Gisteren van de dierenarts slecht nieuws bekomen.
Vorig week-end voelde ik twee knobbels in de hals van mijn meid thv zo dacht ik de speekselklieren. In paniek gebeld naar dierenarts voor onderzoek.
Een van de knobbels werd aangeprikt om cellen weg te nemen, ter plaatse geen uitsluitsel, dus voor verdere analyse doorgestuurt naar het Labo.
En gisteren kwam dan het onheilsbericht van de dierenarts.
Mijn mooie meid, Beauty, een American Bully van 7 jaar (deze maand) heeft vermoedelijk lymfekanker. (maligne lymfoomkanker)
Volgende week dinsdag, een hele batterij aan onderzoeken gepland die definitief uitsluitsel moeten geven, al waren de eerste resultaten gebaseerd op de wegname van enkele cellen dus niet erg hoopgevend (verdacht).
Op basis van wat ik dan te horen krijg, uitzaaingen, eventuele aangetaste organen zal ik moeten beslissen of ik met een chemokuur voor haar, of een paliatieve behandeling opstart op basis cortisone.
Mijn hart breekt alleen al aan de gedachte haar te moeten verliezen, zij was er voor me in harde en moeilijke tijden, gaf me een reden om door te gaan in het leven, letterlijk. En nu zou ik haar mogelijks misschien binnenkort moeten afgeven.
Bijkomend probleem is dat ik ook een pup van haar heb, nu inmiddels 2jaar oud, een echt mama's kindje, beiden zijn onafscheidelijk, ook voor hem zal het niet makkelijk worden. Bovendien zo heb ik begrepen, mocht ik er nog tijdig bij zijn, is het opstarten van chemo moeilijk als je meerdere honden hebt.....vanwege het feit dat contact (likken) zoveel als mogelijk dient vermeden te worden?
Het idee alleen al, verscheurt me van binnen.....
een radeloos baasje...


Reageren

. Hopelijk valt het allemaal mee en heb nog een mooie tijd hebt samen met je hond.
