Goedemiddag, fijn dat er mensen reageren.
allereerst, hoe het zover heeft kunnen komen, is voor ons ook de vraag. Onze honden schelen 2 weken in leeftijd en hadden (tot nu dus) geen paringsdrang. Daarnaast is er een enorm hoogteverschil, onze stabij is zeker 4 x zo hoog. Ze spelen altijd met elkaar op ons erf. Ik vermoed dat ze zelf ook niet weten…….
dat ze zwanger was wisten wij totaal niet en de geboorte van de pup kwam voor ons als een schok en onwerkelijkheid. Er waren ook geen zichtbare aanwijzingen. Misschien iets grotere tepels. Ze was snachts wat onrustig, plaste en ontlaste extreem veel voor haar doen. De volgende middag zat ze naast mijn man op de bank toen ze opeens begon met hijgen en trillen. We waren bang dat ze iets verkeerds gegeten had. tien minuten later, lag er opeens een pup……
volgens de dierenarts doet ze het heel goed. Verzorging, voeding en de pup groeit als kool. Ze is al bijna even groot als haar vader! De pup sleept ook al met een knuffel, is al 2 x uit haar omheining gekropen en slaapt/drinkt veel. Ze is bijna een week oud, oortjes en oogjes zijn nog dicht.
we zijn druk bezig met een plek te maken waar ze veilig en warm is. Morgen komt de omheining, als het goed is. Moeder is alweer de oude en rent achter de bal. Alleen de vader moet nog steeds wennen, doet niks met het beestje, alleen wat snuffelen.
zowel moeder als vader zijn raszuiver. Beiden lief, aanhankelijk, zorgzaam waaks en een tikkeltje ondeugend. Moeder is wat levendiger dan paps, maar heel normaal voor een Stabij.