
Hallo Yvonne,
Wat goed dat je weer bent gaan werken, deze afleiding zal jouw goed doen.
Als de behoefte zo groot is dat je haar nog wilt zien wie ben ik om je dat af te raden?? Maar, ik persoonlijk zou dit niet doen, de reden heeft Ilja al gegeven.
Blijf haar met warmte herrinnneren. Jouw lieve Flair heeft nu een andere geur en uitdrukking.
Goed dat je jouw wijziging van cremeren nog kan uitvoeren. Zo kun je Flair bij je houden of uit strooien op de plek waar zij graag was.
Een foto is een mooie heerlijke herinnering. Niemand in jouw omgeving zal die lieverd vergeten. Zeker jij niet die Flair zo'n warm hart toe draagt.
Haar streken, haar geur, haar blik, haar intieme momenten met jouw, dat vergeet je nooit.
Opnieuw heel veel sterkte,
Lieve groetjes,
Cella.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Flair, onze allerliefste Toller is niet meer." wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken

Lees nu pas uw berichtje over jullie Toller.
wij wensen jullie veel sterkte toe.
zelf hier word er soms nog gehuild voor onze reeds jaren terug overleden hondjes, dus laat maar vloeien die traantjes.
de leuke momenten zal men nooit vergeten.
nogmaals veel sterkte gewenst.
Patsy & Toshi

Hoi,
Ik heb vandaag Flair d'r as opgehaald bij het crematorium. We willen de bamboekoker, waar haar as inzit, begraven in de tuin. Als we dan ooit gaan verhuizen kan ik de koker weer opgraven en meenemen.
Ik zit er nog over na te denken wat ik erbij kan plaatsen boven de grond, heeft iemand een idee ?
Ik ben trouwens niet meer gaan kijken naar Flair om de reden die Ilja en Cella al aangaven.
Groetjes Yvonne

je moet wat je hart aangeeft en wat jullie alle mooi vinden doen mooi steentje of ga naar het tuincentrum mischien zie je iets van ja dat is het,ikzelf zal het heel moeilijk vinden.maar om er iets boven te zetten iets wat mooi blijft en weerbestendig is ieder heb zijn eigen voorkeur.
wees blij dat je flair toch nog dicht bij je heb.
en ze zal altyd in je hart zitten.
ik weet wat je voelt en ik begrijp je ook heel goed.
volg je hart wat gewoon bij haar past.
ik wens je heel veel sterkte ermee,het zal niet makkelijk zijn.
lieve groetjes joke en dr hondjes

Hoi Yvonne,
Fijn dat Flair weer huis is...
Best emotioneel om het gewicht van de as te voelen, zo ervaarde ik het althans toen ik m'n hondjes ophaalde...
Misschien kun je een bloeiende struik op het plekje zetten waar je de bus begraaft...
Of een betonnen zuil met of zonder een pot/bloemen/plant...
Een hondenbeeld...
Of een stel ganzen...
Of alleen maar een perkje van zwerfkeien ...
Ik heb ooit in het bos waar ik m'n 2 collie meisjes uit heb gestrooid twee grote kiezelkeien gelegd op die plek, zodat we het altijd weer terug kan vinden...
Je vind vast nog wel iets waar je een goed gevoel bij hebt en wat bij Flair past...
Sterkte, lieve groet, Ilja

Hallo Yvonne,
Wat fijn dat Flair weer thuis is.
Dat moet jouw best wel goed doen?
Er zijn zoveel dingen die je in de tuin zou kunnen neerzetten. Zoheeft Ilja al het e.e.a. beschreven.
Je kunt ook zelf een zwerfkei beschilderen. Dan ben je ook nog creatief bezig.
Je moet doen wat jouw hart je ingeeft.
Ik wens je sterkte, het blijft moeilijk en zwaar, in jouw hart zijn zoveel mooie herineringen.
Groejes,
Cella.

Yvonne, ik heb je berichtje meteen al wel gelezen maar er niet op gereageerd. Ik vind het zo dubbel. Wij gaan nu morgen onze pup halen en jij hebt van de jouwe afscheid moeten nemen.
Ik weet gewoon niks te zeggen. Alleen het gebruikelijke. Het is erg, blijft erg. Je hond was prachtig, zo van het plaatje af gezien. Je hebt veel van haar gehouden en dat heeft ze geweten.
Je hebt haar tien jaar lang een heerlijk leventje bezorgd. Daar ga ik zonder meer vanuit.
Nu, op de dag dat je een pup in huis haalt weet je dat je er vroeger of later afscheid van moet nemen, dat is de normale 'cycle of life'. Dar wordt de pijn niet monder van.
Hou je herinneringaen in ere, denk in liefde terug aan je Flair.
(Wij vonden deze week nog de spulletjes van onze Golden Retriever en ik was toch wel verrast over mijn weemoed op dat moment, na 4 jaar!! Het dier is 14 jaar bij ons geweest, sinds pup. We wisten niet dat we har riemen nog hadden.)
Knuf!!

Fijn dat je haar as weer hebt en haar een mooi plekje kunt geven.
Wat je erop zet is zo ontzettend persoonlijk vind ik.
Bij onze Shita hebben we het as verstrooid op de plekken in het bos en haar zonneplekje in de tuin en haar plekje waar ze toezicht hield op de straat.
Saba hebben we begraven in de tuin en op zijn grafje hebben we een boeddhabeeld gezet omdat dat voor ons veel betekend en wij Saba als onze eigen kleine boeddhaatje zagen.Een kaarsje ervoor.
Binnen hebben we hun foto staan met een kaarsje ervoor en wat haren van hun.
Echt een gedenkhoekje voor hun.
Maar ik denk dat je alleen zelf maar kan bedenken wat goed voor je voelt.
Sterkte ermee.
Groetjes Marianne

Gewoon aan deze kant van de hemel, is er een plek die de regenboogbrug wordt genoemd.
Wanneer een dier sterft dat heel dierbaar is voor iemand hier,
dan gaat dit dier naar de regenboogbrug
Daar zijn grasvelden en heuvels voor al onze speciale vrienden,
zodat ze samen kunnen rennen en spelen
Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn
en onze vrienden zijn er warm en behaaglijk
Alle dieren die ziek of oud waren, worden weer gezond en vitaal
zij die gewond of verminkt waren, worden weer heel en sterk
Net zoals wij hen herinneren in onze dromen
van de dagen en tijden die voorbij zijn
De dieren zijn blij en tevreden, behalve voor een kleinigheid
ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is
en die achter moest blijven
Allemaal rennen en spelen ze samen, maar er komt een dag
wanneer er plotseling één stopt en staart in de verte
Zijn heldere ogen staan gespannen,
zijn enthousiaste lichaam beeft
Plotseling begint hij weg te rennen van de groep,
vliegend over het groene gras,
dragen zijn pootjes hem sneller en sneller
Jij bent gezien en als jij eindelijk je speciale vriend ontmoet
omhels je elkaar in een vreugdevolle hereniging
om nooit meer gescheiden te worden.
Gelukkige kusjes regenen op je gezicht,
je handen liefkozen het vertrouwde koppie
en jij kijkt opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier,
die al zolang uit je leven weg was maar nooit uit je hart...
Dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.
veel sterkte met dit verlies
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Flair, onze allerliefste Toller is niet meer." wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?