Die adoptiecontracten zijn niet echt rechtsgeldig en daar ben ik dan ook niet zo'n fan van. Bij de overname van onze hond zat ook zo'n contract, we hebben dat getekend en verder niet meer echt naar gekeken. We hadden onze hond geloof ik moeten steriliseren na de eerste loopsheid maar omdat ze nog zo angstig was hebben we dat later gedaan, dat is nooit een probleem geweest. We hebben er natuurlijk wel voor gezorgd dat ze absoluut niet gedekt werd.
Stichtingen hebben zo'n contract omdat ze niet willen dat men een hond aankoopt en hiermee gaat fokken, of de hond na een korte periode doorverkoopt o.i.d. Eigenlijk willen ze zo gewoon voorkomen dat er 'verkeerde' dingen met de hond gebeuren. Mocht dit wel voorvallen denk ik niet dat ze een hond via de rechter terug kunnen krijgen.
Wat betreft de vergoeding van leishmania, zal dit van de verzekering afhangen. Onze hond bleek na zes jaar leishmania te hebben en dit werd gewoon vergoed (wij hadden destijds een Hema verzekering), zowel de verschillende bloedonderzoeken als de medicatie. Verder zou het ook niet zo'n probleem zijn als dit niet vergoed wordt aangezien het te achterhalen is via bloedonderzoek en de medicatie (allopurinol) niet echt duur is. We wonen inmiddels niet meer in Nederland en ik weet niet meer hoeveel we daar precies betaalde maar ik denk rond de 20 euro p/m, wel voor een hond onder de 10kg.
Als je een hond hebt kan je dus wel voor grotere kosten komen te staan. Dat lijkt me in die zin niet echt een rede om het niet te doen (het emotionele aspect daarbuiten gelaten). Wel is het zo dat er honden zijn die ernstigere klachten ontwikkelen en niet voldoende hebben aan simpelweg twee keer per dag medicatie, dit hangt er geloof ik ook vanaf hoe snel het ontdekt wordt.
Onze hond komt trouwens van mirtos animal project en daar hebben we nooit problemen mee gehad.