Hallo lieve hondenliefhebbers,
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier ben geweest.
Ooit was ik hier voor mijn jongste hond die een longziekte heeft. Hoewel dat natuurlijk niet is wat ik wil, was ik er altijd al op voorbereid dat ik op jonge leeftijd afscheid van hem had kunnen nemen. Integendeel gaat het op 7-jarige leeftijd nog erg goed met hem.
Mijn andere hond, die nooit ergens voor naar de dierenarts is geweest, is helaas een ander verhaal. Hij is 8, voor mijn gevoel veel te jong om afscheid van hem te moeten nemen.
Een aantal weken geleden begon hij in huis te plassen en te braken. Daaropvolgend kreeg hij diarree met bloed (ook in huis) en wilde hij niet meer eten. Wij zijn toen met hem naar de dierenarts geweest, waarna een reeks aan dierenartsbezoeken volgden. Na een volledig bloedonderzoek, vermoedde de dierenarts dat het de ziekte van Addison zou zijn. Maar zijn buik was pijnlijk en opgezwollen, wat niet bij die ziekte zou passen. We hadden een buikecho gepland en mochten weer naar huis. Toen hij na het uitlaten neerviel voor ons huis, zijn we weer met spoed langs de dierenarts geweest. Wederom een bloedonderzoek; dit keer paste het resultaat niet bij de ziekte van Addison. 2 dagen later stond de buikecho gepland, ik ging er niet vanuit dat het iets ergs zou zijn. Mijn man is met hem geweest en toen hij terug kwam, leek mijn wereld in te storten. Leverkanker. Hij was te zwak voor behandelingen, dus we moesten erover nadenken om hem in te laten slapen. Ik was hier niet op voorbereid. Ik ben er niet klaar voor om hem te laten gaan... Maar ik wil mijn hondje ook geen pijn zien lijden. Blijkbaar is het een vergevorderd stadium als de hond gaat braken. Waarom heb ik het niet eerder gemerkt, toen hij nog actief was? Misschien hadden we dan wel wat kunnen doen...
Hij eet (nu weer) goed, hij drinkt goed, hij blaft als de bel gaat. Dit zijn voor mij symptomen dat het redelijk goed met hem gaat, maar dat kan ook zijn omdat ik wil zien dat het goed met hem gaat. Want ik zie ook dat het mijn oude hond niet meer is. Waar hij vroeger meteen ging huppelen, loopt hij nu sloom naast ons en wil hij na het plassen weer terug naar huis. Waar hij vroeger rondjes sprong als de bel ging, staat hij nu stil vanaf zijn plaats te blaffen. Hij ademt sneller na een kleine inspanning en ik zie hem elke dag meer opzwellen. Zijn dit symptomen dat ik hem moet laten gaan? Waar doe ik goed aan? Ik wil hem zo graag nog een paar jaar bij me houden... Maar het is egoïstisch om tijd te rekken als hij pijn heeft, dat is ook zeker niet wat ik wil.
Wanneer is het tijd om hem te laten gaan? Kon hij het me maar vertellen. Het is de liefste hond allertijden. Hij verdient deze ziekte niet... Ik heb nog nooit in mijn leven zo'n moeilijk besluit hoeven nemen. Het doet pijn, heel erg pijn...
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt?

Reageren




