Ik herken dat gevoel van bang zijn dat je het erger gemaakt hebt als het een keer niet goed gaat wel, ik heb dat ook altijd. Mensen zeiden altijd tegen mij dat ik haar nu ook weer niet zo snel zou verpesten en dat is ook wel wat ik zie. Ik heb met mijn jongste echt wel een aantal keer een moment gehad waarop ik het misschien gewoon niet goed had ingeschat, niet helemaal juist heb aangepakt, en soms zorgt dat ook wel voor een kleine stap achteruit, maar uiteindelijk herstelt ze daar toch elke keer weer van. Wij zijn als baasjes ook niet perfect, we doen het nu eenmaal soms niet zo goed als we achteraf eigenlijk hadden gewild, een beetje pup met een goede basis gaat daar wel veerkrachtig in mee. En volgende keer doen we het beter. Komt wel goed!
Ik heb er ook eentje die flink kan blijven hangen in het blaffen naar spannende dingen. Ik loop dan ook altijd weg want op het moment dat ze al in haar tantrum zit valt er geen land meer mee te bezeilen. Eventueel laat ik haar er op grotere afstand als ze gekalmeerd is nog een keer naar kijken. Soms ook niet. Uiteindelijk neemt het blaffen bij haar langzaam wel af als ze iets vaker gezien heeft, ook als ik er niet teveel aandacht aan besteed. Dus ik denk dat dat op zich wel goed advies kan zijn!