Inmiddels volg ik actief al vier jaar lang studies omtrent rassen die lijden aan brachycephalie. Zelfs na al die jaren ontdekken wetenschappers en specialisten nog steeds nieuwe problemen die zijn ontstaan door dit gewenste phenotype. Er komt geen einde aan deze lijst... Ook vecht ik tegen de normalisatie van deze misvorming en gebruik ik het online platform om bewustzijn te creëren over deze fokpraktijken. Dat is dan ook het doel van dit topic.
Mensen zijn zo gewend aan het beeld van een brachycephaal ras met een korte of platte snuit, dat ze zich eigenlijk niet meer kunnen voorstellen hoe het is als ze een normale snuit hebben. We vergelijken brachycephalen niet met honden met een gezonde en normale proportie. Het maakt niet uit met welk ras je vergelijkt: alle honden met een normale anatomie delen dezelfde eigenschappen: ze hebben poten van een normale lengte, een normale snuit, een normale schedel, een normale staart, een rechte rug en geen uitpuilende ogen. Maar gezien het feit dat we ze liever vergelijken met exemplaren die er erger aan toe zijn, wordt een Franse bulldog met een 1mm langere snuit dan het gemiddelde al snel als fit, gezond en functioneel bestempeld. Veelgebruikte reacties hierop zijn: "Dit is nou een Franse bulldog!" of "zo hoort een Franse bulldog eruit te zien!". Maar Franse bulldogs, en alle andere brachycephale rassen zoals mopshonden, Engelse bulldoggen, pekingezen, Japanse spaniels en shih tzu's, zijn naar één specifieke standaard gefokt: één die brachycephalie en een korte/platte snuit wenst. Inmiddels zijn alle exemplaren naar dit ene ideaalbeeld gefokt, waardoor het niet meer mogelijk is om er gezond gebouwde honden uit te halen. Je kan nou eenmaal geen hond met een normale lengte snuit fokken uit brachycephale honden. Enkel een outcross waarin niet telkens teruggefokt wordt naar een brachycephaal type zou hier verandering in kunnen brengen.
De verschijning van brachycephale rashonden zijn genormaliseerd. Velen herkennen het probleem niet, ze weten niet beter. Zij zullen zowel lachen naar een knorrende mopshond als naar een vrolijke golden retriever die rondrent.
Gezien mensen brachycephalen al snel vergelijken met de nog slechtere varianten in plaats van met honden met een normale anatomie, stel ik jullie deze vraag: wat als we nou honden met een normale anatomie de typische eigenschappen geven waar rashonden als de mopshond en Franse bulldog om bekend staan en die tot op de dag van vandaag nog steeds geprezen worden? Kijk naar de foto's hieronder: zou je nog steeds zeggen dat het schattig is? Zou je nog steeds zeggen dat het gezond is? Zou je nog steeds zeggen dat het normaal is? In de meeste gevallen zullen deze beelden mensen choqueren. Waarom? Omdat we het niet gewend zijn normale honden met zulke eigenschappen te zien. Dan opeens realiseren we ons dat zulke snuiten abnormaal en afschuwelijk zijn.
Deze fokpraktijken moeten worden gestopt. En hoewel het in Nederland inmiddels (terecht) onder dierenmishandeling valt en het illegaal is geworden om zulke honden te produceren, zie ik nog steeds nesten voorbij komen. Het is niet anders dan wreed om honden in zo'n lichaam te fokken. Toch adoreren nog zo veel mensen deze eigenschappen. Ze lachen om de geluiden die ze maken en de grappige posities die ze aannemen. Video's gaan snel viral. Maar al deze signalen die mensen zo leuk vinden, zijn typische kenmerken van een hond die lijdt aan (ernstige) ademhalingsproblemen. In vele gevallen eindigt deze lijdensweg tot de dood.
De gezondheid zou altijd één van de prioriteiten moeten zijn wanneer je fokt. Honden tot zulke extremiteiten fokken is niet anders dan een daad uit egoïsme, er is geen geldig excuus waarom het oké is honden op deze manier te fokken.
Realiseer je: zolang er een markt voor is, zullen deze praktijken blijven bestaan. Het maakt niet uit of je je hond bij een fokker haalt die werkt met stambomen, titels wint en röntgenfoto's heeft van de heupen. Als de basis (aka anatomie) verre van correct is, zijn zulke papieren vrijwel nutteloos. Wil je echt zo'n hond hebben, haal er eentje uit het asiel. Houdt er echter wel rekening mee dat een verzekering of een goed gevulde spaarpot een must is, zodat de hond de nodige medische hulp zal kunnen krijgen, zoals een BOS-operatie. Dit soort operaties geven alleen geen garantie op een verbetering. De problemen zitten namelijk zoveel dieper dan de oppervlakte waar niks aan gedaan kan worden. Dierenartsfacturen van 5-10k zijn absoluut niet zeldzaam, sterker nog; het loopt vaak hoger op bij hen die elke kans pakken om de kwaliteit van leven van hun platsnuit te verbeteren. Het is belangrijk om voorbereid te zijn hierop, zodat deze honden de medische zorg krijgen die ze in de meeste gevallen gewoon nodig hebben. Je zult vaak van eigenaren horen dat hun brachycephaal gezond is, want hij heeft nooit een operatie gehad. Maar in de meeste gevallen hebben ze die wel degelijk nodig, echter worden de symptomen niet herkend of worden ze simpelweg ontweken. Een andere keuze die je kan maken is door een rashond te kopen met een normale anatomie en soortgelijke karaktereigenschappen. Er zijn honderden rashonden en landrassen op deze planeet, zeker zal er één tussen zitten die bij jouw levensstijl past.
Ik herhaal: zolang er een markt voor is, zullen deze praktijken blijven bestaan. Support deze prakijken niet is mijn advies.
Reageren
