Tja, we zien door de bomen het bos niet meer ????
In maart 2019 hebben we na 7,5 jaar onze labrador Fay moeten laten inslapen. We hebben haar uit het asiel gehaald, een schot in de roos en ondanks alle kwaaltjes een leeftijd behaald van 13 jaar. Voor Fay hebben we een Cocker Spaniel gehad. We dachten ons goed ingelezen en geïnformeerd te hebben, maar helaas toch in de broodfok terecht gekomen. Hierdoor moesten we helaas al snel afscheid nemen van onze lieve pup.
Inmiddels zijn we bijna een jaar verder. Na een verhuizing merken we nu dat er toch wel weer iets "mist" in huis. We zijn een gezin met twee jonge jongens (6 en 3) waarvan de oudste ontzettend rustig is en de jongste een echte stuiterbal.
Nu zijn we ons dus weer wat aan het oriënteren op een nieuw huisgenootje. Echter, moeilijker dan gedacht. Ik zou zelf liever geen labrador meer willen, liever een iets kleinere hond. Wel gaat onze voorkeur uit maar een spaniel of retriever of misschien wel een terriër, maar een corgi vind ik bijv ook ontzettend leuk.
We zoeken een hond die echt een aanvulling is voor ons gezin. Mag lekker druk buiten (we hebben een grote tuin), maar binnen wat rustiger zou fijn zijn. Bij voorkeur niet waaks of veel/snel blaffen maar hoeft ook geen allemansvriend te zijn.
Hebben jullie suggesties in welke rassen wij ons misschien wat meer kunnen verdiepen?

Reageren


















