Oost-Indisch doof: op oorlogspad?

Hoi! Wij hebben sinds 5 jaar de leukste galga van allemaal natuurlijk. Gek, gezellig, aartslui, superlief voor de kleine kinderen en mega onderdeel van ons gezin! Wij wonen tegen het bos aan met een groot uitlaatgebied waar ze los mogen lopen en laten haar dan ook altijd gewoon los. Twee keer per week gaat zij met een uitlaatservice mee en dat gaat al jaren goed. Eigenlijk gaat het altijd goed, totdat ze - ongeveer eens per 3 maanden - ab-so-luut niet wil komen. Ik zie het dan al aan de stand van haar oren en haar blik, zo van "dit gaan we niet doen" en dan is het al te laat. Ze heeft dan gewoon echt geen zin om mee naar huis te gaan (denk ik?) en blijft een groot deel van de wandeling een meter of 5 achter me aanlopen. Als ik haar wil benaderen - of dat nou met worst, lieve woorden, minder lieve woorden, op mijn hurken gaan zitten, wachten, verstoppen.. ik heb alles al uit de kast gehaald ..- gaat, ze gaat dan blaffen en springt naar achteren en daagt me uit. Na ongeveer 5 minuten loopt ze gewoon straal een andere kant op en trekt volledig haar eigen plan (eigen wandeling). Vanochtend liep ze mee tot aan de oprit, bleef aan het begin van de oprit staan en kwam gewoon niet. Ik kon op mijn kop gaan staan maar het hielp niet en toen ik weer om de hoek spiekte was ze er vandoor. Ze heeft een GPS-tracker en is dus goed te volgen, maar het is absoluut niet leuk. Niemand krijgt haar dan te pakken, ook voorbijgangers niet of mensen waar ze normaal superenthousiast van wordt en op afvliegt, want het lijkt of ze het gewoon door heeft. Uiteindelijk - soms na een dik uur - lukt het vaak per ongeluk om haar te pakken te krijgen of staat ze toch opeens voor de deur. 1) we straffen haar dan niet, maar belonen juist of we negeren het hele voorval (knarsetandend..) 2) herkent iemand dit 3) zou er een aanleiding - wat dan ook - kunnen zijn of heeft ze dan gewoon echt geen zin? 4) het zou niet zo'n probleem zijn als ze in en om het bos zou blijven, maar ze steekt ook drukke straten over en gaat gewoon zelfstandig op pad. 

Tips? Het alternatief is natuurlijk om haar niet meer los te laten, dat besef ik mij. Maar het gebeurt zoals ik al aangaf eens per 3 maanden dus dat zijn altijd nog om en nabij de 90 wandelingen waarbij ze heerlijk kan rennen en spelen en altijd terugkomt en wel goed luistert en dat vindt zij en vinden wij zo fijn. 

Kari, hoe doet ze het bij de uitlaatsirvice ? Blijft ze dan wel in de buurt of gaat ze niet los ?   Het eens in de drie maanden er vandoor te gaan en niet komen is vreselijk je geeft aan ze gaat echt dwalen en ook gevaarlijke stukken opzoeken, zelf zou ik ze niet loslaten en aan een lange lijn houden, …kan het hormonaal zijn of is ze gesteriliseerd, gecastreerd .? 

Blijf je op haar wachten? Blijf je stilstaan? Al eens geprobeerd om hard de andere kant op te lopen als ze dit kan zien? Meestal komen ze dan achter je aan. En dan zeker niet gaan grijpen en aanlijnen, maar een spelletje maken, pak me dan, maar dan andersom, jij niet achter de hond aan, of blijven wachten, maar de hond achter jou aan, uiteindelijk kan je haar aanlijnen, en weer loslaten,!. Zodat ze leert, komen is niet altijd aan de lijn,,dit kan je op,alle wandelingen doen, even aanlijnen, en loslaten, dus ook als ze wel braaf luistert.

Een galgo blijft een wind cq jachthond op zicht. Dus kan er op die momenten een stukje wild zijn dt. In de buurt is? Dan is het heel,erg lastig  ik vind het al heel goed dat ze los kan.

Als dit gaat om een galgo dan mag je héél hard in je handjes knijpen dat ze überhaupt los kan, want de meeste kunnen dat helemaal niet. Die gaan er gewoon vandoor. Galgo’s zijn doorgaans geen slaafse honden die een drang hebben om te gehoorzamen of te volgen, dus ik denk dat het lastig zal zijn om dit eruit te krijgen. Je hebt wel de juiste aanpak in ieder geval, inderdaad nooit straffen als ze bij je komt en flink belonen. 

Hoi Willemijn,

Dan maakt ze onderdeel uit van de roedel en blijft ze gewoon in de buurt. Ze gaat af en toe wel wat verder weg, maar eigenlijk altijd omdat ze dan een speelkameraad verderop ziet. Ze is gesteriliseerd. Het niet loslaten is wel een optie, maar wel een vervelende als je je bedenkt dat zij al 5 jaar zo ongeveer dagelijks los mag lopen... Zucht, het is wat.  

Kari………Begrijpelijk, het is heerlijk als ze los kunnen lopen, is het een optie met een vriendje of vriendinnetje van de hond te gaan wandelen ? Samen ?   Hier een jonge puberhond nog geen jaar oud, kan alleen los als er een andere hond meeloopt, blijft ze fijn in de buurt….wanneer ik ze loslaat zonder andere hond dan, doei…ook hier aan het oefenen en bananen in het oor…misschien een optie om te gaan wandelen met een andere hond erbij ? 

Uitlaatdienst is leuker denk ik? Kan er geheel naast zitten maarja soms wil ik ook gewoon een beetje snuffelen en gewoon doen. Blijkbaar heb je teveel restricties in jouw wandelingen, denk ik dan. Soms moet je ook het lef hebben de andere kant op te lopen, geen bal, stok, snack nodig. MAAR ook het lef hebben ertussen te springen als een ander baasje het niet zo goed doet.

Uiteindelijk gaat het om complete vertrouwen en voor je het weet? Heb je een hond die je altijd volgt wat je ook doet. Altijd je ogen op je hond net zoals je op een kind zult hebben.