Eindelijk is ze er dan! Vandaag mochten we Njálla mee naar huis nemen. Haar naam betekend poolvos in het Noord Sami en hebben we uit haar stamboomnaam overgenomen (het is gebruikelijk om bij een lapinporokoira een Sami of Finse naam te hebben).


Ze was wat misselijk aan het begin van de autorit, maar viel al snel in slaap. De fokker is absoluut fantastisch
Ze heeft de beste socialisatie gehad die we ons hadden kunnen wensen, ze is afgespeend op vers voer, is getiterd en heeft ontzettend leuke en lieve ouders (en oma, die ook bij de fokker aanwezig is). Haar mamma doet aan mantrailing en detectie en de pappa is geitenherder.
Met Floris ging het al heel snel goed. Hij vind het wel raar om een vreemd pupje zo actief bezig te zien in het huis en zij vind het spannend als hij snel langs haar komt rennen/lopen, hoewel ze daar eigenlijk ook aan snel aan begint te wennen. Ze is heerlijk speels, atletisch, zelfverzekerd, heerlijk knuffelig en ligt nu lekker naast me te slapen
Hoewel ze vanaf week 4 onze favoriet was leek het leek er even op dat we haar niet zouden krijgen. Ze zou naar iemand gaan die al een jaar geleden had aangegeven een teefje te willen, en het andere teefje was de rustigste en ging naar een familie met kinderen. Maar wonder boven wonder (voor ons dan) kregen we 's ochtends 5 december een berichtje of we nog geïnteresseerd in haar waren, want het ging niet door voor het andere baasje. Het antwoord liet natuurlijk niet lang op zich wachten
. Ik ben ontzettend blij met haar en ben ontzettend benieuwd hoe het allemaal zal lopen!


Reageren


Extra leuk dus 

















