Snap dat je lastig vind dat Ogin ineens op de plek van Bamse gaat liggen. Maar wellicht dat ze dan dichter bij Bamse voelt of ze haar geur daar het sterkste ruikt.
En wat je eerder schrijft over het verzorgen. Het is iets wat er ingeslopen is. En er steeds wat meer zorg nodig was.
Vervolgens worden dat vaste patronen. En extra alertheid op bepaalde dingen. En ineens hoeft dat niet meer.
Het is niet alleen het afscheid van Bamse maar ook van een hele bult gewoontes die je voor Bamse eigen gemaakt had (er eigenlijk gewoon ingeslopen waren en volkomen genormaliseerd).Dat is wat de slag, het gat des te grotere impact geeft. Het is zoveel samen dat ineens niet meer is.
En dat kost tijd. Tot zelfs leren ontzorgen en leren weer wat beter aan jezelf te denken ook.
Schrijf, luister.. Mooi nummer trouwens. Huil wanneer kan. Ook van binnen huilen kan. "Ik heb wel eens gezegt mijn hart huilt". Ieder verwerkt op zijn haar eigen manier.
En fijn dat uit voorzorg alles geregeld is. Ook voor Ogin. En dat je t geld van Bamse ongevraagd terug kreeg. En zelfs mensen aan de deur.
lief
Ja, eigenlijk kon dat niet anders. Zo'n kanjer als Bamse kon alleen maar, door iedereen geliefd zijn. 


3 doggies




















.














