Goede stichtingen met koopovereenkomst buitenlandse honden

Beste forumleden,

Ik hoop dat iemand ons kan helpen. Samen met mijn partner zoek ik een lieve nieuwe hond. Wij hopen specifiek op een volwassen hond, en kwamen zodoende bij verschillende stichtingen uit. Vrijwel alle stichtingen werken alleen met een contract waarbij de hond eigendom blijft van de stichting. Vanwege een erg nare eerdere ervaring met zo'n stichting willen wij dit absoluut niet meer. We zijn dus op zoek naar een stichting die werkt met een koopovereenkomst, waarbij de hond ons eigendom wordt. Heeft iemand suggesties voor passende stichtingen?

Alvast super bedankt!!

Waarom wil je perse een stichting hond?

Veel honden uit het buitenland hebben problemen en daar moet je mee om kunnen en willen gaan. 

Persoonlijk denk ik dat de intentie ooit best goed is geweest, maar dat al die wildgroei van Stichtingen momenteel gewoon handel is geworden. 

Is een asielhond geen optie? Kijk eens op www.ikzoekbaas.nl

Geheel eens met bovenstaande reactie.

Kijk ook eens op www.hhin.nl

Volgens mij werken de meeste stichtingen en ook asiels, met een soort overdrachtscontract met voorwaarden voor zowel de nieuwe baasjes als de stichting of het asiel. Dit is ter bescherming van de hond.

Ik  zou altijd kijken naar, heeft de stichting een open boekhouding. Wordt er ook ter plekke hulp en voorlichting geboden. Is er goede voorlichting over wat het betekend om een herplaatser in huis te halen.

Natuurlijk is het met elke herplaatser wel zo dat je wel inlevingsvermogen moet hebben, en goed op de hoogt zou moeten zijn van hoe honden communiceren, en de tijd nemen om elkaar rustig te leren kennen.

Ikzelf had bijv. met mijn 1e herplaatser de fout gemaakt om teveel ineens te willen, ik dacht bijv. dat heerlijk in een bos wandelen fijn en ontspannend voor haar zou zijn na een lange tijd in het asiel  maar daar vond zij het juist heel eng. 

Net zoals bij fokkers zijn er goede en slechte stichtingen, ik denk niet dat dit van een koopverdrag zal afhangen. 

Ik onderschrijf niet wat hierboven beweerd wordt "Veel honden uit het buitenland hebben problemen en daar moet je mee om kunnen en willen gaan". Wat een afknapper van een reactie, zeg. Anti adoptie buitenlandse hond ofzo? 

Als je bij een integere stichting terechtkomt dan kom je bij de juiste hond uit. En wie zegt dat ts hier niet bewust voor kiest. 

Een adoptiecontract bestaat sowieso niet voor de wet. Dus als u een hond koopt, geld betaald en geen bruikleencontract ondertekend (dacht ik), dan is de hond gewoon van u. De contracten zijn er zodat adoptanten bij problemen aankloppen bij de stichting en niet de hond op eigen houtje herplaatsen of in een asiel doen. Maar helaas zijn er idd stichtingen die er een puinhoop van maken. 

Dat is denk ik waar het om gaat, dat er niet met de hond gehandeld gaat worden, of weggedaan, ik heb ook al gehoord van mensen die de hond wilden laten inslapen omdat het bij hen niet goed ging allemaal, en ze dachten dat het dan wel bij niemand goed zou gaan. Die hond is toen bij andere mensen geplaatst en daar ging het wel prima.

De meeste stichtingen bestaan gewoon uit mensen die honden willen helpen uit de ellende weg te komen. De oprichtster van de stichting waar ik mijn herplaatsers van heb was fokster van Leonbergers. Ze hoorde een keer dat er een hond van haar in een pools asiel was terechtgekomen, en ging de hond dus ophalen. Wat ze daar aantrof schokte haar, zoveel honden in afschuwelijke omstandigheden. Een van de honden bedelde heel erg om aandacht en ze beloofde hem haar best te doen om een plekje voor hem te vinden, en zo ontstond een maandelijks terugkeren naar dat asiel, zorgen voor beter onderkomen voor de honden, betere medische begeleiding, castratieprojecten, etc. en er kwamen meer asiels bij om hulp aan te bieden, contacten gelegd en zo ontstond dan een levenwerk, hun stichting. 

Alleen maar bewondering voor, en voor wie er aan verdient heeft weet ik niet, Lola koste 240,00 euro en Jenna maar 40 omdat zer er zo slecht aan toe was qua vacht en allergieen. 

We hebben ondersteuning gehad, maar ook controle, wat prima is natuurlijk. 

Checklist van de Universiteit van Utrecht betreffende buitenlandse honden.

Er zijn maar weinig stichtingen/organisaties die aan de voorwaarden van de checklist voldoen.

Ik heb goede ervaring met sos strays. Vanwege de nieuwe regelgeving en corona hebben ze momenteel een klein aanbod, maar dat gaat in de toekomst wel weer veranderen.

Ook zij werken met een adoptieovereenkomst, maar in de praktijk merk je daar niets van. 

Alleen als je een hond zou willen herplaatsen gaat dat via de stichting, maar dat komt gelukkig weinig voor.

https://www.sos-strays.nl/nederlands/nl-adoptie.html

Wauw, dank allemaal voor de snelle respons. Onze reden voor een hond uit het buitenland: in het asiel in NL is veel minder keus. Bovendien ben ik van mening dat een hond uit het asiel in NL absoluut niet minder problemen heeft dan een buitenlandse hond. Onze vorige hond was ook een buitenlandse (Roemenie) en zij was, juist door haar leven op straat, super chill en totaal niet drammerig of aandachtopeisend. Ik check uiteraard wel op Ikzoekbaas en HHIN, maar zie hier niet vaak echt een hond waar ik een klik mee voel. Ik blijf zoeken!

" Ik heb goede ervaring met sos strays. Vanwege de nieuwe regelgeving en corona hebben ze momenteel een klein aanbod, maar dat gaat in de toekomst wel weer veranderen.
 
Ook zij werken met een adoptieovereenkomst, maar in de praktijk merk je daar niets van. 
Alleen als je een hond zou willen herplaatsen gaat dat via de stichting, maar dat komt gelukkig weinig voor.
 
https://www.sos-strays.nl/nederlands/nl-adoptie.html "

Kees

Via SOS zag ik ook wat leuke hondjes ja! Vanwege eerdere ervaring met stichting zijn we alleen echt huiverig geworden voor de contracten die zij hanteren. Voelt beetje als: jij draagt alle lasten, maar zal nooit eigenaar zijn... Toch bedankt!

" Dat is denk ik waar het om gaat, dat er niet met de hond gehandeld gaat worden, of weggedaan, ik heb ook al gehoord van mensen die de hond wilden laten inslapen omdat het bij hen niet goed ging allemaal, en ze dachten dat het dan wel bij niemand goed zou gaan. Die hond is toen bij andere mensen geplaatst en daar ging het wel prima.
 
 
De meeste stichtingen bestaan gewoon uit mensen die honden willen helpen uit de ellende weg te komen. De oprichtster van de stichting waar ik mijn herplaatsers van heb was fokster van Leonbergers. Ze hoorde een keer dat er een hond van haar in een pools asiel was terechtgekomen, en ging de hond dus ophalen. Wat ze daar aantrof schokte haar, zoveel honden in afschuwelijke omstandigheden. Een van de honden bedelde heel erg om aandacht en ze beloofde hem haar best te doen om een plekje voor hem te vinden, en zo ontstond een maandelijks terugkeren naar dat asiel, zorgen voor beter onderkomen voor de honden, betere medische begeleiding, castratieprojecten, etc. en er kwamen meer asiels bij om hulp aan te bieden, contacten gelegd en zo ontstond dan een levenwerk, hun stichting. 
Alleen maar bewondering voor, en voor wie er aan verdient heeft weet ik niet, Lola koste 240,00 euro en Jenna maar 40 omdat zer er zo slecht aan toe was qua vacht en allergieen. 
We hebben ondersteuning gehad, maar ook controle, wat prima is natuurlijk.  "

Dobry

Ik begrijp dit punt volkomen. Er zijn wat sickos die honden kopen terwijl zij dqt absoluut niet zouden mogen. Helaas hadden wij de pech met een stichting die niet gewoon wat controle had, maar letterlijk alles wilden bepalen. Zo kwamen me meermaals in een nare situatie terecht. De ergste was toen ze een operatie moest begaan, en dit van de stichting niet mocht omdat zij "hier niet in geloofden". Ook antibiotica en veel vaccins waren ten strengste verboden. Toen wij hier 1 keer commentaar op gaven, dreigden ze de hond direct al terug te nemen. Uiteindelijk zagen ze toch in dat de operatie nodig was. Probleem was trouwens al aanwezig en bij de stichting door ons gemeld voordat we haar adopteerden, en volgens het contract moesten zij de kosten hiervoor betalen. Dit weigerden te doen, omdat het al zo lang na de adoptie was. Lees: ze wilden het zelf maanden uitstellen. 

Al met al verschrikkelijk. Nooit meer.... 

In het asiel zitten vaak honden uit buitenland.  honden waarbij het niet lukte. Maar ook ken ik een asiel waar regelmatig een auto aankomt met buitenlanders. Waar hier dan een goed huis voor gezocht wordt.  Je kan de hond dan in levende lijve zien, en niet alleen op een plaatje.......  Er zijn ook stichtingen die werken met gezinnen waar de hond eerst opgevangen wordt, zodat bekeken wordt of de hond geschikt is in een gezin , met kinderen, of voor een alleenstaande of een groot terrein om te bewaken of noem maar op. Maar ook een asiel blijft volgens mij ook altijd EIGENAAR.? 

o dat is heel vervelend ja. Lijkt erop dat ze voor het al bekende probleem wat de hond had gewoon niet wilden betalen. En dan maar wat vreemde dingen verzinnen als we zijn tegen opereren of vaccineren. Maar dat is natuurlijk maar een eerste indruk, aangezien ik de situatie niet ken. Er zijn natuurlijk weleens omstandigheden waarin beter niet geopereerd of gevaccineerd moet worden wie weet vonden zij dat dit van toepassing was. (dit om eerlijk te proberen te blijven)

ja stichtingen werken ook samen met asiels, zowel Kelly als Momo van mijn vriends moeder kwamen uit het plaatselijk asiel, maar komen uit Roemenie en Spanje.

Zowel Lola als Jenna kwamen uit een pools asiel via een (duitse) stichting, zij hadden niet veel geld voor gastgezinnen, maar werken samen met duitse asiels en "gnadenhoven" waar dieren opgevangen worden die nergens anders terecht kunnen. Bij heel veel van hun honden staat helaas dat ze niet aan prive personen gegeven kunnen worden maar naar een specialistische opvang moeten, die dan eerst gaan kijken naar hoe de hond eigenlijk is, omdat je dat eigenlijk niet kan zeggen als een hond gevonden is en al lang in een asiel zit.

Ik heb ze allebei via een foto uitgekozen en een kort verhaal van de vrijwilligsters van het asiel.

Ik snap wel dat gastgezinnen op zich een uitkomst kunnen bieden, maar voor de hond is het weer een tussenstap.

Ken eigenlijk geen stichtingen die zoiets bieden. Staat eigenlijk standaard in elk contract, ook als zo een stichting totaal geen belang heeft bij het dier. Wat je kunt doen? Is bv contact opnemen met rechtsbijstand en dan een verwijzing naar een advocaat vragen. Die kan dan weer adviseren hoe vast deze regel staat, in geval van nood. De meeste stichtingen laten je echt wel met rust hoor, als je goed voor het diertje zorgt.

Lijkt mij in geval van de gezondheid van het dier? Het recht kiest voor het welzijn van het dier en niet een overtuiging. Recht is zo gecompliceerd en grijs gebied? Dat je daar echt advies over moet vragen bij iemand die op dat vlak de artikelen kent en de mazen erin.

Eens met Anouk. Ik heb vier jaar terug mijn hond van een (belgische/nederlandse) stichting vandaan. Toen ik na het adoptietraject het contract onder m'n neus kreeg heb ik dat eigenlijk zonder goed te lezen ondertekend maar eenmaal thuis het contract nog eens goed doorgelezen en toen bleken er ook wat rare dingetjes in te staan. De hond moest bijv de eerste twee maanden in de bench en mocht er alleen uit voor de wandelingen (ja, dit stond in het contract!), er mocht ook alleen getraind worden volgens hun (Ceasar Millan-achtige) methode, je mocht er niet zomaar een trainer of gedragstherapeut bijhalen die niet bij hun was aangesloten, de chip moest op hun naam blijven en ieder jaar wilden ze een update inclusief foto's.

Afijn, ik ben het een en ander na een paar maandjes goed gaan uitzoeken en wat blijkt: de chip moest wettelijk gezien op MIJN naam, dit heb ik dus snel laten doen. Ook voor de rest heb ik me niks aangetrokken van wat er in het contract stond en ook geen updates meer gegeven, ik heb gelukkig nooit meer iets van de stichting vernomen. Als ze ooit nog mailen zal ik die mail lachend verwijderen en als ze ooit hier voor de deur staan gaat de deur in hun gezicht dicht. Juridisch gezien hebben ze eigenlijk geen poot om op te staan, gezien ik gewoon prima voor m'n hond zorg. De hond zomaar afpakken kunnen ze niet want daar gaat de politie echt niet aan meewerken.

Ik denk dat jouw probleem destijds was dat je i.v.m. het gezondheidsprobleem nog iets van de stichting wilde, als dat niet het geval is en je zorgt goed voor de hond zul je na adoptie weinig meer met zo'n stichting te maken krijgen.

Op verhuisdieren staan ook veel

honden van stichtingen en op dierenasiels.com ook.

Nala komt bij Ovidefarm vandaan ik heb daar goede ervaringen mee 

Misschien zit hier de ware tussen https://www.dogsadoptionsnederland.nl/ 

LICG over adoptie- en herplaatsingscontracten van dieren

https://www.licg.nl/adoptie-en-herplaatsingscontracten/

De reden dat ik dit zeg is omdat city-dogs of free-roaming dogs niet hetzelfde zijn als onze huishonden. Deze honden leven al generaties lang op straat en zijn hierop aangepast. Deze honden worden zonder pardon in een maatschappij als de onze gezet en dat botst. 

Zijn er honden die zich goed hebben weten aan te passen? Absoluut! Zijn er nog meer honden waarbij het toch niet zo makkelijk bleek, ja helaas wel. 

Daarom moet je wel weten waar je aan begint. Een stichting hond is absoluut niet je doorsnede labrador. 

Hallo,

Ik heb de antwoorden niet gehad, want veel mensen zijn tegen buitenlandse honden en ik heb daar zo geen zin in om daar een discussie van te maken.

Ik zou niet te zwaar tillen aan die contracten, tenzij je een leencontract hebt, maar dat is meestal niet.

Het heeft ook een voordeel, als je op 1 of andere reden je hond niet meer kan houden, dan neemt de stichting de hond terug.

Ik heb nu mijn 2de Spanjaard, mijn eerste Spanjaard was een modelhond, maar niet meteen, we hebben daar wel wat training in gegooid, maar ja, moet dat niet bij elke hond?

Waar let je op bij een hond, een hond die niet bang is, dus als de omschrijving zegt, hij/zij is wat voorzichtig of onzeker dan zou ik daar heel op door vragen, veel vragen dus, en filmpjes vragen.

Dan kan de hond zich na 3 maanden anders gaan gedragen, soms is dat eerder soms is dat later, dat is niet erg met de juiste begeleiding kom je er wel.

Verdiep je goed in  middellandse zeeziektes, vaak staat het op de site bij een goede stichting.

Over de contracten, lees even dit (links) door, een hond is een bezit als een voorwerp, je spaart alle bonnen van voeding, dierenarts alles, en de hond is aantoonbaar van jou, zo simpel is het eigenlijk.

Mijn 2de hond ook uit Spanje was een bange hond, daar hebben we best wel tegenaan gelopen, maar eigenlijk gaat alles heel goed nu, maar het heeft wel geduld en tijd gekost, we kunnen alleen moeilijk zelf medische handelingen doen, kan wel maar wij willen het vertrouwen in ons zo houden.

Ik heb wel 2 links voor je, die je zeker even moet lezen

https://www.licg.nl/adoptie-en-herplaatsingscontracten/#voorkomen-is-beter-dan-genezen

https://buzhonden.weebly.com/adoptiecontracten.html

Succes met je zoektocht en laat het ons weten, leuk!!

Je generaliseert wel ten top, zeg. Daarnaast gezegd, ik ken meer labradors met gedragsproblemen dan zonder...dus je hele redenatie komt hier niet vd grond. Daarbij is niet elke op straat levende hond van oorsprong een straathond. Geen idee waar je je info vandaan haalt...

En Yooop, je hebt ook gelijk. Ik ga me hier ook niet meer in storten en knuffel nog even mijn 3 zwaar gedragsmoeilijke Rommies. 

Klopt. Onze Mellow was ook gewoon een huishond die gedumpt is. Dat gebeurt veel in Spanje, ook als de eigenaar overlijdt bv.

Echte straathonden komen steeds minder voor door de sterillisatieprojecten van de...stichtingen!

Bij sos strays krijg je dat gevoel helemaal niet. Het enige dat ze vragen is een jaarlijkse update hoe het gaat. Met name ook ter motivatie van de mensen die de honden uit de dodingsstations halen.

En als je van de hond af moet of wilt dat je hem terug doet naar de stichting. En dat is ook niet zo zwart wit, als je zelf een goed adres hebt mag hij in overleg daar ook heen.

Wij voelen ons gewoon eigenaar en beslissen over alles zelf. Ook wanneer de hond ingeslapen moet worden.

Succes met je zoektocht!

Mijn uitspraken zijn gebasseerd op onderzoeken die de laatste jaren zijn gedaan, oa.  (de hondenbescherming, 2011; van Leiden et al., 2019; Norman, Stavinsky and Westgarth in prep) 

Uit de onderzoeken komt oa. naar voren dat buitenlandse honden tot wel vier keer angstiger zijn voor kinderen, volwassenen, verkeer oid. dan in NL gefokte honden.

Betekent dit, nogmaals, dat alle buitenlandse adopties een fiasco zijn? Zeker niet! Maar het is wel belangrijk voor eventuele adoptanten dat zij op de hoogte zijn van de achtergrond van deze honden. 

Ik heb goede ervaringen met animal in need.(la linea)

Voor zover ik weet heeft elke stichting een zgn bruikleen contract ,inderdaad tegen het handelen in honden en ter bescherming van. Het is echter niet zo dat ze dat het recht geeft zich excessief met de hond te bemoeien of beslissingen te nemen over medische zaken. Hooguit kunnen ze bij verwaarlozing of verkoop een poging wagen de hond terug te krijgen.

Het is redelijk dat ze vooraf eens een huisbezoek doen en het betere gesprek aangaan met de aanstaande eigenaar.

Al heb ik dat niet gehad ivm een plots overleiden in mijn familie vlak voor de honden kwamen.

Ook misschien eens na een paar weken even contact opnemen hoe het gaat, en eventueel wat suggesties doen over hoe je best met bepaald gedrag kan omgaan. Dat doet het asiel ook..en een betere fokker zal zich ook goed informeren over waar de pups heengaan. Het is echter niet zo dat ze verder inspraak hebben en zomaar kunnen dreigen met je hond afnemen.

Ik kreeg zelfs korting van de stichting ivm ik 2 oudere langzitters nam, en kreeg er ook nog voor beide een gebits behandeling bij in Nederland op hun kosten ivm beide enorm veel tandsteen hadden.

Mijn honden zijn voor komst ook apart samen in een kennel gezet om elkaar te leren kennen en kregen een uitgebreide kattentest ivm ik ook katten had. Toen ze samen zaten werden ze ook uitgelaten ivm kleine kennel.

Ook kon ik mailen met hun gedragstherapeut wanneer ik vragen had met betrekking tot gedrag. En ik had in begin na adoptie nog wat mail contact met degene die de adoptie begeleid had over hoe het ging.

Geen negatieve ervaringen dus,geen rare bemoeienissen hooguit wat nazorg uit interesse.

Ik heb geen dag spijt gehad van mijn keuze, het waren beide schatten van honden.

En ja 1 was angstig ivm kennel syndroom (geen vroege socialisatie)..dat wist ik al van begin, en daarom heb ik ook gekozen hem te adopteren samen met een sociale lieve rustige hond van zelfde leeftijd en maat.

Na hun overlijden komen er steeds oudere honden op ons pad van oudere baasjes die er niet meer voor kunnen zorgen, dus daarna geen adoptie hond meer gehad..nou ja mijn huidige hond is ook een ex stichting hond en nee de stichting weet niet dat ze nu bij ons is en haar baasje dement..

Geen haan die ernaar kraait.. En waarom terug naar de stichting als ze bij bekenden terecht kan, voor de rest van haar leven?

Er zijn ook stichting honden die in een Nederlands asiel belanden..

Ach ja, je weet dat je voor een hond kiest met een achtergrond. En niet elke adoptie hond is angstig of onervaren dus je moet ook zelf een beetje kijken welke hond bij je past. Ook moeten ze wennen aan een nieuwe omgeving..maar dat moet een asiel hond uit nederland of een pup ook..

Angst betekend niet altijd agressie...en ook angstige honden kunnen leren ...

Ik kon mijn adoptie honden na een paar jaar nog op een postzegel loslaten.Ze vielen geen mensen lastig en geen andere dieren. Dat een van hun mensen en kinderen ontweek lijkt me ook geen probleem. Hij kon prima een snoepje aannemen van een bekend kind of aan de lijn lopen met een bekend kind(en ja ik was er ook bij)...keurig aan de hiel.

De kinderen wisten dat je normaal moest doen in zijn buurt..omdat hij anders schrok en waren zijn beste advocaten op straat. Iedereen moest het horen..Jeff is een blije hond en Waldo is een beetje bang..niet schreeuwen niet kijken niet aankomen.

Niet iedereen is geschikt om een pup op te voeden, dat is ook overduidelijk als je kijkt naar het enorme aantal irritante honden op straat. In mijn ervaring zijn de locale adoptie honden een stuk minder opdringerig naar mens en dier, dan de gemiddelde huishond van de goede fokker.

Er zijn er echt heel veel met flinke gedrags problemen..maar dat mag je niet zeggen. Laat staan dat dat terdege wordt onderzocht.

Ik wordt kotsziek van de zgn hij wil alleen maar spelen honden hier en eigenaren die vinden dat ze het wel prima uit kunnen zoeken zelf(meestal hebben ze ook de grootste hond van een pesterig type) Of een hele kleine die alles wegkeft of wil aanvallen inclusief wat hem/haar totaal negeert en op afstand blijft. In mijn ervaring lezen adoptie honden elkaars signalen een stuk beter.

Maar dan nog is je 1e reactie er 1 waardoor duidelijk naar voren komt dat je buitenlandse adopties afraadt. En dat vind ik vrij kwalijk, want dat werd je niet eens gevraagd. En ps. Een onderzoek van 11jr geleden telt niet echt....maar dat terzijde. 

Die is best belangrijk. Veel verzekeringen vergoeden dat niet. Net zoals rasgebonden problemen. Daarbij is ook niet iedere DA ermee bekend. Zijn allemaal dingen waar je rekening mee moet houden.