Ik heb zelf geen hond maar ik ga af en toe (ik studeer nu terug, dus niet meer zo vaak) wel met de honden van andere mensen wandelen tegen een 'vergoeding' (6.50 per wandeling omdat er een deel afgaat van de verzekering, voor hun 8 euro). Vanuit mijn kant heb ik ook wel al eens 'speciale' mensen gekregen of mensen die mijn profiel alleszins niet lijken te lezen.
Daar staat bijvoorbeeld duidelijk in dat ik ook wel met honden die probleemgedrag hebben wil gaan wandelen, maar dat ik dit vanuit positieve bekrachtigingen hieraan wil werken (correcties mogen natuurlijk, maar niet overdreven trekken/schreeuwen/het gebruik van extreme hulpmiddelen). Ondanks dat heb ik toch al eens een vrouw gehad die haar shockhalsband meegaf in geval dat de hond zou blaffen bij mijn thuis..? Ik heb hem niet gebruikt en de hond was gelukkig grotendeels stil.
De hond kwam een jaar later terug naar mij en ik zou voor een langere periode op hem letten (een jaar, maar ze is hem vroeger moeten komen halen). Ze was ondertussen op gedragscursus gegaan en hem in 'opname' gedaan bij een vrij bekende stichting. Helaas ben ik niet te spreken van de trainingsmethode van die stichting (ik weet niet of ik de naam hier mag zetten, anders via PB). Maar ik moest deze 'methode' wel overnemen want anders zou ik de hond verpesten. De mensen van die stichting zijn dus ook bij mij thuis geweest om de les 'te spellen' om het zo maar te zeggen. Ik vond dit echt alles behalve aangenaam... Ik was speciaal van België naar Nederland gereden om een kennismaking te doen met de stichting (en de hond op te halen). Hierbij werd mij letterlijk gezegd 'Ja, het is nu eigenlijk echt wel nutteloos dat de hond naar jou gaat, want jij hebt geen training gehad en zo gaat hij alles verleren.' Ik moest een hond trainen op een manier die mij totaal niet lag (lees: constant rukjes aan de lijn, jachtlijn hoog in de hals, sommige zullen nu wel weten om welke stichting het gaat). Zou een hond die volgens hun 'afgetraind' is, niet gewoon stabiel moeten blijven bij iemand die niet dezelfde methode heeft? Blijkbaar niet dus...
De hond had voor alle duidelijkheid problemen met honden EN vreemde mensen. Hij wou wel aan je hand ruiken maar als je bewoog dan begon hij 'schijnaanvallen' te doen (heel hard blaffen/grommen en op je af lijken te springen). Het eerste jaar heeft hij dit bij mijn zusje gedaan, hij kwam aan haar hand ruiken, zij bewoog haar hand -> hond over de zeik. Ik had hem niet aan de lijn want ik had dit niet verwacht (eigenaar had gezegd dat hij niet goed met kinderen om kon gaan, maar niet dat hij dit deed), gelukkig viel hij niet echt aan en kon ik hem gewoon uit zijn gedrag halen. Daarna deed hij terug normaal tegen mijn zusje.
Het tweede jaar toen hij van die stichting kwam daarin tegen... Hond was net thuis aangekomen en hij ging zelf naar mijn zusje toe. Nu is dit deels ook mijn fout (ik was te laat met ingrijpen, was bezig met spullen op te ruimen van de hond), maar mijn zusje (11 jaar) dacht dus 'Oh, hond luistert nu goed want dat zeiden ze daar,' dus ze aait hem op zijn rug terwijl hij aan haar staat te snuffelen -> Zusje had een mooie tand in haar knie want deze keer beet de hond wel... Terwijl hij daarvoor altijd zou kiezen voor een waarschuwing en weglopen, maar in de stichting moest hij het leren ondergaan, arm beest... (Voor alle duidelijkheid is het daarna wel nog goed gekomen tussen de hond en mijn zusje, ze konden gewoon tegen elkaar plakken maar het had tijd nodig.) In plaats van hem in zijn waarde te laten dat hij niet van vreemden moest hebben, moest hij het leren verdragen dat ze aan hem zaten, en het was plots een andere omgeving en hij voelde de nood om zich te verdedigen (want andere signalen werden gecorrigeerd).
Terwijl ik dat net zo'n mooi ding aan hem vond. In het begin moesten mijn vrienden hem ook niet aan proberen te raken, dan viel hij ook uit, maar ik bleef hem regelmatig meenemen naar hun thuis of als we weg gingen. En dan plots op een dag, helemaal uit het niks, mijn vriendin stond beneden te wachten op mij en hij begroette haar in alle vrolijkheid. Hij was echt blij om haar te zien. Dat waren echt mooie momenten, hij had de meest hilarische speelbuigingen die ik ooit gezien heb, en dan heel 'hyper' rondjes draaien in een speelbuiging omdat hij zo blij was, terwijl ze hem de dag ervoor nog niet aan mocht raken. En toen ging hij wel gewoon bij haar om aandacht schooien, want hij kende haar. (En zeg nu, het is toch een eer om een hond te mogen aaien omdat hij jou nu wel als 'betrouwbaar' ziet? En niet omdat hij daartoe verplicht is.)
Kortom; de hond moest functioneren als een robotje en mocht echt geen enthousiasme tonen of hij moest een ruk aan de lijn krijgen. De eigenaar had er blijkbaar geen problemen mee, had ook weinig inzicht in hondengedrag. Dusja, op deze manier worden mensen die zo met honden omgaan in stand gehouden, net als broodfok.
Hierdoor is de hond na verloop van tijd dus wel terug hervallen in zijn uitvalgedrag naar andere honden. Niet in extreme mate, maar ik kan zeggen dat het niet altijd evengoed ging. Terwijl de eigenaar aangaf dat het jaar daarvoor, toen ik de hond nota bene uitliet aan een normaal tuigje, de hond beter gedrag vertoonde toen hij van bij mij kwam (de hond is zeker een maand of twee blijven logeren).
Zijn uitvalgedrag aan de lijn was niet leuk, maar hij viel geen andere honden aan. Zo hebben we hem gewoon los gelaten met de BC van vrienden. Hij laat duidelijk weten dat hij niet gediend is van de hond en zal grommen, maar er zat echt geen kwaad in, hij kwam gewoon bij mij zitten en keek ook niet naar de BC van zodra die hem met rust liet. (Evenzeer met de teckel die we thuis hadden, daar keek hij niet naar, voor zijn 'training' ook niet, zat echt 0,0 agressie in.)
Zo ook eens een eigenaar van een MH gehad die zei "Ja, als hij niet luistert dan sla je maar gewoon met een krant op tafel, dan duikt hij al ineen. Je hoeft hem er niet eens mee te slaan."
Euhm..? Tja...
Verder heb ik gelukkig ook heel veel positieve verhalen en heb ik leuke mensen leren kennen in de tijd dat ik werkte als oppas. Ik was toen 18 jaar (had een tussenjaar genomen) dus ik was al blij dat mensen het vertrouwen hadden in zo'n jong iemand. Zelf zou ik persoonlijk echt niet zo snel mensen vertrouwen met mijn hond. Uiteindelijk kan iedereen een masker opzetten, ook al ga je een uur lang met hun wandelen... Als ze alleen zijn met je dier weet je niet wat ze doen. Ik weet van mezelf dat ik extreem voorzichtig ben, zeker met andermans dieren, maar sommige mensen lijken een tikkeltje schaamte/bewustzijn te missen...
Op dit moment ga ik maar met één hond wandelen en wat mij handig lijkt voor de eigenaars is dat er meer sociale controle is. Ik kom regelmatig mensen tegen die zij ook tegenkomen tijdens het wandelen. Moest ik dus iets fout doen met de hond, dan is er veel kans dat deze mensen dat zullen zeggen tegen de eigenaars.. Moest ik ooit een hond hebben en een oppas, dan zou ik sowieso camera's in huis hebben en ervoor zorgen dat ik toch ook wat 'sociale controle' om me heen heb zodat ik het weet wanneer de oppas de hond fout zou behandelen.
Edit; mijn excuses voor het hele verhaal oops.. Ik ben er erg slecht in om dingen kort te houden.
Reageren
