Alvast bedankt voor het lezen van dit grote verhaal. Ik zit wat met mijn handen in het haar over de beste aanpak en ben benieuwd naar ervaringen van anderen. Ik heb een Jack Russel van 5 jaar, ongecastreerd.
Zo'n 10 dagen geleden merkte ik op dat mijn hond wat slomer was en wat houterig bewoog maar het was ook erg warm. Na 2 dagen merkte ik op dat als je hem oppakte hij soms een piep gaf alsof hij het niet fijn vond (geen krijs oid) en ik zag dat hij zijn nek wat gestrekt hield. Hij dronk ook wat minder - maar voer, plassen en ontlasting hetzelfde. Over de volgende 2 dagen merkte ik op dat hij weer wat beter ging en uit zichzelf op de bank sprong zonder te piepen en dat het bewegen een stuk soepeler ging. Ongegeneerd uitrekken, uitbundig krabben met 4 poten buiten. Toch vond ik het ergens wel vreemd dat hij zo weinig dronk en aangezien het erg warm was wilde ik advies.
Naar de DA - leek nekpijn (wanneer ze zijn nek helemaal naar links boog piepte hij) verder kon ze het niet uitlokken ondanks opgepakt, zijn rug af, buik en ook toen ze zijn nek aanraakte niet. Hij kreeg een injectie Carprofelican en ik kreeg 6 Carporal 40 mg mee. Het leek toen eigenlijk 3 dagen prima te gaan en hij leek bijna helemaal weer zichzelf.
Tot ik hem wilde bekijken en zijn hoofd omhoog hield op een bepaalde manier waardoor hij een soort van omviel alsof hij een stroomschok kreeg. Dit gebeurde later die dag weer toen ik hem zijn medicijnen wilde geven en hij niet meewerkte en ik dus waarschijnlijk weer te ver doordraaide. Dit is hierna niet meer gebeurd. Het was ook geen krachtsverlies naar mijn idee omdat je wel zag dat hij tegenstribbelde en bewoog ipv plots omviel. Hierdoor toch terug naar de dierenarts op die dag zelf. Hier heeft hij een roesje gekregen voor 4 rontgenfoto's waar niks op te zien was. Voor 14 dagen Carporal 40 mg mee gekregen om het aan te kijken.
De dag erna pakte ik hem op en leek het even alsof hij wankel was en door alle 4 zijn poten 'zakte' (zakte langzaam in een zit), echter wat later leek hij weer prima in orde en dit is hierna ook niet meer gebeurd en was hij zich compleet aan het uitstrekken. Ik vond het toch vaag en naar de DA dezelfde dag. Bloedafname gedaan waaruit bleek geen ontstekingen. Bupredine injectie en Dormazolam injectie gehad en ze sprak over waarschijnlijk een nekhernia en doorverwijzing voor een MRI. We kregen Gabapentine 100mg mee voor 2x daags. Dit was gisteren.
Vandaag wordt ik gebeld over de MRI en de eventuele operatie. Waardoor ik me al doodschrok want dit is de eerste keer dat ik het over een operatie hoor. Daarnaast vind ik het best heftig om hem dan nu weer onder narcose in zo'n korte tijd onder een MRI te gooien terwijl ik (als ik het goed heb) een hernia vooral bestreden moet worden met rust en pijnstillers. Dit ben ik sinds afgelopen maandag aan het doen (wat overigens knap lastig is want hij wilt niet heel de dag liggen). Ik ben verzekerd en kan de MRI dus doen - daar ligt het niet aan. Het is meer dat ik het verloop erg snel vind en ik hem liever nog zo'n narcose bespaar.
Het is allemaal zo uit het niets en zo snel. Ik dacht dat hij gewoon een spier verrekt had aangezien hij zo opleefde na 1 pilletje medicatie. Ik twijfel ook of ik hem uberhaupt goed rust heb gegeven aangezien ik de eerste week juist dacht dat beweging goed voor hem zou zijn en dus juist vaker ben gaan wandelen. Hij wilde ook juist helemaal niet naar huis en juist doorlopen (voor alle pijnstillers).
Als je dit tot dusver gelezen hebt, bedankt. Oprecht. Ik weet gewoon niet zo goed waar ik nu goed aan doe en of dus echt de enige optie een nekhernia is en dus een operatie of dat er andere mogelijkheden zijn. Ik werd helaas door de assistente gebeld met dit nieuws en ze heeft wel overleggen gehad maar ik voel me er toch gewoon niet helemaal fijn bij. Al deze tijd heeft hij overigens prima gegeten, geplast en ontlasting gehad.
Op dit moment is mijn plan, ook overlegd met de DA, zoveel mogelijk rust en pijnstillers (op dit moment dus 3x daags Gabapentine 100mg en 1x daags Carporal 40 mg) en als hij tekenen van uitvalverschijnselen gaat vertonen laten we een MRI maken of mocht het uberhaupt echt verslechteren natuurlijk. Wat vinden jullie van dit hele verhaal? Nogmaals, bedankt voor het lezen.
Groetjes

Reageren



Ik zit bij een Anicura kliniek. Tot zover gelukkig altijd goed geholpen en niet deze illusie gehad... Hoe kan ik dan 'zien' wat wel een goede kliniek is? Heb jij tips?

"
