‘Leave it’ generaliseren

Mijn hond is een vreetzak (ja heel verrassend bij een labrador). Ze eet dus ook dingen van straat. Ze is daar best volhardend in dus ‘gewoon’ even zeggen dat het niet mag heeft geen effect. Loslaten als ik het zeg doet ze wel, met lichte tegenzin. Om een paar meter verderop weer aan de volgende lekkernij te beginnen. Nu ben ik bezig een ‘leave it’ commando aan te leren. Dit wil ik echt goed doen, zodat het geen halfbakken commando wordt. Wat ik van haar verwacht is dat ze haar kop wegdraait van wat ze wil eten. Om dit concreet te maken moet ze oogcontact met me maken. Ze moet doorlopen en mag niet stiekem weer naar dat eten teruggaan nadat ik haar beloond heb voor het negeren.

Inmiddels kan ik de situatie in scène zetten, en luistert ze naar leave it. Ik gooi wat dingen in het gras en daar kan ze zonder problemen langs lopen. Om het wat realistischer te maken gebruik ik dingen die ze daadwerkelijk van straat eet (zoals bananenschillen, klokhuizen, stokken). Ze kan zelfs loslopen, allerlei trucjes uitvoeren, omringd door bananenschillen, zolang ze maar door heeft dat het een training is.

Waar het dus op misloopt is dat zij tijdens training alles goed doet, maar in de praktijk niet. Als ik stiekem de bananenschil op onze route leg, heeft zij niet door dat we aan het trainen zijn, en wil ze hem alsnog opeten. 

Heeft iemand tips om dit bruggetje te maken? 

Ik denk dat je je commando heeeeel precies moet timen: precies een halve seconde voordat ze het verboden ding wil oppakken bij wijze van spreken.

En je moet wat kracht in je stem leggen, dus ineens en nogal hard. Dat helpt al.

Maar ik zou zeker je hond vrij kort aan de lijn houden bij het uitlaten om vreetneigingen te voorkomen; dat werkt toch het allerbeste.

En dan alleen los in een gebied waar het geen kwaad kan, want daar zul je geen zicht kunnen houden op wat er in die hondebek verdwijnt

In aanvulling hierop: het misschien oefenen met een lijn? Dan beloont hij zichzelf in ieder geval niet door het toch te eten, want dat blokkeer je dan. En je kunt hem belonen voor de keren dat hij het wél links laat liggen.

Verder volg ik, want interessante vraag, hopelijk nog meer tips!

Bedankt voor jullie reacties!

Als ik op zoek moet naar een plek zonder vreterijen, dan zou ze niet meer los kunnen, mensen laten werkelijk overal hun vuilnis achter. Dat is het me niet waard, ze geniet van het loslopen. Ze eet gelukkig niet echt schadelijke dingen. Ben ondertussen wel bezig haar te laten wennen aan een muilkorf. Misschien kunnen we die in de toekomst gebruiken om de gewoonte te kunnen doorbreken. Ze vindt hem nu alleen nog vreselijk. Dus er gaat nog wel een tijd overheen voor ik hem daadwerkelijk wil opzetten tijdens een wandeling. Ik wil het niet overhaasten.

Als ik hard en plotseling het commando zeg nijgt het alweer naar een correctie. Heb al gemerkt dat dit bij haar het tegenovergestelde effect heeft. Daar wordt ze juist geniepig van, gaat snel alles naar binnen werken. Ik wil ‘leave it’ op een normale toon blijven zeggen. Na heel veel dingen geprobeerd te hebben lijkt ze hier wel het meest ontvankelijk voor! Als het lukt dit commando nog beter te generaliseren denk ik dat het daadwerkelijk een oplossing zou kunnen worden. Ze raakt gemotiveerd omdat ‘leave it’ een trucje wordt, een soort spel. Ze vindt het leuk om samen te werken en dingen voor mij te doen. Daarin is ook gelijk het moeilijke punt, want hoe generaliseer je een trucje? Correcties motiveren haar dus niet genoeg om er mee te stoppen, dat ga ik niet meer proberen.

Blokkeren aan een lijn helpt een beetje. Maar zij is wel veel sneller dan ik. Zij ruikt op grote afstand al dat er wat lekkers ligt. Als ik het op tijd zie kan ik haar er langsheen leiden. Soms heeft ze het al te pakken. Ze luistert naar los, maar niet van harte. Soms blijft ze een halve minuut verstard met haar vondst staan. Ze wil niet loslaten, maar ze is nog wel zo braaf om niet te gaan kauwen. Uiteindelijk laat ze wel los. Behalve als ze het extreem lekker vindt, dan werkt ze het alsnog naar binnen. Lastig dus.

Wat je dan nog zou kunnen doen is je verbale  commando veranderen in een directe afleiding van de gebeurtenis of van het 'verboden object'

Het blijft nl. gaan om de perfecte timing: vlak, echt vlak voor ze iets wil snaaien loop je, met de hond aan de korte lijn,  bv ineens de andere kant uit. Of je versnelt je pas.  Weg van de verleiding.

Daar leert ze op zich niet veel van(behalve dat haar zelfbeloning niet lukt) maar ze ervaart ook geen correctie.

En het belangrijkste: je voorkomt het te pakken krijgen van iets 'lekkers'.

hahah wat een slimmerd. Ik heb geen tips helaas, maar ik volg even mee

Dit pas ik inderdaad al toe! Ik laat haar nooit vrolijk doorgaan met eten zonder dat het een consequentie heeft. Vaak kies ik ervoor om stug door te lopen, al kauwend moet ik haar meesleuren. Plotseling andere kant op lopen doe ik ook wel eens. En soms vraag ik dus om los te laten. Allemaal heeft het niet veel effect, maar het lijkt me in ieder geval beter dan helemaal niks doen. 

Nu nog een manier vinden om het effectief aan te leren. Eigenlijk kan ik er nu ik dit hier schrijf ook wel om lachen. Tijdens de training de perfecte hond. In een tuin vol bananenschillen, appels en stokken. Maar voor het ‘echie’ is het zogenaamd te moeilijk. Pff 

Hahaha, ja boeven zijn het soms.

Ik had dat met Wanda toen ze een puber was: op het trainingsveld, na veel werken eraan, trok ze niet meer en liep keurig mee. Stoppen waar ik het vroeg, li of re waar ik het vroeg; keurig.

Maar 'in het wild'! Trok ze me nog zo het asfalt over als ik me niet heeeeel erg schrap zette

Dus ja, inderdaad; het generaliseren is nogal een dingetje

Hoe oud is ze nu? 

En waarom wil je geen correctie geven?

Stug doorlopen terwijl ze door mag/moet lopen zie ik dat zij datgene bereikt heeft wat ze wilde, dat eten.

Vragen om los te laten, en als ze dat niet doet dan laat je het verder voor wat het is. Eigenlijk is dat hetzelfde als niets doen.

Ik weet dat bij voedsel het enorm lastig is om als ze het eenmaal hebben te volharden in het loslaten ervan. Voor veel honden. Heb dat zelf ervaren met de jonge hond die ik van jongs af aan had geoefend op "vies". Bij een volle zak kipkluiven op een groenstrook zag ik het te laat, en uiteraard vond hij er helemaal niets "vies" aan en de eerste kluif zat al in zijn bek. "LOS"! Nou die werkte ook niet (uiteraard). Puur omdat ik het doodeng vond, ten eerste gebraden kippenkluif, en ten tweede.. wat als er gif in zat.. dat spookte door mijn hoofd. Bedacht me dus ook geen seconde en greep hem bij de bek en haalde zelf die kipkluif eruit, en daarna gaf ik hem verbaal een reprimande.

Vond dit zelf een zeer gerechtvaardigde correctie, puur omdat het gewoonweg gevaarlijk kan zijn voor je hond als ze van alles naar binnen werken. En wat jij zelf zegt, dat je wellicht al moet denken aan een muilkorf om dit gedrag te gaan voorkomen. Overigens zie ik vaker honden lopen die om die reden gemuilkorfd zijn. Ik snap ook wel dat mensen dat niet voor de lol doen, en dat veel van die honden gewoonweg écht niet te corrigeren zijn in dit gedrag.

Zelf heb ik om die reden onze eerste pup vrij strikt daarin begeleid.

Ik gebruik het woord "Vies" mijn eerste herplaatser had dat commando aangeleerd gekregen en ik heb daar verder dankbaar gebruik van gemaakt bij de volgende honden. Wel aangeleerd aan de lijn, en bij het reageren en opkijken als ik het woord gebruikte dat uiteraard altijd beloond. 

Overigens vond ik heel veel dingen "vies", veel mensen zullen wel eens gedacht hebben van nou nou, die hond mag ook niets. Maar mijn mening was, consequent aangeven en dat woordje "vies" ingeprent krijgen maakt dat je daar later gemak van hebt. Flesjes gevuld of niet, vies, chipszakjes, vies, bananenschil, vies. Er mocht ook niet aan gesnuffeld worden. Altijd met beloning overigens, zodra hij reageerde als ik het woord zei riep ik hem naar me toe en kreeg hij een voerbeloning of speelden we eventjes terwijl we voorbij het object liepen.

Klinkt heel streng. Maar eerst veel voorkomen en dat commando ingeprent krijgen maakt dat je wat later in de opvoeding teugels meer kan laten vieren. Nu laat ik hem wel gewoon zijn gang gaan, maar bij hele interessante dingen of producten die ik niet vertrouw kan ik nu zeggen Vies, en dan loopt hij door. Het is dus niet zo dat hij nu nog continue begrenst wordt om ergens aan te snuffelen of een erg interessant voorwerp als pronkstuk mee te nemen.

Oh en soms ben je gewoon te laat, onze oudere dame die er helaas niet meer is konden we nog wel vaak beletten om dingen te vreten als we tijdig zagen dat ze lucht opsnoof... maar het laatste jaar werd het soms hopeloos omdat ze ook nog eens doof was en erg hongerig.. zo stond ze bij me en ineens was ik haar kwijt. Paniek. Stond ze ineens beneden bij de Rijn waar vissers hadden gezeten, lekker brood en aas naar binnen te werken en ik kon er met geen mogelijkheid bij komen of haar toespreken. Ben dus ook wel bekend met hoe het is als honden gewoonweg in de eigen bubbel zitten en bewust ver genoeg bij je vandaan blijven zodat je niet kunt ingrijpen.. whaha.

Ze is net een jaar. Uiteraard probeer ik te vermijden dat ze iets te pakken krijgt, maar het lukt niet altijd. En dan kan ik op dit moment niks anders doen dan wat ik beschreven heb. Ze laat vrijwel altijd wel los, al is dit dus met flinke tegenzin. Wat ze niet loslaat is bijvoorbeeld poep, en ik kan dit ook niet afdwingen. Ik ga in ieder geval geen poep uit haar bek graaien . Als ze dus een hap poep neemt, loop ik stug door zodat ze in ieder geval niet nóg een hap kan nemen. Bij een klokhuis van de appel geef ik haar wel het commando los. Maar tevreden ben ik hier niet over, ik wil het voor zijn met ‘leave it’.

Ik wil geen correctie geven, omdat dat het tegenovergestelde effect heeft. Ze wordt bijvoorbeeld stiekemer en gaat sneller eten. Ik merk ook dat als zij gespannen is ze het eten gebruikt als zelfregulatie. Op een dag waarop ze veel heeft meegemaakt en ze gestresst is gaat ze obsessief op zoek naar eten. Op dagen dat ze rustig en ontspannen is dit al een stuk minder (maar nog wel aanwezig). Correcties zorgen dus juist voor frustratie waardoor ze extra de neiging krijgt om dit te reguleren met eten.

Als pup heb ik haar hierin niet genoeg begeleid. Daar had ik ook mijn redenen voor. Elke pup stopt dingen in de bek, zo onderzoeken ze. Als je hier erg op focust kan het juist een heel groot “ding” worden. Ze was hierin eigenlijk ook best normaal. Pas sinds de laatste tijd merk ik dat het uit de hand loopt. Achteraf had ik het anders willen doen, maar ja achteraf is achteraf 

Ik heb al veel dingen geprobeerd:

- verbale correcties 

- haar werk geven (speeltje dragen)

- goed kwalitatief voeden

- afleiden, extra uitdagen tijdens de wandeling (dit helpt een beetje, maar past niet bij me. Ik wil geen entertainment service zijn. Ze leert er ook niks van)

Het enige waar ik nu nog een kans in zie is het commando Leave It heel sterk maken. Dus als iemand hier nog concrete tips voor heeft hoor ik het graag! Zoals ik eerder al schreef raakt ze veel meer gemotiveerd als ik haar vertel wat ze moet doen, als een soort trucje. Correcties zijn voor haar niet motiverend genoeg.

Ik vind trouwens dat dit ook benaderd moet worden voor wat het is: een obsessie. Het gebruikelijke riedeltje van corrigeren en afleiden heeft geen effect op een hond die ergens haar gedachtes op gezet heeft. 

Ik denk dat het zeker nog te leren valt. Ze is nog jong dus dit is het moment. Ik wil dit gedrag niet laten doormodderen. Omdat ze het vooral als regulatie lijkt te gebruiken denk ik dat het misschien ook wel gaat afnemen met de volwassenheid.

Duidelijk, je reactie op mijn vragen/opmerkingen. Herken het een beetje van gesprekken jaren geleden die ik eens had met ook een eigenaresse van een labrador die ineens met een muilkorf liep. Was ook tegen poep eten. Ze kreeg het gedrag er niet uit.

Door dat soort gesprekken met mensen die andere type honden hebben dan dat ik gewend was/ben zie ik situaties ook zeker wel anders hoor. En dat er ook een andere benadering nodig is voor specifieke rassen.

Al blijf ik wel een beetje van mening dat als je vroeg op bepaalde dingen let, en er wat strikter in bent dat op latere leeftijd veel dingen wat beter te sturen zijn. Een daarvan is dus van straat eten. Maar daar heb je nu niets aan. Dus ben wel benieuwd of er mensen hier met labradors jou daarin kunnen adviseren.

Ja, dit is ook mijn eerste labrador. Hiervoor border collies en herder gehad. Nou daar stond ik er niet eens bij stil want die hadden deze drang überhaupt niet. Ik wist wel dat labradors vreetzakken waren, maar dat dit echt een grote impact heeft op hoe ik met haar moet omgaan had ik niet verwacht. Al hebben deze rassen één ding gemeen en dat is hoe obsessief ze kunnen zijn  

Ik kom wel eens andere labrador eigenaren tegen. De meeste hebben de moed al opgegeven. Sommige blijven continu hun hond corrigeren, wat helemaal geen effect heeft. Dan heb je een labrador van 8 die al zijn hele leven van straat vreet en dan corrigeer je dat alsnog 20x per wandeling haha, lekker nutteloos. En die hond vrolijk door eten. Dus misschien is het wel hopeloos. Maar daarentegen heb ik qua gedragskennis wel iets meer in huis dan de gemiddelde huis-tuin-en-keuken labrador eigenaar. Dus wat mij betreft is er nog hoop 

Al kauwend moet je haar meesleuren?

Je moet zo'n keiharde "NEE!" (of leafe it) naast haar oor geven dat ze van schrik het uit haar bek laat vallen. Ze mag echt wel weten dat je even uit je hum bent hoor.

Beeld je desnoods de volgende keer in dat ze iets giftigs of gevaarlijks (bijvoorbeeld dooie vis met een haakje en een stuk lijn er aan) in haar bek steekt ipv die bananenschil. Moet je eens kijken hoe snel je bij haar zal zijn en hoe jouw "Leave it" ineens heel anders uit je mond gaat komen. Door zo'n inbeelding krijg je een houding van "Je moet nu doen wat ik zeg anders loop je gevaar" en je hond zal begrijpen dat je serieus bent.

Bij mij zorgt zo'n toneelstukje, wat ik met m'n brein uithaal, ervoor dat ik een paar reuzenpassen neem, een snoekduik richting haar maak en haar bek open trek om er uit te laten vallen wat er in zit

Sorry, dit is niet echt behulpzaam, maar ik moest hierdoor gelijk aan dit filmpje denken.. jullie zullen hem misschien kennen. Ik lig elke keer helemaal dubbel! 

Ik kwam via een zoektocht naar online puppy cursus terecht en daarin komt volgende video voor.

Dank je, ik ga er naar kijken!

Hahaaa. Vooral dat stuk waar baasje hem uiteindelijk maar komt halen en hij nog snel die worst naar binnen werkt. Vrij herkenbaar. Al kan die van mij het nog wel tijdens een oefening negeren, maar niet in de praktijk 

..lezen 

Ik zie zelf geen oplossing als je het op deze manier blijft doen. Leave it roepen, terwijl ze negeert en toch de kans krijgt om het te pakken en waarbij je vervolgens geen correctie meer geeft (laten lossen, maar als ze dat ook niet doet en ze schrokt het naar binnen dan heeft ze alsnog bereikt wat ze wilde.)

Je zult nog beter op de signalen moeten letten als ze wat ruikt of ergens naar onderweg is, en tegelijkertijd met het leave it commando wat je gebruikt voorkomen dat ze het te pakken krijgt.

En ergens denk ik dat Leave it dus beter ingezet kan worden als je zelf tijdig iets ziet en het kan voorkomen. En een NEE als ze er dus al met haar neus bovenop staat. Of lossen als ze het al in de bek heeft.

Dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan weet ik ook. Ik heb het niet met voedsel maar met sommige objecten. In mijn geval werkte corrigeren ook niet hij ging alleen maar meer klemmen en ik zag aan zijn kop dat het een verloren zaak zou worden. Om toch mijn punt te maken dat ik het er niet mee eens was en hem niet het gevoel wilde geven dat hij "won" heb ik de "correctie" op een andere manier benaderd. Ik hield gewoonweg op met leuk spelen, beperkte zijn vrijheid. Vervolgde mijn weg waarbij hij gewoonweg alleen nog maar een korte periode na het akkefietje aan de riem naast me moest lopen. 

Misschien is dat dan ook een manier om jouw hond duidelijk te maken dat het negeren van jouw opdracht, consequentie heeft dat ze aan de lijn verder een tijdje de wandeling vervolgt en verder niet meer snuffelen e.d.. Soort van time out.

Daarna weer wat meer vrijheid geven en weer je commando geven indien nodig. Weer niet luisteren, weer naast je laten lopen. Het heeft soms even een lange adem nodig, maar het kwartje valt uiteindelijk ook wel.

Lossen van gevonden voedsel, vond ik te belangrijk om niet heel fel op in te grijpen. Dat vond ik gewoonweg écht te gevaarlijk, en die boodschap is destijds wel bij hem overgekomen. Maar goed, dat is aan jou verder om te bepalen hoe je dat ziet en verder invult.

Ik gebruik mijn ‘leave it’ nog niet. Ben dus bezig dit stapsgewijs aan te leren waardoor het een commando wordt die ze 100% gaat uitvoeren. Als ik het nu al zou gebruiken leert ze alleen maar dat ze soms wel en soms niet hoeft te luisteren. En dat is niet de bedoeling natuurlijk. Nu inmiddels dus zo ver dat het in een trainingssetting wel lukt maar in de praktijk nog niet. Vandaar dat ik dit topic ook geopend had, misschien had iemand tips om deze stap te kunnen maken. 

Alles wat ik beschreven had wat ik doe is dus inderdaad geen oplossing. Maar veel beter kan het dus ook niet. 100% afdwingen niks te eten is niet mogelijk. (Behalve misschien met een muilkorf, maar dat is ook nog even oefenen).

Wat jij gebruikt als “correctie” doe ik al. Inderdaad de lol laten ophouden, een tijdje aan de riem lopen. Ik geef haar dan ook totaal geen aandacht en maak geen oogcontact. Gewoon lekker saai doorlopen. Loslaten moet ze bij mij dus ook, begrijp me niet verkeerd. Maar dit lukt dus alleen bij vast voedsel. Bij poep slikt ze altijd wel een beetje naar binnen. Ik heb ook wel eens haar bek open getrokken, maar ze klemt het dan helemaal vast met haar tong haha. En als ze losloopt dan ben ik ook niet op tijd genoeg, en krijgt ze al wat binnen. Ik vind het geen probleem om haar een tijd aan de lijn te laten lopen, maar absoluut niet voor altijd. Ik vind het belangrijk dat ze kan loslopen, en dat ze soms een stuk fruit of vogelpoep naar binnen werkt vind ik daar ondergeschikt aan. Lijnrust zou ik dus alleen overwegen als training, en niet voor altijd. 

Ze luistert trouwens best goed. Misschien komt dat in mijn berichten anders over. Maar ze is zelfs op dit gebied redelijk stuurbaar. Ik kan haar corrigeren en ik kan zeggen loslaten en doorlopen. Maar een minuut later staat ze weer ergens anders te vreten. Het is dus niet effectief, en we worden er allebei gefrustreerd van. (Ik heb geen zin om de komende 10 jaar haar tig keer te moeten corrigeren en zij wordt daar alleen maar stiekem van). Dus daarom ben ik op zoek naar andere manieren.

Ik vertaalde de berichten zelf inderdaad anders dan wat je nu schrijft.

Het lijkt me inderdaad een verrekte lastig iets. Met name dat poep eten ook, dat was dus ook een van de dingen die de gemuilkorfde labrador deed en waarvan de ook met honden zeer ervaren eigenaresse op een bepaald moment geen ander alternatief meer zag dan bepaalde wandelingen de hond een muilkorf om te doen. In de parkjes van honden uitlaatgebied. In het buitengebied gaf ze de hond de vrijheid omdat de risico's daar beperkter waren dat er wat te vreten viel.

En over loslopen denk ik ook hetzelfde inderdaad. Een hond moet gewoon de mogelijkheid krijgen om los te kunnen lopen en lekker kunnen rennen en snuffelen. Heb zelf een tijd met aangelijnde hond gelopen vanwege jaag gedrag, en bij haar was ook mijn streven om te kunnen bereiken dat ze betrouwbaar los kon lopen. Wat uiteindelijk ook lukte, maar moest altijd alert blijven op bepaald veranderingen in gedrag om tijdig in te kunnen grijpen. En bij twijfel lijnde ik gewoonweg aan om niet de kans te geven om te vervallen in gedrag. En uiteraard nooit 100% garantie, het blijven dieren en op je omgeving heb je gewoonweg ook geen invloed. 

Ik hoop oprecht dat iemand het hier ook herkent en wel een goede tip voor je heeft.

Even over die muilkorf, mijn vorige reu droeg een periode een muilkorf omdat hij nogal hond intolerant was en hier in de wijk lopen nogal wat loslopers rondlopen. Maar dat terzijde, het is ook een periode een poepeter geweest (met voorkeur voor de rode, ik vermoed frolic-drollen ) Hij duwde gewoon zijn hele waffeltje in de hoop .

Poep eten gaat dus nog steeds en als het niet gaat, dan heb je een lekker klusje als je thuiskomt. Tegen bananenschillen werkt het natuurlijk wel, die trekken ze niet 1,2,3 er doorheen. Kleine dingen kunnen nog altijd gepakt worden en ook daar krijgen ze handigheid in.

Nu maakt het in principe niet uit wat voor woord je gebruikt, maar persoonlijk vind ik leave it nogal een ding. 

Maar misschien is dat iets wat ze tegenwoordig op de hondenschool leren, ik hoor vaker Engelse termen in het voorbij gaan onderweg.  

Ik gebruikte gewoon een hele duidelijke BAH! Nog steeds trouwens met het huidige pubertje. Of wat Blondie zei, een ferme VIES of NEE, en dat mag gerust heel erg luid en duidelijk. 

Maar goed, dat was je vraag niet, maar dat van die muilkorf is wel iets om over na te denken als het echt een flinke poepeter is.

Engelse termen omdat je die niet zomaar gebruikt tijdens het praten. M’n “eey!” is al verpest en mijn “laat het!” gebruik ik voor andere momenten. Dus ja dan moet je met een nieuw woord op de proppen komen. Een goede woordkeus is vooral belangrijk als je een commando 100% betrouwbaar wil krijgen. Dus vandaar dat iedereen met van die rare termen komt  

Poep eten is gelukkig niet het grootste probleem, wel het ranzigst. Ze eet specifiek mensenpoep en dat ligt hier alleen in de bossen. Maar op andere plekken is het gelukkig mensenpoep vrij haha. (Echt pas zodra je een hond hebt die mensenpoep eet kom je er achter hoeveel mensen er in de struiken poepen, ongelofelijk)

Grootste probleem is stokken eten want dat kan daadwerkelijk gevaarlijk zijn. Verder eet ze vooral fruit, wat geen schade geeft maar ik vind het gewoon niet oké dat ze obsessief er naar op zoek is. En ja als iemand junkfood heeft achtergelaten zegt ze daar ook geen nee tegen. 

Volgens mij heb ik het grote geluk dat ze alle giftige zaken niet hoeft. Ze eet geen eikels, geen paddenstoelen etc. 

In ieder geval denk ik dat een muilkorf in haar geval wel werkt. 

Het is ook lastig te “vertalen” vanaf een beeldscherm. En voor mij lastig uit te leggen haha. En elke hond is anders dus wat bij de één super werkt, kan juist weer totaal geen effect hebben op de ander. Maar in ieder geval bedankt voor het meedenken 

Voor nu blijf ik stug door oefenen op het wegkijken van het eten (de leave it). Misschien heeft ze wat extra tijd nodig voor het kwartje wil vallen. En ondertussen natuurlijk wel doorgaan op de manier hoe jij het beschreef, gelijk de lol laten eindigen zodra ze wat eet. 

Als ik een oplossing vind schrijf ik het hier wel in dit topic. Dan hebben misschien andere wanhopige baasjes met vreetzakhonden er wat aan. 

Snap ik hoor! Onze hond is normaal gesproken helemaal niet happig op eten, pakt ook nooit dingen die ze niet kan eten/die giftig zijn. Maar junkfood die iemand weg heeft gegooid, dát moet ze dan wel. En drie maal raden waar ze wel eens super buikgriep aan heeft overgehouden... precies, die bak doner die iemand op straat had laten liggen en die ze opeens weggegraaid had. Juist omdat ze het normaal niet doet, wist ze dat ook echt te doen voordat wij het uberhaupt doorhadden.