Wie weet zit hier iemand die mijn verhaal herkent.
Ik heb een Cairn terrier teefje van 1,5 jaar oud. Al lange tijd kwam het voor dat ze af en toe 's morgens niet wilde eten en buikpijn aangaf. Ze spuugt dan niet en lijkt ook niet perse misselijk (niet smakken en slikken ofzo) maar wel buikpijn ook bij aanraking, weg willen kruipen in een hoekje en duidelijk zielige uitstraling. Als je haar dan eenmaal zover had dat ze iets at dan verdween het probleem weer als sneeuw voor de zon. De rest van de dag is er dan niks meer aan de hand.
Afgelopen tijd kwam dit steeds vaker voor en inmiddels is het zover dat ze elke ochtend buikpijn heeft, tenzij we ervoor zorgen dat ze om de ca. 4 uur wat te eten krijgt, dus ook snachts. Als het lukt om haar snachts wat te eten te geven voor ze last krijgt dan is er 's morgens dus niets aan de hand.
Gisteravond kreeg ze om 23 uur haar laatste maaltijd en vannacht om 4 uur was het al mis en wilde ze al niet meer eten. Dan maar verder laten slapen en uiteraard was het vanmorgen om half 10 weer helemaal mis. Dit keer duurde het alleen veel langer dan normaal voordat we er ein-de-lijk iets in kregen en het duurde toen ook nog langer voordat ze zich weer beter voelde. Tegen de tijd dat we om half 4 bij de dierenarts waren was de buik prima om te voelen en gaf ze geen pijn meer aan.
Wat we zelf al hebben geprobeerd:
- Andere brok, we dachten dat de zoete aardappel misschien gas veroorzaakte (hielp 3 dagen, daarna terug bij af)
- Waterfontein uitzetten (ook ivm lucht inslikken misschien), hielp niet
- Clear intestine geven (hielp ook niet en gaf dunnere poep)
- Puur Maag (weinig verschil)
- Veendrenk sinds een week nu, nog geen verschil
Ze eet 3x per dag een maaltijd en tussendoor nog 2x een snackje. Overdag komt daardoor het probleem dan ook niet voor. Als ze géén buikpijn heeft is het een vreetmonstertje wat niet weet hoe hard ze aan moet komen rennen als iets kraakt en letterlijk alles lust.
De dierenarts heeft nu bloed geprikt, dus de uitslag daarvan is nog afwachten, maar ik ben vooral benieuwd of er mensen zijn die misschien ons verhaal herkennen?

Reageren

