Hey hey!
Mijn lieve teddy is bijna 7 maanden. Het is een maltipoo, denk ik. Ik heb hem als maltipoo gekocht bij een slechte fokker. Hier kwam ik helaas te laat achter en heb ik spijt van, helaas niks meer aan te doen.
Ik ben in de twintig en dit is mijn eerste eigen hondje. Het is echt een lieverd. Ik woon nog thuis en ik houd echt van grote honden. Toch heb ik nu een kleintje. Dit heb ik gekozen aangezien hij niet verhaard en als ik ooit op mezelf ga dit niet meteen een groot huis word en maltipoos een appartementje ook prima vinden, vandaar.
Nu zit ik dus ergens mee. Teddy is niet echt de “knappe” maltipoo die je online ziet, met de schattige krulletjes etc.. als ik dus hondjes op straat zie lopen (bijvoorbeeld een toy poedel) dan denk ik, shit. Die is veel knapper en mooier. En ik voel mij daar zo schuldig om. Teddy is zo super lief, luistert goed (als hij wilt haha) en dan voel ik mij zo schuldig dat ik hem niet “knap” genoeg vind. Zo’n onzin want ik heb een vriendje voor het leven, een schat van een hond en toch denk ik, ja maar… die is knapper of groter of leuker etc..
de puppy periode vond ik heel zwaar, aangezien mijn keuze toch een beetje te overhaast was. Ik heb weken lang gehuild. Nu is dat gelukkig over en vorm je een band en voel je elkaar beter aan maar toch blijf ik in m’n hoofd bij andere rassen of honden die ik knapper vind. Of zie ik op puppy plaats de maltipoo die ik eigenlijk wel wilde qua vacht en kleur en denk ik, had ik maar meer geduld gehad en gewacht op de “perfecte”. Vind ik zo flauw van mezelf.. en voel mij dan echt schuldig.

Reageren
mooi is zo betrekkelijk, een mooie hond wil niet altijd de liefste hond zijn…hoe langer je samen bent hoe beter de band gaat worden en dan kijk je niet meer naar het mooie van die andere hond hoor, dan kijk je naar het karakter…hoe lief Teddy is.



sites waar je ver weg blijft als je een gezonde hond wilt.













"