Ik liep met Kahlúa en Willow door het bos, beide aangelijnd. Liep een erg smal bospaadje door, want dat vinden ze leuk.
Kwam er een man tegemoet lopen, met een (ik denk pitbull, of hele slanke gespierde Amerikaanse stafford) ook netjes zijn hond aangelijnd, en er hing een muilkorf aan zijn riem.
Maar er was dus echt nauwelijks plek om elkaar te passeren. Dus die man loopt met zijn hond de bosjes in, zodat ik er met mijn honden door kon. Heel aardig.
En toen liep willow achter mij langs, ik wilde haar rechts, maar ze liep naar links, en moest ik dus de lijn overpakken, wat lastig is met 2 riemen, daar heb ik vaker moeite mee. Laat ik haar riem op de grond vallen en daar ging ze hoor, blij naar de man met pitbull. Willow gedroeg zich enorm onderdanig en sloop over de grond. Ik liep er natuurlijk meteen naar toe en riep haar, en goddank dat Kahlúa zich gedroeg en niet de behoefte had om uit te vallen.
De man had intussen zijn hond aan halsband omhoog getild. En hier hem heel goed vast. Hij bleef gelukkig erg vriendelijk, zag was er gebeurde, en zei dat ik van geluk mocht spreken dat het een teef was. Hij zei dat zijn hond echt heel agressief naar andere honden is, maar bij teven nét een paar seconde langer geduldig is.
Ik stond echt te schaken de rest van de wandeling. Het ging ook zo snel.
En het is niet de eerste keer dat ik die riemen laat vallen! Laatst ook al op de doorgaande weg. Dan gaat de 1 van achteren langs naar de andere kant, en zit ik met die riemen in de knoop. Heel vervelend. "
Oef snap je schrik, en helemaal precies op zo’n moment ! Fijn dat de man begripvol was ( en ook zijn verantwoordelijkheid nam door de hond omhoog te houden!)
maar jezelf niet te lang hier mee lastig vallen hoor, zulke dingen gebeuren helaas soms
gelukkig is het goed gegaan.


3 doggies








)

