Hoi allemaal,
Onze cocker pup is nu ruim 4 maanden / 18 weken oud, ze is sinds ze 8 weken oud is bij ons. Ze doet het hartstikke goed, is echt een schatje en leert snel. Inmiddels gaan de nachten ook een stuk beter (heb daar een ander topic over), dus daar gaan we gestaag mee door.
Het andere punt waar we veel moeite mee hebben, is het leren alleen te zijn. De eerste weken zijn we er altijd geweest voor de pup (ook op advies van velen hier). Laten zien wat we doen in en rondom het huis, er zijn als ze ons nodig heeft, haar vertrouwen in huis geven. Na een aantal weken kon ze best even alleen zijn, zo'n 20/30 minuten was geen probleem en ik kon in die tijd mooi even naar de supermarkt. Op de camera kon ik zien dat ze gewoon in haar mandje ging liggen en slapen. Maar sinds een paar weken is dat ineens over. Ze begon na 5 minuten al flink te blaffen en te huilen. Nou kan dat natuurlijk veel oorzaken hebben (angstiger, ze wisselt ook tandjes, misschien een keer ergens van geschrokken). De laatste weken hebben we haar daarom ook niet meer echt alleen gelaten om dat vertrouwen weer terug te geven, maar dat zou ik toch graag weer op willen bouwen.
Hoe we haar alleen laten:
Ze heeft gegeten, is goed uitgelaten en gaat slapen of is aan het slapen. Geen poespas, gewoon weggaan en terugkomen zonder aandacht. Ze krijgt een gezonde kauwsnack of gevulde Kong; voorheen vond ze dat erg interessant, maar nu laat ze dat liggen om ons te zoeken. Zodra ik dan weer terugkom, gaat ze aan de gang met de snack/Kong. In huis kan ik gewoon naar boven lopen (alleen als ze moe is) om de was te doen bijvoorbeeld, dan is 15 tot soms 20 minuten geen probleem. Op andere momenten kan ik niet eens naar het toilet zonder dat ze begint te piepen. Heel wisselend dus.
Sinds een paar dagen ben ik ook weer begonnen met haar echt alleen te laten. Zonder poespas loop ik zo de voordeur uit en blijf ik daar staan. Ik bekijk hoe ze het doet op de camera; ze gaat zachtjes piepen, loopt een rondje om ons te zoeken, maar gaat dan toch weer gewoon liggen in haar mandje. Daar komt ze na een minuut weer uit om een rondje te lopen. Ze ziet er niet paniekerig uit, blaft niet, loopt vrij ontspannen rond. Ze begrijpt het alleen niet goed denk ik. Dit lukt nu al 3 dagen op rij voor 6 minuten.
En ook hier weer; iedereen verbaast zich erover dat onze pup nog geen 10 minuten alleen kan zijn. "Oh, die van mij kan al wel 1 of 1,5 uur alleen zijn." of "Oh dat is wel gek, kun je niet gewoon een uurtje weg of zo?". Ik trek me er weinig van aan, maar ik ben bang dat we te lang wachten hiermee en onze pup te veel eraan went dat we er altijd zijn.
Dus... 6 minuten is al heel wat en daar ben ik ook blij mee. Geen instant paniek, maar gewoon een beetje afwachtend. Ik wil elke dag haar dus 6 minuten alleen laten, in de hoop dat ik dat dan na een paar dagen met een minuut kan uitbouwen. Hoe vaak moet ik dit dagelijks oefenen? Ook variëren in tijd ga ik doen; een keer een minuut of 2 minuten weg, dan weer een keer 6 en dan weer 3. Ik volg haar tempo, maar soms heb ik het idee dat ik te soft en te lief ben.
Het is een heel verhaal geworden zie ik! Bedankt voor ieder die het helemaal leest en eventueel ideeën, ervaringen en tips meegeeft. :) Ik weet ook niet precies waar ik naar op zoek ben; soms is het gewoon prettig om van je af te schrijven en te horen of je het goed doet of eventueel wat anders kunt proberen.

Reageren



). Wel vervelend hoor, zeker als je pup het gewoon goed aankan. Komt denk ik vanzelf goed?! Misschien even tijd nodig om in te zien dat er weinig aan de hand is.
Maar, zo lang ze niet in paniek is en gewoon kan liggen zonder te piepen en blaffen ben ik ook al blij. Uiteindelijk zal ze nooit uren alleen zitten, maar je wilt toch wel eens een keer sporten, boodschappen doen, even op visite kunnen. Hooguit 2 uurtjes en als ze wat ouder is misschien 4, voor langere periodes zorgen we gewoon voor oppas.



