Ik heb een Mechelse herder pup van bijna 8 maanden, deze heb ik vanaf 8 weken, het is een reutje. Nu lees ik al een tijdje mee hier op het forum voor tips en trics en ook om de ervaringen van andere Mechelaar baasjes te lezen en daar mijn voordeel mee te doen.
Hij is niet mijn eerste hond, ik ben bekend met het opvoeden van een labrador en een witte herder en kan beamen dat en Mechelaar totaal wat anders is. Zo heb ik tot drie keer met tranen in mijn ogen gestaan omdat ik het niet meer zag zitten... En gelukkig ben ik een doorzetter, tranen weg en door gaan. Consequent zijn en met een hoop geduld en liefde gaat het eigenlijk best goed en steeds beter.
Loslopen kon hij tot ongeveer 5,5 maanden, totdat hij een eekhoorn in de gaten kreeg en er achteraan jaagde. Gelukkig gaan eekhoorns omhoog, dus erg ver liep hij niet weg. Maar sommigen zullen herkennen dat je kunt roepen tot je een ons weegt, weg is weg, zo ook bij hem. Daarna ontsnapte hij een keer via de poort, waar hij achter een auto ging aanjagen, wij roepen, en het is dat die auto stopte dat wij hem konden ophalen, want anders had ie er achteraan blijven jagen.
Toen besloten om hem niet meer los te laten lopen (en de poort goed dicht te houden), tot hij erg goed op "hier" reageert. Tot die tijd loopt hij aan een lange lijn van 10 meter, of los in de tuin, ik ben gelukkig eigenaar van een vrij grote tuin, waar ie los kan spelen en ravotten.
Nu lees ik dat er meer Mechelaar baasjes zijn die hun hond niet los kunnen laten lopen en ook de lange lijn gebruiken. En ik vroeg mij af hoe zij het vinden dat de hond niet echt kan rennen..
Als ik mijn hond aan de lange lijn doe (10 meter), dan gaat ie eerst als een debiel heen en weer rennen, tot hij in de gaten heeft dat ie echt niet los komt en ook niet verder komt dan die 10 meter.
Maar het kost me op dat moment mn handen en mn schouders en hem zijn nek, vind dat echt een beetje zielig.
Geobsedeerd door luchtjes van muizen, mollen, andere honden loopt ie dan in een drafje vooruit, als hij naar me toekomt uit zichzelf dan beloon ik hem, als ie komt als ik hem roep en hij komt dan beloon ik hem. Soms roep ik "wacht" en dan moet ie gaan zitten en wachten tot ik bij hem ben, ook dat gaat vrij goed en beloon ik hem voor. Ik neem een speeltje mee wat ik binnen die 10 meter gooi wat ie dat gaat pakken en vaak erg moeilijk vind om weer af te geven, maar het toch ook wel weer leuk vind als ik het voor hem weggooi.
Maar ik merk dat hij zijn energie nog niet echt kwijt kan, hij wil rennen en dat gaat niet echt aan die lijn. Ik loop zeker een drie kwartier tot uur perdag met hem door de uiterwaarden en dan loop ik flink door, dus lekker de pas erin, en dat naast de dagelijkse drie keer korte ronde voor zijn behoefte en een half uurtje in de tuin spelen met touw/bal....
Hoe gaan andere baasjes daar mee om om de hond toch te kunnen laten rennen als hij niet los kan, of mist mijn hond op deze manier niets? Wil hem niets te kort doen, ik denk dat ik daar meer over in zit.


Reageren




" />










