Hallo allemaal,
Vandaag is onze kleine zwarte draak Dyuna 1 jaar geworden.
Wat was het een bewogen jaar zeg! Van een jonge zogenaamd ogende 'vrije' pup tot puberhond welke helemaal niet zo 'vrij' bleek.
Vele momenten gekend van bijna willen opgeven vanwege de onhoudbare situatie rondom Dyuna. Letterlijk bloed, zweet en tranen waren meermaals de revue gepasseerd.
Van een jong gevoelig ongeleid projectiel naar zowaar een jonge hond welke langzamerhand haar rust begon te vinden en zelfs haar rust kan pakken.
Geen hekwerk meer in de woonkamer, geen verplichte benchrust (tenzij ze echt nukkig is). Samen wandelen met anderen honden doet haar zichtbaar goed en trekt ze zich aan op.
En natuurlijk heeft ze haar nukjes en haar kuren, ze is immers vol aan het puberen icm hormonen en huidige loopsheid maar dit is voor mij eindelijk te handelen.
Wat ik vnl geleerd heb?
Nimmer een ideaal beeld creëren hoe je graag je hond ziet vóór aanschaf van een pup. Het kan nl anders uitpakken. Loslaten en het over mij heen laten komen was bet sleutelwoord icm acceptatie dat Dyuna eenmaal 'anders' is als verwacht.
En nu het leukste gedeelte, de jarige!
Reageren
