Wat heeft mijn hond? 
Hij was heel zelfverzekerd en stond by far bovenin de rangorde van de wisselende roedels waarmee ik liep. Maar in al die tijd heb ik hem misschien twee keer zien vechten: dan was hij door een andere reu eindeloos tot het uiterste getergd. Want vechten deed hij niet snel. Gelukkig, want dan was het wel veel hond zeg maar.
Hij was vreselijk lief en luisterde goed. Hij was één van mijn favoriete uitlaat honden.
Ik weet wel van de eigenaresse dat ze niet met het gezin met hem op het strand kon zitten: hij was dan te beschermend. Ook als de kinderen thuis onderling stoeiden of ruzie maakten wilde hij wel eens ingrijpen.
Je kwam daar ook echt niet het huis in zonder zijn toestemming. "
Horsea, wat een lief berichtje.
Ze zijn inderdaad heel beschermend, maar mensen die bij ons horen worden uitbundig begroet. Vreemden (installateur, etc) hoef ik alleen maar te zeggen dat het goed is, dan zijn ze daarna ook enthousiast. Echt vechten heeft Ivoir pas een keer gedaan, en dat als verdediging toen hij door 2 australian shepards, een weimaraner en een pitbull werd aangevallen. Heb ze onder protest van de twee eigenaren uit elkaar getrokken. De pitbull en Weimaraner ‘deden gelukkig naar een beetje’ mee.
in het bos zijn ze ook heel braaf, fietsers, wandelaren, groepen met kinderen (bosklassen) .. allemaal geen probleem. 1x een man met een hond die heel vervelend was (nog zonder Dustin) dan gaat hij pal voor me zitten, maakt zich groot, maakt geen geluid maar geeft wel aan, niet dichtbij komen. Henry deed hetzelfde.
neem ze als puppy al overal mee naar toe, dus zijn ze gewend dat ze soms ruimte moeten delen :-)
Klopt, hij gedroeg zich altijd als een gentleman in het bos; fietsers, wandelaars, skaters, ruiters, hazen, wat er ook langs kwam, hij liet het met rust. Ik had eigenlijk geen omkijken naar hem.
Hier nog even een update van mij:
Mijn hond gaat supergoed! Hij loopt eigenlijk weer als vanouds. Hij is na de twee keer orthomanuele dierenarts niet meer ergens anders behandeld. Hij heeft geen pijnstilling meer. Hij loopt met gemak een wandeling van anderhalf tot twee uur los, speelt en rent zoals hij gewend is.
We gaan nog wel een keer terug voor controle. Hij blijft wat gevoelig bij aanraking van zijn rug, en een enkele keer struikelt hij. Dus ik ben wel voorzichtig. Apporteren doen we niet meer, want dat doet hij te onbesuisd. En te wild stoeien met een andere hond sta ik ook niet toe. (maar dat doet hij ook niet zo vaak)
Over een maandje is de controle, en dan laat ik ook mijn andere hond preventief controleren.
Ik ben dus erg tevreden, en wil mensen aanraden vooral bij onduidelijke kreupelheids klachten eens te denken aan een orthomanueel dierenarts.
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?