Hi allen,
Ik ben redelijk nieuw in het forumlezen-/ en schrijven, maar na wat gelezen te hebben hier zie ik zulke hulpvolle tips en mensen dat ik me er ook even aan waag. Ik zit namelijk ergens mee!
Wij hebben een Australische Herder reu van nu bijna 3 jaar. We wonen in West-Brabant. Een schat van een hond, maar hij is behoorlijk onzeker helaas.. Voorheen hadden we er niet persé last van. Je merkte het wel in zijn doen en laten, en sommige (grotere) honden vond hij maar niks, maar dat is natuurlijk niet erg. Ik mag per slot van rekening ook niet ieder mens ;).
Nu is hij al sinds z'n eerste jaar onwijs bang voor vuurwerk. Zal deels aan z'n genen liggen, maar ook is hij een paar keer heel flink geschrokken van een knal dichtbij. Nu afgelopen jaar (2020) begon het knallen hier al in oktober vanwege het verbod, en ik denk dat dit een beetje funest is geweest voor z'n zelfvertrouwen die hij nog had. We waren begin september gestart met de vuurwerktraining (geluidsfragmenten langzaam opbouwen), maar als het al zo vroeg begint is dat natuurlijk veel te laat. Dagelijks werd er toen wel iets afgestoken, dus het was 3 maanden lang op z'n hoede zijn. Kan me voorstellen dat dat behoorlijk wat met 'm doet als hij al bang is ervoor. Ook heeft hij een paar keer geprobeerd te vluchten toen hij los liep, waar ik persoonlijk behoorlijk van geschrokken ben. Geen een x is hij écht weg gerend, want met lokken & soms heel streng zijn (liever niet in die situatie alleen zo kwam hij terug bij me) kreeg ik 'm weer bij me om hem aan te lijnen. Vervolgens was het dan natuurlijk voor z'n leven trekken aan de lijn tot hij 'uit de situatie' was.. We hebben 'm bijna heel december niet meer los kunnen laten op zijn favoriete losloopplek (waar hij dus ook een aantal keer flink is geschrokken).
Nu lijkt het erop dat, ondanks dat hij geen een keer echt is weggevlucht, dat vluchtgedrag toch op zo'n manier fijn voor 'm was dat het er nog steeds in zit. Sinds oud en nieuw krijgt hij weer vertrouwen terug in het 'buitenleven' maar zodra hij op die bepaalde losloopplek komt & er zijn onverwachte geluiden/situaties, merk ik dat hij direct mega onzeker wordt & eigenlijk de benen wilt nemen. We hebben 'm nog niet losgelaten sinds oud en nieuw daar om deze reden ook, maar ik wil natuurlijk wel weer dat hij lekker los kan lopen, met de bal kan spelen & genieten van de plek waar we dagelijks heen gingen. Er zit al verbetering in hoor, want vlak na oud en nieuw als we erheen gingen was hij constant op z'n hoede & dat is nu wel weg. Alleen vandaag waren er dus weer onverwachtse geluiden (ijzer op een bouwplaats ergens dat tegen elkaar kletste), een blaffend hondje in de verte en dat soort dingen. We waren met de bal aan het apporteren (wat hij ge-wel-dig vind) maar ik zag meteen aan z'n houding dat hij weer onzeker werd toen er wat geluiden waren. We hadden 'm expres aan de lange lijn gehouden en gingen er rustig op staan toen we dat merkten. En jahoor, vlak hierna begon hij dus te trekken aan de lijn. We hebben de ronde afgemaakt op die losloopplek (bewust niet weggegaan om z'n vluchtgedrag niet te belonen & het geluid niet dusdanig veel/erg was dus ook niet overweldigend) en hij stopte uiteindelijk wel met trekken maar bleef onwijs op z'n hoede. Een extra hard geluid had 'm direct weer in de startblokken gezet zegmaar.
Nu excuses voor het lange verhaal maar voor degenen die dan wellicht tips hebben weten dan hoe het precies zit. Waar ik precies benieuwd naar ben: Hoe kan ik het beste met hem aan de slag gaan om het vertrouwen in die plek terug te winnen? Dat is m'n eerste doel, weer los kunnen lopen zonder dat ik elke keer aan het eind van zo'n ronde de gedachte heb "fjieuw, er is niks gebeurd". En dat hij gewoon weer lekker zorgeloos rondrent daar. Ik zit er ook aan te denken om een gedragstherapeut in te schakelen die ons erbij kan helpen (vooral bij z'n angst voor vuurwerk/geluiden ook), maar nu met corona las ik al dat veel niet op locatie werken.. Alvast heel erg bedankt!!
Reageren
). En vanaf die tijd ook altijd aan de lijn houden. 
