" De ouderwetse tv's hadden beeld dat uit lijnen was opgebouwd. Dat was voor hondenogen niet te herkennen als beeld. Op het geluid zullen ze wel gereageerd hebben.
Moderne tv's hebben beeld dat voor honden wel te herkennen is. Mar niet iedere hond is even visueel ingesteld. Datzelfde heb je met spiegels, Winston wil nog wel eens echt naar zijn spiegelbeeld kijken maar reageert er niet (meer) op. De film Roma waarin veel scenes met blaffende straathonden voorkomen was voor Winston geweldig, je zag hem echt van links naar rechts over het scherm kijken. Maar als het geluid uitstaat doet hij niks. Gisteren nog geprobeerd. Blaffen naar foute politici en die voetbalclub uit 020 werken we nog aan.
Kennelijk worden honden getriggerd door geur en geluid en gaan ze daarna pas ergens naar kijken. Zo kan Winston lange tijd een hond negeren als de wind verkeerd staat maar hij hem wel kan zien. "
Bedoel je nu dat honden hun spiegelbeeld niet zien, of denken dat het een schilderij is of zo?
Want mijn hond kijkt via de spiegel naar mij, soms zit hij voor de spiegel zichzelf te bekijken, en als ik dan van achteren hem een aai op zijn bol geef, ziet hij via de spiegel dat ik hem op zijn hoofd ga aanraken.
Hij houd mij in de gaten via de spiegel.
Ik heb het uitgeprobeerd, want ik dacht dat honden dat niet zouden snappen, dus ik heb dat een tijdje zitten doen, maar hij snapt de spiegel wel. Als je op zijn hoofd aait dan doet hij in het begin zijn ogen dicht voordat de hand op zijn hoofd beland, maar via de spiegel kan hij dat dus zien en doet zijn ogen dicht.
Misschien dat hij buiten wel tegen een spiegel zou aanlopen of zo, maar binnen snapt hij het.