Ik ben een tijd erg overspannen geweest omdat wij op jonge leeftijd onze hond van 5 moesten inslapen chronische nierfalen. Toch besloten weer een pup te nemen omdat we onze andere hond (van bijna 1 jaar) niet alleen wilden laten opgroeien.. dat gaat goed. De pup houdt niet van de bench, maar slaapt op de vensterbank (veilig hoor! Lage bank er tegenaan.
Toen de pup kwam, werd onze 1 jarige golden voor het eerst loops (1 mei, toen was was ze 10 maanden). Ze werd naderhand sloom, weinig kracht om te eten..... maar toen begon het.
Onze da had bloed geprikt en dit werd oogestuurd naar UKG.. kregen we uitslag.. verhoogde nierfalen. Ik ging door een hel.. nee niet weer! Wat blijkt... heeft er iemand (eigen da of UKG) de bloedmonsters omgewisseld.. stond een andere sticker op de bloedbuis. Dus wij naar UKG om een echo van de nieren te maken en nog n x bloed te prikken, maar dan ter plekke. Bloed prikken werd achterwege gelaten... echo gemaakt met diagnose.. mogelijk drachtigheid van 1 pup. Duidelijk aangegeven dat dat niet kan. Twee weken later weer echo gemaakt.. en ja hoor.. ukg zegt dat de bevruchting aan het groeien is.. en binnenkort het hartje zal gaan kloppen. Maar dat kan niet zei ik. De internist deed er lacherig over, maar wij zijn toch niet gek! Wat blijkt nou! Dat wat aan het groeien was, was een (inwendige) baarmoederontsteking.. eigen da gelijk de volgende dag (woensdag jl) geopereerd. Baarmoeder en eierstokken eruit. Wat zat er toch een grote bal met pus in haar baarmoeder! Ongelooflijk. We, en onze golden, zijn door een hel gegaan! Ze is nu aan het herstellen. Maar na een paar dagen komt het besef wat we toch weer! hebben meegemaakt. Haar herstel is mij het belangrijkste! Maar jeetje..

Reageren





Hij/zij moet zich doodschamen.