Luie puber?!

Ik ben benieuwd of het gedrag van onze intacte toller reu van 1.5 jaar bij iemand bekend is of dat het echt aan onze hond ligt, want mijn inziens klopt dit niet.

Vaak hoor je alleen verhalen over puberhonden die alleen maar druk zijn, willen spelen en zich geen rust weten te vinden.

Onze hond is echt precies het tegenovergestelde sinds dat hij ongeveer 1 jaar oud is geworden, een half jaar geleden dus. Hij is heel rustig in en rondom het huis en slaapt eigenlijk heel de dag. Wanneer je samen iets probeert te ondernemen zowel binnen als buiten in de tuin toont meneer eigenlijk geen interesse, hij komt even kijken wat je van plan bent (want hij wil OVERAL bij zijn) maar draait vervolgens weer om om ergens te gaan liggen. Als je hem met snoepjes probeert te lokken om daar vervolgens mee te 'werken' kun je een paar minuten/pogingen zijn aandacht houden voordat hij naar de plaats rust gaat.

Het lijkt mij geen medisch probleem want buitenshuis is hij 100% paraat, en dan vooral met zijn neus. Meneer wilt overal aan ruiken en zoveel mogelijk markeren. En spreken we met een andere hond af, of komen we die tegen op een hondenveldje, dan is hij het gelukkigste kind ter wereld en rent, springt en speelt alsof zijn leven er vanaf hangt. Los van eerdergenoemde kunnen wij hem ook gewoon aanraken wat we willen en alles bewegen van zijn poten o.i.d. zonder dat hij zal tegenstribbelen. Ook eet hij (voor zijn doen) goed en ook de bijhorende stoelgang is zonder problemen.

Ofterwijl, heb ik gewoon een eigenwijze puber die alleen zijn hoofd omdraait voor de dingen die hij écht leuk vind? En belangrijker nog, gaat dit nog weg na de puberteit? Want ik heb bewust voor een werkras gekozen om er vooral samen iets mee te doen, zowel sport als spel als denkwerk.

Ik herken het van mijn toller van lang geleden. Een druk hondje als pup, maar zoals me werd voorspeld,   na een jaar de rust zelve. Heerlijk in huis rust, en buiten lekker actief, lange wandelingen, ze draaide haar poot er niet voor om, . Haar hele leven was ze een hondje, liever lui dan moe. Een apporteerblok, bij GenG 2?, ja hoor maar niet zwaarder dan een ons. Een mini takje dragen? Leuk, maar geen halve boomstam. De oefening af en blijf, was de eerste oefening die ze perfect uitvoerde,liefst languit op haar zijkant. Zeer gezonde hond tot op hoge leeftijd. Behendigheid? Ja heerlijk maar wel tempo slak. Ze deed mee aan de natte neuzenshow op de tv. Waarom, ze was zo heerlijk rustig en flegamtiek naar anderen en dat was juist voor de oefening waar ze voor werd ingezet, ideaal.

Zolang je hond zich buiten gedraagt als een lekkere enthousiaste en eigenwijze puber, eigen wijsheid, hoort bij de toller, zou ik me niet te druk maken,

Bedenk ook, het is broeierig warm, ook daar past een hond zich aan aan.

Mocht je toch twijfelen? Controle dierenarts.

Heerlijke hond, buiten vol energiek en thuis relaxt…je kan een leuke sport gaan doen met je hond, waar die zijn werklust in kan stoppen zoals ik van je lees een hele andere hond buiten.      Eten poepen en zich goed gedragen binnen, verzorging vind die ook best, top hondje hoor….

Het lastige is dus, hij houd zo van buiten zijn (en dat moeten dan echt buitens huis, de tuin telt niet als buiten voor hem) dat hij eenmaal buiten zijn hoofd vol heeft met buiten. Geurtjes, geluiden, gebeurtenissen en ga zo maar door. Dat maakt hem slecht gefocussed op ons. En alhoewel ik tot op een bepaalde hoogte wel had verwacht dat een puber pup lang niet zo gehoorzaam is (zeker bij een eigenwijze toller), had ik op zijn minst wel verwacht dat hij dan in/rondom huis wél te trainen viel om daar later dan de afleidingen van de open wereld aan toe te voegen. Maar nu krijg ik hem in/rondom huis dus al niet getraind, laat staan daar buiten.

Vandaar mijn vraag hier, of het een fase kan zijn die iemand anders ooit meegemaakt heeft en die misschien na de puberteit compleet weer is omgeslagen wellicht? Want vóór 1 jaar oud, zeker het eerste half jaar, was het een echte werker en zo leergierig als maar zijn kan.

Ik wil namelijk echt die diepte ingaan met hem, maar we hebben thuis al zoveel geprobeerd zoals snuffelwerk, agility, frisbee: meneer is 5 minuten geinteresseerd en wil daarna vooral weer binnen liggen.

Het lastige is dus, hij houd zo van buiten zijn (en dat moeten dan echt buitens huis, de tuin telt niet als buiten voor hem) dat hij eenmaal buiten zijn hoofd vol heeft met buiten. Geurtjes, geluiden, gebeurtenissen en ga zo maar door. Dat maakt hem slecht gefocussed op ons. En alhoewel ik tot op een bepaalde hoogte wel had verwacht dat een puber pup lang niet zo gehoorzaam is (zeker bij een eigenwijze toller), had ik op zijn minst wel verwacht dat hij dan in/rondom huis wél te trainen viel om daar later dan de afleidingen van de open wereld aan toe te voegen. Maar nu krijg ik hem in/rondom huis dus al niet getraind, laat staan daar buiten.

Vandaar mijn vraag hier, of het een fase kan zijn die iemand anders ooit meegemaakt heeft en die misschien na de puberteit compleet weer is omgeslagen wellicht? Want vóór 1 jaar oud, zeker het eerste half jaar, was het een echte werker en zo leergierig als maar zijn kan.

Ik wil namelijk echt die diepte ingaan met hem, maar we hebben thuis al zoveel geprobeerd zoals snuffelwerk, agility, frisbee: meneer is 5 minuten geinteresseerd en wil daarna vooral weer binnen liggen.

Niet elk hond in "ras" is geschikt voor "werkras" Ze denken wel dat ze het kunnen fokken in DNA maar dat is toch echt niet zo  Ligt echt aan het karakter van de hond aansich, ze worden uiteraard net als wij grotendeels beinvloed door waar ze mee geconfronteerd worden in het nest maarja zit er altijd wel ééntje tussen die denkt "Doe ik lekker niet" Ga maar eens onderzoek doen hoeveel verschillende rassen, mixen en herplaatser gebruikt worden in functie als echte werkhond, achter de schermen en dan volwassen.

Denk dat jullie het goed doen en dat er voldoende voldoening is momenteel. Lekker laten pitten om de batterij te laten opladen. Samen zoeken naar een activiteit die jullie allebei leuk vinden, ook honden hebben voorkeur in wat ze leuk vinden om te doen. EN wees blij dat je niet van de bank af gesleurd wordt continu 

We zijn ook zeker op heeeeel veel vlakken meer dan tevreden met ons hondje, maar het was puur een gedachte omdat ik NIEMAND ooit hoor met dit ‘probleem’.

Misschien ook omdat diegene dit een verademingen zouden kunnen vinden van de puppy tijd, die bij ons ook reuze meeviel door het goed managen van zijn activiteit/rust balans.

Ik zie het niet als een..probleem….   Wanneer je hond lekker thuis rustig is en toch wel bij jullie komt …en buiten een heerlijke speelse hond is dan is er geen probleem hahaha……..    kijk naar een leuke bezigheid buitenshuis. 

Je hond is buitenshuis wel enthousiast, nieuwsgierig, heeft plezier... hij is alleen niet geinteresseerd in de dingen die jij hem aanbiedt, of de manier waarop je hem probeert te motiveren voelt niet fijn voor hem. Je kan je hond niet dwingen iets leuk te vinden als hij het als onprettig ervaart.

Probeer je dan in zijn leefwereld te verplaatsen en laat je meenemen in zijn plezier. Kijk waar hij van geniet. En van daaruit kan je een fijne activiteit creëren. Bijvoorbeeld als de hond graag voluit rent, kan je gaan canicrossen of survival runs doen (niet bij warm weer uiteraard). 

Misschien werkt het ook beter met een lossere aanpak. Sommige honden verliezen hun plezier als er te veel regels, verplichtingen of druk in een activiteit sluipen, dat haalt de pret weg voor hen en maakt het een vervelende opgave. Sport en spel horen voldoening te geven, zowel aan mens als aan hond, dus kijk op welke manier je je daarin kan aanpassen.