Vanmorgen liep ik met mijn 6 kg zware lhasa op straat. In mijn ooghoek zie ik een jongen, jaar of 10 met een labrador van een kilo of 40, echt een giga grote en sterke hond. Het kind heeft duidelijk geleerd, als je de hond niet kan houde laat je hem maar los. Dat gebeurde dus ook en de hond dook op mijn hondje. Veel te zwaar en te lomp, mijn hondje schrok zich rot en ik moest het maar oplossen. Jochie kwam zijn hond pas halen nadat ik dat een aantal keren had geroepen.
Dit jochie kon zijn hond niet aan, waarom nemen ouders een hond en zien ze niet dat deze situatie niet verantwoord is.
Er had een auto aan kunnen komen, lab eronder, wat moet zo,n kind dan doen, drama.
Omgekeerd, een klein kind loopt met klein hondje, hondje is lief en braaf en niet sterk. Maar wat als er een andere hond opduikt met minder goede bedoelingen. Kind weet niet hoe of wat en heeft niet de kracht en hersens om in te grijpen. Hondje in het beste geval een gat in lijfje of veel erger, ook dit kind een trauma.
Over de hond niet re spreken, en daar heb ik eerlijk gezegd meer medelijden mee. Hond moet kunnen vertrouwen op een baas die hem beschermt.
Ik zet dit neer, misschien om ouders wakker te maken. Laat je kind pas alleen met de hond op stap gaan als het kind hier lichamelijk EN mentaal aan toe is! Vaak is dat pas met een jaaar of 15 of nog ouder.
Ik zie zo vaak kinderen met een hond lopen.



3 doggies













Maar om weer terug te komen op het topic, geen haar op mijn hoofd die er over zal denken om mijn kleinzoon van acht jaar met een van mijn honden op pad te sturen.




