laat ik het zo stellen voor mij gelden er een aantal basisregels
1: Je houdt je hond aan de lijn en laat hem alleen los op de toegestane plekken (losloopgebieden, speelweides, ed)
2: Je houdt je hond kort als je een vreemde, (anstige) hond tegenkomt
3: Je ruimt de poep van je hond op, minimaal binnen de bebouwde kom
Je kunt niet meer reageren op deze vraag.
sorry hoor, maar ik vind dit niet echt een gezellige reactie.
Dat mag. Ik heb gemerkt dat dat is hoe mensen hier met elkaar omgaan.
Iets met,
Hun doen het dus ik doe het ook....
Net als vroeger in de kleuterklas
Zullen we het weer over de omgang met baasjes en hun honden hebben, ipv omgang met baasjes op een forum.
Graag
Wauw. Naar mijn idee start ik een heel normaal topic zonder iemand te beledigen of wat dan ook. Jammer dat je zo'n reactie plaatst. En al helemaal ironisch dat je vervolgens zelf een topic start over dat we niet gezellig met elkaar omgaan op het forum..
Een wild dier in gevangenschap is niet te vergelijken met de gedomesticeerde hond, die zich op het moment van observatie bevindt in een situatie van gesimuleerde vrijheid (‘uitlaten’). Je zult zien dat er honden zijn die na jaren onderprikkeling nog steeds hyperdepiep door de wandelingetjes heen kunnen komen. En nee, je ziet niet altijd of een hond oud is. Nee, je ziet (absoluut!) niet altijd of een hond ziek is. Waarom is het zo moeilijk om toe te geven dat deze kwestie niet zwart-wit is en dat een conclusie vanuit een korte observatie (ongeacht wie deze doet), niet altijd hoeft te stoken met de werkelijkheid? 
Een dierhoudbewijs is prima. Dat idee hebben vele HP’ers inmiddels geopperd. De kans dat dit de komende jaren ingevoerd zal worden is echter zeer klein. Ik denk daarom dat vraag die we op korte termijn kunnen stellen, eerder zal liggen in een andere hoek: hoe zorgen we dat algemene informatie bereikbaarder is voor hen die het niet actief opzoeken? Nogmaals betreffende het op straat aanspreken van mensen: iemand direct confronteren op gedrag dat zij als vanzelfsprekend zien, zorgt vaak juist voor een defensieve houding waarbij men nog sterker zal staan voor zijn eigen opvattingen. Dat hoort bij de humane psychologie.
Wat vreselijk!
Ik heb hier een pony staan.. als deze in het zicht zou staan, zou ik de dierenbescherming op bezoek krijgen.. tis een gratenpakhuis.
Beestje is 39 jaar!! Ik krijg er met geen mogelijkheid meer vet op. Maar zou echt not amused zijn als iemand zich ermee zou bemoeien. Vraag dan eerst waarom ie zo mager is, maar zelf handelen.. triest!
Sorry, was off-topic, maar was onder de indruk van je verhaal 
Fijn dat je er nog maar weer eens over begint.
ik vind het raar dat je overweegt om mensen op straat te veroordelen over hoe ze met hun hond omgaan. Want jij weet niet wat er aan de hand is.
Wilde dieren leren op exact dezelfde manier als honden.
Dus ja, het is zeker te vergelijken.
Misschien zie jij niet of een hond oud of ziek is, ik zie het wel.
De leeftijd van een hond staat bovendien los van de band die ze hebben. Het vertrouwen wat ze in elkaar hebben.
Dat zegt alles over hoe een hond opgevoed wordt.
Wie zegt dat als je iemand aanspreekt op zijn gedrag je hem gelijk gaat confronteren met van alles?
Dan jaag je iemand gelijk weg en daar heb je idd niets aan.
Het kan ook op een verkennende en helpende manier.
Je hebt nl van een vreemde geen idee waarom iemand iets doen. Dus zal je moeten weten wat zijn motivatie is.
Waarom doe je zus of zo...
Wie weet heeft iemand net een mishandelde herplaatser, die nog angstig op de nieuwe eigenaar reageert.
Voorlichting blijven geven en idd kijken hoe je de juiste doelgroep kan bereiken blijft belangrijk.
Daarom zou je een gesprek kunnen aangaan.
Vooral als het mensen uit je buurt zijn, of die je vaker tegen komt.
Het goede van de Corona crisis, dan mensen zich weer bewust worden van de wereld om zich heen.
Bied een helpende hand en spreek iemand aan bij het vermoedde van misstanden.
Dat hoeft niet op een negatieve manier.
Ik vind het persoonlijk erg onbeschoft om mensen op straat aan te spreken om ze te vertellen dat ze hun hond niet goed uitlaten. Ken jij het verhaal? Misschien zijn ze al een uur naar het bos geweest, eerder op de dag. Misschien mankeert de hond of de baas (zou je bijna vergeten hè, dat baasjes ook wel eens iets kunnen mankeren!) iets waardoor lange wandelingen niet kunnen.
Als ik op straat aangesproken zou worden door iemand die vindt dat ik niet goed met mijn honden omga, dan denk ik niet dat ik heel beleefd zou kunnen blijven.
Een hond die een klein rondje loopt valt niet onder misstanden, mijns inziens.
Als een gezonde hond alleen maar een klein rondje loopt, dan lijkt me dat niet erg fijn voor de hond
Hangt dus af of er ook nog langer gelopen wordt of andere activiteiten ondernomen worden.
Klopt. Maar dat is niet jouw zaak. Maar bemoei je vooral met andermans zaken.
Deze bewering heeft echt niets te maken met wat ik schreef. 
Even beter lezen.
Beste Suzanne, herken je de volgende tekst?
Bron: Link.
Hierbij dus het verzoek om op te houden mij persoonlijk aan te vallen. 
Het is een feit dat er individuen rondlopen die zelfs door veterinaire en kynologische professionals (en al helemaal tijdens een momentopname van een wandeling) niet correct op leeftijd of gezondheidssituatie geschat worden, laat staan op de aanwezigheid van een vertrouwensband tussen dier en eigenaar. Dit stellig tegenspreken geeft een gevaarlijk verkeerd beeld van zowel de sector als de individuele verschillen tussen honden.
Precies! Dat is nu het hele punt; dit weet je niet van tevoren. Zo’n “observatie” hoeft dus niets te zeggen over de wel/niet aanwezigheid van “misstanden”.
Ik ben heel benieuwd hoe. Zou je hier een voorbeeld van kunnen geven? En, zou je dit dan ook toepassen als het ging om een moeder met een kind in plaats van een eigenaar met een onderprikkelde hond?
Het lijkt me dat je een bepaald beeld hebt van hoe zo'n gesprek zou gaan en dat het compleet ongepast zou zijn. Heb je er ook al eens aan gedacht dat iemand bvb zou kunnen zeggen: 'hey ik woon hier in de buurt en kom jullie regelmatig hier in het park tegen. Als je hulp nodig hebt, of je hond gaat graag eens een grote toer doet, kan hij gerust eens met ons mee op stap gaan.'
Edit, oei ik heb de foute comment gequote denk ik. Maar was wel ook een reactie van jou, maar wou het even vermelden toch :)
Maar waarom heb je die behoefte om iedereen aan te spreken die gedrag vertoont dat jou niet zint Suzanne? Ook al is het uit goede bedoelingen, groot deel van de mensen zit niet te wachten om tijdens hun eigen bezigheid gestoord te worden door een vreemdeling die zo nodig haar ongevraagde mening en adviezen moet geven.
Ik loop altijd met koptelefoon op waar ik mijn redenen voor heb, ik sleur Norbu wel eens mee, ja, ik mopper ook op hen zo nu en dan. Zeker als Norbu in de ankers gaat. Heb ik een slechte dag, dan maak je het alleen maar erger door op mij afstappen en te vragen waarom ik zo doe. Ik krijg al de kriebels bij de gedachte. Dat gaat je gewoon niks aan.
Najah, Norbu houdt je sowieso op afstand, dat scheelt.
Nou idd,
Ik zit daar ook niet op te wachten....
Oh gelukkig, ik dacht even dat ik de enige was. Ik moet er niet aan denken dat iemand tegen me zegt “Als je hulp nodig hebt, of je hond gaat graag eens een grote toer doet, kan hij gerust eens met ons mee op stap gaan.” Ik zit ook niet te wachten op mensen die vinden dat ik ongevraagd hulp bij de opvoeding nodig heb of die aanbieden om met mijn kind naar de speeltuin te gaan. 
Jeetje je hoeft niet zo k*t te doen hierover. Hier in mijn dorp zegr iedereen dag tegen elkaar bij het passeren, zelfs lopers en fietsers. Als iemand hulp aanbiedt dan wordt dat ook altijd goed opgevat, of je er gebruik van maakt of niet kan je nog zelf bekijken. Hier nooit iemand die expres met koptelefoon rondloopt zodat er zeker niks gezegd wordt. Wat een asociale reacties allemaal. Ik snap best dat niemand wacht op een verwijt die op niks is gebaseerd maar blijkbaar zijn er ook mensen met enooooooorm lange tenen
Ze doet toch niet k*t Ze geeft gewoon een normale reactie.
Over lange tenen gesproken....
Daarbij gaat het over het algemeen in een dorp er net even wat anders aan toe dan in een stad....
Alles is subjectief, ik blijf bij mijn mening, 1x verkondigen is meer dan genoeg voor mij, en jullie blijven bij jullie mening. Is prima zo hoor.
Edit: weet ik veel waar jullie allemaal wonen. Maar idd, in een stad gaat het er helemaal anders aan toe. Daar zeg ik ook niet goededag tegen iedereen, vinden ze toch maar raar.
Als je er niet tegen kunt dan is een forum waar iedereen vrij is om een mening/reactie te geven/delen niet de juiste plek voor je....
No offence....
Adem in adem uit,adem in adem uit etc etc....
Het quoten werkt even niet:
1 Deze bewering heeft echt niets te maken met wat ik schreef. Even beter lezen.
Waarom zou dat niets met elkaar te maken hebben? Het leren op de zelfde manier?
Op de langer termijn stompen alle dieren af, na onderprikkeling. Ook de honden. Wat logisch is, alles wat je niet gebruikt, vermindert of verdwijnt. Een hond die niet getriggert wordt, stompt af, net als dierentuin dieren
2 Beste Suzanne, herken je de volgende tekst?
Lees je dit als persoonlijke aanval?: "Misschien zie jij niet of een hond oud of ziek is, ik zie het wel."
Je schrijft zelf: En nee, je ziet niet altijd of een hond oud is. Nee, je ziet (absoluut!) niet altijd of een hond ziek is.
Dus schrijf ik in antwoord daarop: misschien zie jij niet of een hond oud of ziek is, ik zie het wel.
Geen persoonlijke aanval hoor.
Een persoonlijke aanval zou dit zijn.: zie jij net eens of een hond oud of ziek is. Zo schreef ik het dus niet, geen persoonlijke aanval dus.
3Precies! Dat is nu het hele punt; dit weet je niet van tevoren. Zo’n “observatie” hoeft dus niets te zeggen over de wel/niet aanwezigheid van “misstanden”.
Een observatie is niet meer dan een observatie. Ik zie wat de hond mij verteld over de relatie met de baas, of er sprake is van geweld.
Pas als je het hele verhaal weet, kan je conclusies trekken.
Als het mensen uit mijn omgeving zijn, mensen waar ik invloed op zou kunnen hebben, dan ga ik het gesprek aan.
Dat is de enge juiste weg.
Dat laatste, wat bedoel je met moeder en kind?
Wil je weten hoe ik mensen aanspreek?
Vanwaar die interesse in hoe ik in mijn privé leven functioneer ?
Ik denk dat je dat laatste fout opvat :) ik zeg toch, ik geef mijn mening, jullie geven jullie mening, en dat is prima zo? Ik ga me gewoon niet nog eens herhalen, daar heb ik niks aan en jullie ook niet. Ik jaag me hier ook niet in op ofzo?
Hoe kom je erbij, dat ik iedereen aanspreek?
En wat als deze mensen aangeven niet op jou zitten te wachten?
Ik kom zo nu en dan een mw tegen met een hondje welke ze pas 3 maandjes heeft. Hondje is bang voor anderen honden behalve onze pup...tevens zou het hondje nog wat andere kenmerken hebben momenteel waar ze tegen aan lopen. Scheelt, ik ook met mijn eigen pup zo nu en dan
..ik heb die beste Mw voorgesteld of ze het leuk zou vinden, als wat verder zijn qua tijd en groei, om eens samen met de hondjes in een losloopgebied te gaan...Hier werd enthousiast op gereageerd.
Moraal; op een sociale en leuke manier kan men gaandeweg van elkaar leren. Denk door leuk contact te leggen dat men meer bereikt als de eerder genoemde opties..
Zelf ook al gehad dat mensen mij aanspraken en dat begon dan Mag ik je een tip geven? Tuurlijk Mw....dat ging toevallig over Mee laten eten met de pot...mijn reactie was; Fijn dat u er goede ervaringen mee hebt gehad... en de rest gaat het andere oor uit.
Hoe vriendelijker en socialer het contact is dat je legt hoe meer mensen toegankelijker zouden zijn als het gaat om het wel en wee van hun hond..als ik mensen tegen betrek ik de voorbeelden op ons zelf, het is aan hunzelf wat zij ermee doen of ze er iets in zien. Zolang een hond m.i niet afgezeikt word is de rest niet mijn zaak....liever een kort rondje, goed eten en veel liefde als de dieren die ik niet de kost wil geven die het met beduidend minder hebben moeten doen.
Wij hadden vroeger ook honden en we zagen als kinderen het uitlaten echt als iets verplichts, het is omdat het moest...nu pas jarennn later ben ik mij gaan verdiepen in het fenomeen hond...kwamen ze vroeger wat te kort; Nooit! Maar wij wisten niet beter dat honden er waren als gezinslid en die moesten ook hun plasje en poepje doen. Er was geen ambitie om ons te verdiepen wat er nog meer nodig was of kon...Kortzichtig? Ja, misschien wel. Maar ik ben ik en jij bent jij, leven en laten leven, zolang het gebaseerd is op liefde is het aan niemand anders dan de persoon zelf hoe die liefde word vorm gegeven.
Je kunt niet meer reageren op deze vraag.
