Een hond is snel tevreden, in een goede omgeving gaat de gemiddelde hond dan ook geen centje pijn voelen als er ineens een andere mens voor zorgt.
Dus als je een goede betrouwbare opvang voor je eventuele pup hebt, zou ik de kans zeker niet voorbij laten gaan om nu al een hond te nemen.
.het komt echter over alsof je nog niet echt zeker weet welke hond je wil. Dat is overigens ook niet erg, al doende leert je en vele mensen hebben later een ander ras dan hun eerste hond.
Wat echter wél enorm van belang is, is waar je een hond vandaan haalt. Het hoeft geen tip top ontzettende dure rashonden pup te zijn, zeker niet, maar liefde en warmte voor en medisch onderzoek van de (voor)ouders is wel iets wat je je toekomstige pup toewenst.
Ik heb echt niet de criteria dat een pup dat ik koop opgegroeid moet zijn in huis met een moeder dat in bed slaapt en waarvan de eigenaar door het vuur gaat, dat doe ik zélf wel allemaal maar ik weet ook wel dat ik een beetje gek ben ;)
Maar een hond graag zien, is toch wel een minimum vereiste. Dus dat betekent wel een fijn contact tussen hond en fokker, gezondheidsonderzoeken, etc ... Maar bij een gezelschapshond waar je eigen voorkeur naar uit gaat, zou voor mij leven in huis met de fokkers, dan ook wel weer tot een minimum vereiste horen