Hoesten en niezen

Goedemorgen allemaal,

In juni hebben wij van mensen hun oude (volgende week 16) hondje Luna (kruising chihuahua / yorkshire) overgenomen omdat hun kinderen haar niet met rust lieten. Ze werd er depressief en wilde haar mandje niet meer uit...
We geven Luna een fijn pensioen waarin ze de rust en ruimte heeft om te doen wat ze wil.

Sinds we haar hebben heeft ze al dat ze moet hoesten of niezen als ze te enthousiast werd (vooral als ze eten gaat krijgen of als ze met een andere hond gaat spelen). De laatste tijd begint ze soms ook vanuit rust te hoesten of niezen. Het eindigt vaak met een braakneiging. Maar er komt nooit iets uit, het hoesten, niezen en 'braken' is allemaal droog.

We hebben nu een hoestdrankje gekregen, maar dat lijkt niets te doen. Ze heeft een redelijk goed hart (hele lichte ruis) en uitstekende longen voor haar leeftijd. Ze kan met gemak een uur of langer wandelen en dat zonder gehoest of genies. Rennen is ook geen probleem, al merkte ik wel dat ze laatst even moest hoesten na het rennen.

Ik merk ook dat ze soms moet hoesten als ik haar oppak en soms is wat wilder aaien al een aanleiding voor een hoestbui. Alsof de beweging iets binnen in haar kriebelt.

Ze heeft verder een iets te goede eetlust (sinds we haar rotte tandjes hebben laten trekken is ze eten weer gaan waarderen en zeurt ze steeds vaker om een snack door een gek dansje te doen). Ze drinkt minder dan gemiddeld voor een hond van haar gewicht (150 ml vs. 250 ml).

Heeft een van jullie ervaring met dit soort klachten en enig idee wat het zou kunnen zijn?

Bij voorbaat dank voor het lezen van mijn bericht en het eventuele delen van jullie ervaringen/inzichten.

Met vriendelijke groeten,
Rudy

Vandaag lijkt het weer erger te zijn geworden. Als ik haar ga aaien kan ze al beginnen met hoesten.
Als ik haar optil begint ze ook meteen...

Het hoesten is inmiddels zo erg dat ze amper nog pauze heeft tussendoor. Ondanks dat lijkt ze nog steeds vrolijk en barst ze van de energie tijdens het wandelen (dan hoest ze gek genoeg alleen als ze enthousiast wordt van iets). De dierenarts weet niet wat het is. Röntgenfoto wees uit dat er niks mis is met haar hart, alleen haar longen zagen er licht wazig uit maar zelfs een expert kon er niks over zeggen. Twee antibioticakuren deden niets, alleen codeïne lijkt de aanvallen te onderdrukken. Vandaag gaan we prednison proberen, een laatste redmiddel.

Je zou inderdaad verwachten dat ze er doodmoe van wordt, maar ze komt niet vermoeider over dan voor ze begon met hoesten. Tijdens het wandelen rent ze uit plezier nog steeds hele stukken en 2 uur lopen is geen probleem (ze gedraagt zich echt als een 5 jarige hond).

De dierenarts zei dat hoesten door hartproblemen vaak door vocht komt en dat het vocht dan op de foto te zien zou zijn en dat was niet het geval. Ook zou het hart wat groter moeten zijn en dat was ook niet het geval. Met andere woorden, hiermee sloot ze uit dat het om een hartprobleem gaat.