Hallo, hier een bazinnetje die er behoorlijk doorheen zit met haar puppy, van 4 maanden.
Ik heb al een topic gelezen over de puppy blues, zo herkenbaar, het is echt heftig na 9 jaar weer een pup na een super lieve en gevoelige hond te hebben gehad. Een kruising Bordercollie Australian Shepherd, we hebben vrij snel na zijn overlijden een pup gekocht, omdat ik helemaal wegzakte in het gemis van onze Simba. Nu hebben we Abel ook Bordercollie Australian Shepherd mix maar meer Bordercollie. Hij bijt mij flink in mijn kuiten af en toe en heeft al Giardia gehad. Vreet alle van straat etc...ik ben op, maar ik wil hem niet kwijt. Voel me overweldigd terwijl we al twee honden hebben gehad. Groetjes, Renata

Reageren



begrijpelijk, er komt ineens een hele storm binnen wandelen en je moet weer even een soort van terug naar af. Een nieuw dagritme en zien waar dit projectiel dan behoefte aan heeft. Ff door de zure appel heen bijten meis, komt vanzelf wel weer oké met die band.
En een dolle puppy die 1 blok energie is hahaha! Maar het is wel even doorbijten helaas. En hoe meer tijd je steekt in het opvoeden nu, hoe meer voordeel je er later van zult hebben.