" Nog wat extra info; mijn moeder was gewoon thuis en ik vond het zielig dat ze had overgegeven dus ik had haar daarom in de vertrouwde omgeving bij haar neer gezet. Ze had al een vlooienband om maar mijn ouders hadden zomaar een andere gekocht en om gedaan zonder dat tegen mij te zeggen, en snacks had ze ook al maar die hadden ze zelf ook extra gekocht terwijl dat niet nodig was en terwijl die dus blijkbaar ook niet geschikt waren voor haar. Ja het is goed dat ze haar eten geven maar ze geven mij zelf helemaal geen verantwoordelijkheid en spelen zelf de baas wanneer dat niet nodig is. Snacks en vlooienband had ze al dus het is niet alsof ik haar die dingen niet geef. Het probleem is dus dat ik zelf al alles regel of probeer te regelen maar dat mijn ouders steeds dingen blijven doen en de baas spelen wanneer dat niet nodig is en mij nergens bij betrekken. Waarom opeens een andere vlooienband kopen terwijl ze van mij al 1 om had? Is dat nou mijn schuld? Nee want ik had er al voor gezorgd en er was geen reden om dat te doen. Ze zeggen zelf ook dat ze de hond willen kopen dus ik snap wel waarom ze de baas spelen en haar weglokken van mij wanneer ze naar mij toe komt maar dat is niet mijn schuld. "
Dat ze een hond willen kopen, of jouw hond over willen kopen? Als ze zelf ook graag een hond willen, kan ik ergens wel snappen dat ze de verleiding niet kunnen verstaan een hondje waar ze een groot gedeelte van de dag mee omgaan, niet te verwennen, en ook als deels van hen te zien. Misschien kan je hen helpen zoeken naar een hondje voor henzelf? Al loop je dan misschien weer tegen andere zaken aan XP
Mijn ouders hebben zelf al honden. Ik liep er tegenaan dat ze vonden dat de honden het zelf uit moesten zoeken, terwijl er toen 20 en 30kg verschil tussen hun honden en de mijne zat. Ze is een paar keer omvergedenderd in de tuin, omdat ze achter haar aan gingen rennen, en niet op tijd remden als ze zich dan van schrik op haar rug rolde. Mijn moeder is erg streng en strak met de honden. Dat vind ik zelf iets te, maar ze was lief genoeg dat ze oppaste, ‘ze gaat er niet dood van’, dus ik vond dat ik het er dan gewoon voor over moest hebben. Ik mocht als 20-er bijna helemaal gratis thuis wonen, dan kan ik moeilijk doen alsof het mijn huis en regels zijn.
Ga anders met je ouders om tafel zitten, en bespreek hoe en wat en waarom je bepaalde dingen op een bepaalde manier wilt. En geef ze vrijheid om de hond te verwennen, maar koop zelf snacks die je beneden neerzet, of leg uit wat een ‘goede’ snack is. Ik heb mijn ouders ik weet niet hoe vaak vermeld dat zelf uit laten zoeken niet werkt vanwege het grootte verschil, en dat hun honden geen kleine honden gewend zijn, en dus alles behalve voorzichtig haar uitdagen voor spel; de grote hond van 30+kg legt zijn voorpoot vol op haar rug waardoor ze door haar poten zakt, terwijl ze met staart tussen de benen en een grommetje opzij springt. Die van 20+kg snapt die grom niet en begint blaffend en poten slaand om haar heen te springen. Het heeft echt tijd gekost en veel uitleg voordat mijn ouders zich er bij neerlegde. Heb het uiteindelijk ook niet gelegd op ‘niet gesocialiseerd met kleine honden’, maar op dat mijn hond gewoon zo breekbaar is met haar dunne lange steltenpoten. Die uitleg snapte mijn ouders uiteindelijk wel. Eerst gaf ik aan dat hun honden niet voorzichtig genoeg waren, en mijn moeder gaf dan aan dat mijn hond een grote mond terug moest geven, terwijl ik dat juist weer niet wil, dat ze van zich af moet bijten. Want hun honden zijn labradors en hebben een plaat voor de kop, ik denk dat om hen te laten stoppen mijn hond echt letterlijk moet gaan bijten om het hen te laten snappen, en dat wil ik niet 
Oftewel, bespreek het met je ouders, leg het vooral uit vanuit jouw oogpunt, en dat jij bepaalde wensen hebt. Maar snap ook dat je niet kan verwachten dat ze alleen als ‘tuindeuropener’ kunnen fungeren; je hecht je aan zo’n beestje, of je het nu officieel zelf gekocht hebt, of dat deze van een familielid is. Vooral als ze het grootste gedeelte van de dag met haar doorbrengen. Als ze het niet blijven snappen, en je het echt vervelend vindt, houdt haar dan zoveel mogelijk op je kamer, en laat haar vaak uit, lekkere snuffelwandelingen, zodat ze alleen maar lekker slaapt op je kamer. Of zorg voor genoeg afwisselend speelmateriaal wat je wat rouleert. Zoals soms een lege plastic fles, dan weer een snuffelmat, dan weer een voerbal. En doe af en toe kunstjes aanleren. Zodat ze ook mentaal vermoeit.
Of zorg dat je computer wel beneden staat, zodat je een oogje in het zeil kan houden.
Ik heb vorig jaar van eind mei tot dit jaar begin februari ook weer thuisgewoond. Speciaal een oude caravan achter in de tuin gezet, met een stukje afgezette tuin, zodat we ons echt helemaal terug konden trekken wanneer nodig. Ook nog 3 maanden van de 8 in het huis van familie gezeten terwijl zij op vakantie waren en op hun huis en hond gepast, en Remi ging ook mee naar het werk. Dus in totaal 5 maanden echt thuis gewoond weer. Ik moest mij aanpassen, mijn moeder heeft speciaal een paar kleine aanpassingen gedaan. Maar mijn ouders hadden ook zoiets van, vind je dit niet fijn, zoek dan maar extra hard naar een eigen woning, want dit is ons huis