" Helaas wel, ik heb het enkele weken geprobeerd zonder. Maar dan neemt hij absoluut geen rust. Hij blijft als een gekkie tekeer gaan. Hij gaat nooit uit zichzelf even rusten. Terwijl onze vorige puppies bij mijn ouders die rust wel op tijd zelf namen.
Nu sinds ik een week geef ik verplichte benchrust (wel met iets leuk nog steeds - gevulde kong, ..) en dan merk ik dat hij toch na 5 minuten meteen in slaap valt & dan voor minstens een uur en half slaapt. Als hij wakker word mag hij er dan wel uit steeds. Maar hij neemt dus echt zelf geen rust. "
Het probleem met deze methode is dat je zo de hond zelf aanleert: bench = rustig zijn, uit de bench = actie. De hond gaat dus steeds verwachten dat er vanalles zal gebeuren van zo gauw ie uit die bench mag. Je zet hem bij wijze van spreken zelf 'aan'. Dus hij gaat dit verlangen, jullie uitdagen als jullie niks met hem ondernemen en in de zetel zitten. En hij gebruikt daarvoor de middelen die hij heeft. Dat kan dus via happen en bijten, of krabben en springen, of blaffen of piepen of grommelen,...
Als je terugkijkt naar het prille begin van het leven van je hond: in het nest gebruikte de moederhond ook geen bench en toch namen de pups hun rust. Ze spiegelen zich aan de volwassen hond, ze volgens een natuurlijk en ongedwongen ritme. Dus ook jouw hond kent dit echt wel. Als een pup dan echter naar een nieuwe thuis verhuist, is het logisch dat ie in het begin rusteloos kan zijn. Omdat alles in zijn leven op z'n kop wordt gezet. Dat geeft veel spanning, angst, onzekerheid en dat vertaalt zich in gedrag.
Net dan is het belangrijk om hem in die emoties te begeleiden, zijn spiegel te worden en zijn nieuwe baken van vertrouwen. Dat vraagt tijd en energie. En bij de ene hond kruipt daar een pak meer begeleiding in dan bij een andere, dat is zo.
Ik zou dus zeker die bench niet meer zo veelvuldig inzetten. Tenslotte is dat sowieso geen goed idee om heel veel uren in een krappe ruimte te verblijven vanwege de invloed die dat heeft op de lichamelijke ontwikkeling van de hond (in de groei).
En ga ook inzetten op 'rust' tijdens actieve momenten zonder dat je daar begrenzing voor gebruikt. Daarmee bedoel ik: hou al eens een pauze tijdens het wandelen, gewoon wat naar de wereld kijken, wat rondscharrelen tussen de struiken, even halt houden aan een bankje,.... Hou spelletjes kort (zodat de opwinding niet te groot wordt) en wissel af met 'saaie' momenten (beetje rondlummelen, aan het raam naar buiten kijken, de hond betrekken in de kalme dingen van de dag, samen op de grond zitten en een appeltje delen,...). Zo leert ie dat hij ook tot rust. kan komen zonder dat hij daarvoor te slapen wordt gelegd.
Stem actieve momenten af op de interesses van je hond en ga er echt in mee, laat 'm die neus maar lekker gebruiken, ga samen op verkenning in het bos, leer wat je hond voldoening en plezier geeft. Zo kan dat hoofdje van hem ontspannen terwijl hij toch volop zijn energie kwijt kan. Want ook dat is belangrijk, natuurlijk, dat hij ook op een hondse manier kan bloeien en groeien. 
Veel plezier samen!!!
Reageren
