We hebben momenteel een blue merle (zonder stamboom) en een zwarte driekleur (ook geen stamboom, maar haar ouders werkten bij de schapen). Ik ben echt gek op het ras. De laatst genoemde is echt een droomhond
De blue merle, gekocht om te trainen tot hulphond, is helaas echt geen makkelijke hond. Ze is snel gestrest, blafferig, bang, kan binnen een nanoseconde omslaan qua gedrag (naar andere honden dan, vrij agressief voortkomend angst).
We zoeken een eigenlijk een hond zoals onze oudste border
Ze is heel makkelijk, stabiel, leert razendsnel, ontzettend baasgericht, heeft iets bijna al uitgevoerd voordat ik er aan denk, kan overal mee naartoe, staat altijd klaar om wat te doen en zonder actie ligt ze gewoon lekker te slapen of loopt wat rond te snuffelen. Waarom een border? Ik vind het een fijn formaat (makkelijk op te tillen, neemt niet veel ruimte in in restaurants etc) en vind het gehoorzame en gevoelige karakter en niet lompe erg fijn. De hond zal voldoende beweging krijgen (ze mag dus in principe heel de dag door overal mee naar toe) en zal 2x per dag een uur los in het bos of een ander natuurgebied mogen (en uiteraard zijn we bereid onderweg wat oefeningen en spelletjes met haar te doen).
Waarom een red tri? Eigenlijk omdat ik daar al 10 jaar weg bij kwijl en ik hoop een border te vinden die zowel qua uiterlijk als innerlijk bij ons past. Het is niet dat ik nu op stel een sprong een pup nodig heb. Ik ben bereid te wachten.