens last van heeft en kan er verder niet veel mee. Het is niet meer de hond die hij was. Hij lijkt wel levensmoe. Iemand die hier ervaring mee heeft of heeft iemand misschien tips hoe we dit kunnen veranderen.
Reageren
Toch, het eerste wat in mij op komt is pijn, pijn in zijn gewrichten bij nagels knippen, misschien moet je daar eens naar vragen bij de dierenarts.
Probeer eens alleen op een plek te kriebelen die hij ook fijn vind, bij mijn hond is dat zijn hoofd.
Al na laten kijken bij de dierenarts of er lichamelijk misschien wat aan de hand is ? Er zijn halsbanden met kalmerende stof erin voor honden met angst stres en onzekerheden…bespreek dat eens met je dierenarts.
Heeft de dierenarts ook gehoor en zicht nagekeken?
Als ze minder zien of horen kan dat onzekerheid geven.
Wel sneu om hem zo te zien voor hem en voor jullie.
Probeer eens alleen op een plek te kriebelen die hij ook fijn vind, bij mijn hond is dat zijn hoofd. "
Nagels knippen liet hij altijd toe, maar nu niet meer. De da doet dit nu m.b.v zijn assistent en ik die hem dan geruststelt. Dat gaat moeizaam, maar het lukt. Hij heeft volgens de da geen gewrichtsproblemen. Aaien vind hij leuk en gaat er soms helemaal voor liggen, maar alleen als hij dat dan wil. Als hij het niet wilt laat hij dat merken.
Uiteraard. De da heeft aangegeven dat hij lichamelijk niets mankeert. Hij eet en drinkt ook goed en zo. Hij wil alleen niet veel meer en we vragen ons af waarom.
Het eerste wat ook bij mij bovenkomt......., is zijn gehoor en zicht nog goed.?
Heeft de dierenarts bloed geprikt op nieren, scgphildklier, suiker, enzv?
Maar...was dit voor de jaarwisseling ook al zo? Of is het angst die ontstaan is door de knallen en flitsen?
Aan je dierenarts vragen voor wat kalmerends ? Geen chemie maar iets natuurlijks dat de stres en onzekerheid afneemt ? Dat is er.
Als ze minder zien of horen kan dat onzekerheid geven.
Wel sneu om hem zo te zien voor hem en voor jullie. "
Ook daar zijn geen problemen. We zijn een beetje radeloos aan het worden, want het is idd sneu om te zien dat hij niet meer de enthousiaste hond is die hij was. Wilde altijd wandelen en etc., maar nu niet meer. We letten goed op hem met of we iets kunnen ontdekken waardoor zijn gedrag veranderd is. De da heeft meegedacht, maar alles waar hij aan kon denken is uitgesloten. Zoals gezegd is Bink verder een gezonde hond alleen nu met weinig levenslust.
Heeft de dierenarts bloed geprikt op nieren, scgphildklier, suiker, enzv?
Maar...was dit voor de jaarwisseling ook al zo? Of is het angst die ontstaan is door de knallen en flitsen?
"
Bang voor vuurwerk is Bink altijd geweest. Altijd vervelend als die periode er weer was, maar we sloegen ons er samen met Bink goed doorheen. Bink heeft zowel een lichamelijk als een bloedonderzoek gehad, maar daar is niets uitgekomen. Een gezonde hond was de conclusie.
Hij heeft geen stress toch? dan hoef je hem ook geen kalmerende middelen te geven, want waarom verdoven als hij geen stress heeft. Natuurlijke middelen verdoven ook gewoon.
Het kan ook zijn dat hij wat ouder is en wat meer wil slapen? Geen gedoe aan zijn lijf.
Maar goed, als het mijn hond zou zijn zou ik het ook niet vertrouwen, levensmoe lijkt mij sterk.
Het kan ook zijn dat hij wat ouder is en wat meer wil slapen? Geen gedoe aan zijn lijf.
Maar goed, als het mijn hond zou zijn zou ik het ook niet vertrouwen, levensmoe lijkt mij sterk.
"
We gaan hem zeker niets kalmerende geven als daar geen reden voor is. Hebben we ook nooit gedaan. Ook niet tijdens de vuurwerk periode. We bleven dan gewoon bij hem. Lag hij naast ons op de bank bibberend onder een kleedje te wachten tot het ergste weer voorbij was. Tuurlijk zal een oudere hond meer behoefte hebben aan slaap. Ik ben met honden opgegroeid en de honden die ouder werden sliepen idd meer, maar wilde evengoed wel wandelen en of spelen en etc. Bink wil dat al een tijdje niet meer. Ik zeg niet dat hij levensmoe is, maar zo lijkt het gewoon. Weet even niet hoe ik het anders moet beschrijven. We houden hem in de gaten en zijn lief voor hem en dwingen hem tot niets.
Jes, er zijn middelen die niet slapeloosheid geven of verdoofd…kijk eens naar adaptil chews, je hond wordt wat zekerder en rustiger…meer niet, misschien helpt dat en krijgt tie toch weer zin in een wandeling. Niets moet hoor, wil graag met je meedenken voor je hond.
Het meedenken wordt gewaardeerd. Bedankt daarvoor. Geldt uiteraard voor iedereen die reageert. We houden Bink in de gaten. Helaas kan een hond niet praten om aan te geven waarom hij doet zoals hij doet. Mocht het onzekerheid zijn, nemen we je tip in overweging.
Is dementie al ter sprake gekomen?
Dat geeft ook sterke gedragsveranderingen.
Dat is een goede Heleen, dat zou ook nog kunnen, zwaar vervelend maar t kan wel.
Is een goede opmerking Heleen. Hebben we nog niet aangedacht. Sta je ook niet zomaar bij stil bij zoiets. We gaan dat voorleggen aan de da.
Wat je beschrijft is niet leuk, maar ook herkenbaar bij oudere honden met een verleden. Het is belangrijk om dit niet direct te zien als hij is lastig of hij luistert niet meer, maar als een combinatie van ouder worden, mentale slijtage en een rugzak die zwaarder gaat wegen naarmate de veerkracht afneemt
Een hond van 11 uit Roemenië heeft al vroeg geleerd dat de wereld onvoorspelbaar en soms gevaarlijk is. Jullie hebben daar jarenlang keihard aan gewerkt, en dat is ook te zien aan hoe ver hij is gekomen. Maar wat veel mensen onderschatten, is dat angst niet verdwijnt, maar gemanaged wordt. Op oudere leeftijd wordt die emmer simpelweg kleiner. Wat hij vroeger nog kon verdragen, lukt nu niet meer
Dat hij niet meer gewandeld wil worden, niet aangeraakt wil worden, sneller blaft en zich terugtrekt, wijst vaak op een combinatie van
verminderde prikkelverwerking mentalevermoeidheid, mogelijk ongemak dat niet altijd medisch meetbaar is, behoefte aan controle en voorspelbaarheid
Dat de dierenarts niets vindt, sluit dit niet uit. Veel ouderdoms en stressgerelateerde klachten zitten niet in bloedwaarden of foto’s
Belangrijk om te beseffen is dat lief praten en positieve aandacht zijn niet altijd wat een hond op deze leeftijd nodig heeft. Dat bedoel ik niet hard, maar realistisch. Voor sommige honden voelt voortdurend benaderen, aaien of proberen te activeren juist als extra druk
Wat ik jullie zou adviseren:
Accepteer dat wandelen misschien geen doel meer hoeft te zijn. Korte, voorspelbare rondjes of alleen naar buiten voor behoefte is prima als hij dat aangeeft
Respecteer zijn grenzen bij aanraken. Niet “testen” of het vandaag wel lukt. Dat vergroot alleen de spanning
Zorg voor rust, structuur en voorspelbaarheid in plaats van prikkels en verwachtingen
Kijk of hij nog wél plezier haalt uit kleine, rustige dingen: snuffelen in de tuin, een kauwactiviteit, samen rustig aanwezig zijn zonder iets te willen
Het belangrijkste: dit is niet falen van jullie, en ook geen onwil van Bink. Dit is een hond die zijn hele leven heeft moeten overleven en nu simpelweg op is in zijn hoofd. Dat kan eruitzien als levensmoe, terwijl het eigenlijk betekent: laat me met rust, ik wil veiligheid
Soms is goed zorgen niet veranderen, maar aanpassen en loslaten van het beeld van hoe het ooit was. Dat is moeilijk, maar vaak het meest liefdevolle wat je kunt doen
Als jullie echt twijfelen of het welzijn nog goed is, zou ik aanraden om naast de dierenarts ook een dierenarts met ervaring in ouderdom en gedrag of een gespecialiseerde gedragsdierenarts te raadplegen. Niet om hem te fixen, maar om samen te beoordelen wat voor hém nu kwaliteit van leven is
Sterkte
Een hond van 11 uit Roemenië heeft al vroeg geleerd dat de wereld onvoorspelbaar en soms gevaarlijk is. Jullie hebben daar jarenlang keihard aan gewerkt, en dat is ook te zien aan hoe ver hij is gekomen. Maar wat veel mensen onderschatten, is dat angst niet verdwijnt, maar gemanaged wordt. Op oudere leeftijd wordt die emmer simpelweg kleiner. Wat hij vroeger nog kon verdragen, lukt nu niet meer
Dat hij niet meer gewandeld wil worden, niet aangeraakt wil worden, sneller blaft en zich terugtrekt, wijst vaak op een combinatie van
verminderde prikkelverwerking mentalevermoeidheid, mogelijk ongemak dat niet altijd medisch meetbaar is, behoefte aan controle en voorspelbaarheid
Dat de dierenarts niets vindt, sluit dit niet uit. Veel ouderdoms en stressgerelateerde klachten zitten niet in bloedwaarden of foto’s
Belangrijk om te beseffen is dat lief praten en positieve aandacht zijn niet altijd wat een hond op deze leeftijd nodig heeft. Dat bedoel ik niet hard, maar realistisch. Voor sommige honden voelt voortdurend benaderen, aaien of proberen te activeren juist als extra druk
Wat ik jullie zou adviseren:
Accepteer dat wandelen misschien geen doel meer hoeft te zijn. Korte, voorspelbare rondjes of alleen naar buiten voor behoefte is prima als hij dat aangeeft
Respecteer zijn grenzen bij aanraken. Niet “testen” of het vandaag wel lukt. Dat vergroot alleen de spanning
Zorg voor rust, structuur en voorspelbaarheid in plaats van prikkels en verwachtingen
Kijk of hij nog wél plezier haalt uit kleine, rustige dingen: snuffelen in de tuin, een kauwactiviteit, samen rustig aanwezig zijn zonder iets te willen
Het belangrijkste: dit is niet falen van jullie, en ook geen onwil van Bink. Dit is een hond die zijn hele leven heeft moeten overleven en nu simpelweg op is in zijn hoofd. Dat kan eruitzien als levensmoe, terwijl het eigenlijk betekent: laat me met rust, ik wil veiligheid
Soms is goed zorgen niet veranderen, maar aanpassen en loslaten van het beeld van hoe het ooit was. Dat is moeilijk, maar vaak het meest liefdevolle wat je kunt doen
Als jullie echt twijfelen of het welzijn nog goed is, zou ik aanraden om naast de dierenarts ook een dierenarts met ervaring in ouderdom en gedrag of een gespecialiseerde gedragsdierenarts te raadplegen. Niet om hem te fixen, maar om samen te beoordelen wat voor hém nu kwaliteit van leven is
Sterkte "
Ik vind dit een heel goede reactie van jou Richard,en een wereld van verschil hoe je reageerde toen je net op hp was .
Even bekroop me zelfs het gevoel ,zou hij AI gebruikt hebben ,maar hoe dan ook ,mooie reactie.
Een hond van 11 uit Roemenië heeft al vroeg geleerd dat de wereld onvoorspelbaar en soms gevaarlijk is. Jullie hebben daar jarenlang keihard aan gewerkt, en dat is ook te zien aan hoe ver hij is gekomen. Maar wat veel mensen onderschatten, is dat angst niet verdwijnt, maar gemanaged wordt. Op oudere leeftijd wordt die emmer simpelweg kleiner. Wat hij vroeger nog kon verdragen, lukt nu niet meer
Dat hij niet meer gewandeld wil worden, niet aangeraakt wil worden, sneller blaft en zich terugtrekt, wijst vaak op een combinatie van
verminderde prikkelverwerking mentalevermoeidheid, mogelijk ongemak dat niet altijd medisch meetbaar is, behoefte aan controle en voorspelbaarheid
Dat de dierenarts niets vindt, sluit dit niet uit. Veel ouderdoms en stressgerelateerde klachten zitten niet in bloedwaarden of foto’s
Belangrijk om te beseffen is dat lief praten en positieve aandacht zijn niet altijd wat een hond op deze leeftijd nodig heeft. Dat bedoel ik niet hard, maar realistisch. Voor sommige honden voelt voortdurend benaderen, aaien of proberen te activeren juist als extra druk
Wat ik jullie zou adviseren:
Accepteer dat wandelen misschien geen doel meer hoeft te zijn. Korte, voorspelbare rondjes of alleen naar buiten voor behoefte is prima als hij dat aangeeft
Respecteer zijn grenzen bij aanraken. Niet “testen” of het vandaag wel lukt. Dat vergroot alleen de spanning
Zorg voor rust, structuur en voorspelbaarheid in plaats van prikkels en verwachtingen
Kijk of hij nog wél plezier haalt uit kleine, rustige dingen: snuffelen in de tuin, een kauwactiviteit, samen rustig aanwezig zijn zonder iets te willen
Het belangrijkste: dit is niet falen van jullie, en ook geen onwil van Bink. Dit is een hond die zijn hele leven heeft moeten overleven en nu simpelweg op is in zijn hoofd. Dat kan eruitzien als levensmoe, terwijl het eigenlijk betekent: laat me met rust, ik wil veiligheid
Soms is goed zorgen niet veranderen, maar aanpassen en loslaten van het beeld van hoe het ooit was. Dat is moeilijk, maar vaak het meest liefdevolle wat je kunt doen
Als jullie echt twijfelen of het welzijn nog goed is, zou ik aanraden om naast de dierenarts ook een dierenarts met ervaring in ouderdom en gedrag of een gespecialiseerde gedragsdierenarts te raadplegen. Niet om hem te fixen, maar om samen te beoordelen wat voor hém nu kwaliteit van leven is
Sterkte "
Bedankt voor je uitgebreide reactie!
Even bekroop me zelfs het gevoel ,zou hij AI gebruikt hebben ,maar hoe dan ook ,mooie reactie. "
Het is ook een chatgpt antwoord. Ik krijg een vergelijkbare reactie wanneer ik de openingspost in chatgpt intyp. Helaas zie je nu vaker dit soort reacties voorbij komen van Richard. Dat hij daar chatgpt of een dergelijk programma voor nodig heeft is gewoon sneu.
Bij een gedragsverandering denk je inderdaad als eerste aan iets medisch. Zo te horen heeft hij ook al een bloedonderzoek gehad, wat "vervelend" dat daar niets uit kwam want dan had je een aanknopingspunt gehad... Het enige wat nog in me opkomt is om een tijdje een pijnstiller te proberen. Als hij daarna weer vrolijker wordt, weet je dat hij ergens last van heeft. Gezien zijn leeftijd en formaat zou gewrichtsslijtage en daaraan gerelateerde pijn niet abnormaal zijn.
Succes, ik hoop dat je de oorzaak boven krijgt, ik wens jullie veel wijsheid in deze zoektocht! Valt echt niet mee om je hond ouder te zien worden...
Het zegt misschien meer over deze tijd dan over mij dat een inhoudelijke, rustige reactie meteen wordt weggezet als dat zal wel gtp zijn. Blijkbaar zijn we eraan gewend geraakt dat discussies vooral uit korte meningen, aannames en steken onder water bestaan
Of iemand een tekst zelf formuleert, hulp krijgt bij het verwoorden, of gebruikmaakt van een hulpmiddel, doet voor mij niet ter zake. Waar het om gaat is of de inhoud klopt en of het de vraagsteller helpt. In dit geval was dat duidelijk zo, gezien de reacties van de eigenaar zelf
Ik vind het eerlijk gezegd jammer dat de aandacht nu verschuift van een oudere hond en zijn welzijn naar speculaties over hoe iemand zijn woorden kiest. Dat helpt niemand, en zeker de hond niet
Ik reageer hier niet om punten te scoren of om indruk te maken, maar om mensen verder te helpen met hun hond. Wie liever over de vorm praat dan over de inhoud, staat daar natuurlijk vrij in, maar dat is niet mijn insteek
Het is altijd lastig om iets zinnigs te zeggen over een onbekende hond. Heb je nog contact met de stichting waar je hond vandaan komt?
Op zich is 11 niet oud, maar een hond die veel stress heeft gaat wel sneller op is mijn ervaring.
Natuurlijk kan er ook iets lichamelijks achter zitten wat er nu nog niet uit komt.
Wil hij nog wel eten en drinken?
"
In dit geval kon ik me wel vinden in het antwoord maar er komt ook veel onzin uit chat gpt, vooral over medische zaken.
Zou er zelf niet voor kiezen ,om zoiets te gebruiken.
Of iemand een tekst zelf formuleert, hulp krijgt bij het verwoorden, of gebruikmaakt van een hulpmiddel, doet voor mij niet ter zake. Waar het om gaat is of de inhoud klopt en of het de vraagsteller helpt. In dit geval was dat duidelijk zo, gezien de reacties van de eigenaar zelf
Ik vind het eerlijk gezegd jammer dat de aandacht nu verschuift van een oudere hond en zijn welzijn naar speculaties over hoe iemand zijn woorden kiest. Dat helpt niemand, en zeker de hond niet
Ik reageer hier niet om punten te scoren of om indruk te maken, maar om mensen verder te helpen met hun hond. Wie liever over de vorm praat dan over de inhoud, staat daar natuurlijk vrij in, maar dat is niet mijn insteek "
OHH ok ,maar je woordkeuze nu en toen viel me erg op ,goed stuk nogmaals,en zo beleefd ,
Maar hopelijk neem je niet alles klakkeloos over en denk je zelf ook nog na ,
Ik wilde je eerst nog plussen maar als je daar toch geen prijs op stelt is het ook best .en het was zeker niet mijn bedoeling om steken onder water te geven, korte meningen hou ik weer wel van ,anders dwaalt men zo snel af .
Op zich is 11 niet oud, maar een hond die veel stress heeft gaat wel sneller op is mijn ervaring.
Natuurlijk kan er ook iets lichamelijks achter zitten wat er nu nog niet uit komt.
Wil hij nog wel eten en drinken? "
Er staat dat hij nog goed eet en drinkt Kees .
Ik heb de op toch 3 x doorgelezen haha, maar het staat verderop. 
Dank je Heleen.
In een ver verleden had ik een jack russell met dezelfde klachten ,
Hij was wel ruim zestien ,het kwam bij hem niet geleidelijk maar ineens op een wandeling de weg kwijt ,en daarna nergens meer zin in ,alleen in eten ,hij was dement ,heeft er nog medicatie tegen gehad maar daar merkte ik geen verschil van .
Dank voor je bijdrage, Heleen. Over de hond zelf lees ik niets nieuws
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren