Frustratie is een groot woord... op het moment was het meer een irritatiepunt
en eigenlijk is het gewoon hilarisch en wil ik het jullie niet onthouden. Maar er een topic over aanmaken gaat me veelste ver.
Ik heb een uitlaat Akita, simba laat hem al 9 jaar uit, hij is ook 9. Ik heb May ook van die mensen overgenomen en zo ziet iedereen elkaar nog en ze spelen zo leuk. Al met al ik laat hem 1x p.w. uit. Meestal gewoon in de buurt. Maaar vandaag besloot ik met ze naar het strand te gaan. Leuk en aardig! May haar bench staat op de achterbank daar wil Simba niet echt in, is krap en onhandig oke logisch. Dus moet hij in de achterbak waar hij wel in past.
Maaar hij kan er niet in springen, het is te höog hij is oud en de ruimte om in te springen is te klein. Dus ik heb die achterbak vast open gedaan til Simba, ala 45 kg op. En wil hem in de achterbak tillen. Zit daar toch opeens een husky in, vet trots te kijken.
Hee vrouwtje kijk eens hoe braaf! Ik zit achterin! Waar ik een hekel aan heb, maar ik doe het wel hoor als Simba dan mee kan zo een kop trok ze.
Leuk en aardig dus allemaal maar ik sta daar met 45kg in mijn armen en een husky in de achterbak, dat past niet samen! Dus ik zeg dat madam eruit moet.
Maaaar neeee! May is een husky en husky's luisteren niet met 1x!! (Oke May luistert over het algemeen gewoon goed en ook na 1x maar mevrouw was opstandig). Goed na 3x zeggen en zeker 3 minuten verder..
Springt madam dan eindelijk uit die achterbak en kan ik Simba eindelijk in de achterbak zetten.
Hehe, wat een verlichting was dat kan ik jullie vertellen!
Ps. Ja ik had hem weer op de grond kunnen zetten, May eruit halen, Simba weer optillen en in de achterbak zetten. Maaar hij vind opgetild worden niet zoo leuk. Ik ben zo ver dat hij het nu accepteert, zonder brommen. Dat wil ik niet verder pushen..
May gelukkig in der bench en we hebben een topwandeling op het strand gehad.
En met wat geluk hebben jullie nog smakelijk kunnen lachen om mijn irritatiepuntje van May in de achterbak..