Trekken aan de lijn

Hallo, onze border collie van 8 maanden trekt vreselijk aan de lijn als we met meerdere gezinsleden wandelen, maakt niet uit waar, lijkt wel of ze dan de leiding wil hebben over "haar roedeltje". Altijd al gedaan en we krijgen t niet opgelost. As ik alleen loop met haar gaat het gewoon goed met n slappe lijn, ze kijkt me dan ook vaak aan en wordt beloond met n brokje. Maar als we dus met meerderen lopen, dan is er totaal geen oogcontact en wil ze alleen maar vooruit. Stilstaan, bevriezen, omdraaien, allemaal gedaan.....

Misschien omdat ze een border is, en het liefst zou willen 'rond cirkelen' rond de gezinsleden.

Loopt ze wel eens los, zie je dan hoe ze zich gedraagt als jullie met z'n allen lopen?

Hier trekt ze in het begin van de wandeling omdat ze zo enthousiast is. Daarna loopt ze aan een slap lijntje mee maar altijd voor me. Ze houd graag het overzicht zit in het ras ;) 

Dat zeg je goed. Behalve dat roedeltje natuurlijk 'kuddetje' moet zijn.

T is een border collie, gefokt om schapen te hoeden. Wellicht doet ze dat nu gewoon bij jullie.

Dat heeft niks met leiding overnemen te maken. Enkel datgene doen waar ze voor gefokt zijn.

Wat voor uitdaging krijgt de hond over de dag? Het zijn honden die enigszins uitdaging nodig hebben. Zowel geestelijk als lichamelijk. 

Wat doe je er op de dag allemaal mee?

Heel herkenbaar, wel bij een ander ras haha (golden). Alleen met hem lopen perfect, met z'n tweeën meh maar met meer . Kortom; lees erg graag mee 

In groep krijg je een andere dynamiek dan als je alleen wandelt. 

Let eens op de 'vibe' die er van het groepje uitgaat (meer drukte, meer lawaai, meer opwinding,...).

Let eens op het tempo waarin er dan gewandeld wordt (sneller, trager,...).

Op basis daarvan kan je dingen aanpassen, zoals bijvoorbeeld: een stukje in het tempo van de hond lopen ipv dat de hond in het tempo van de groep moet lopen, vragen of het groepje mensen even wat rustiger wil zijn, de hond bij de start van de wandeling even een andere uitlaatklep bieden: een momentje los van de lijn de energie eruit en dan pas starten met de wandeling, enz. 

Trekken aan de lijn heeft niet zoveel met drijf gedrag te maken ;)

Wanneer ik druk doe of in een drukkere groep loop dan trekt Maybe ook veel meer. Is niet meer dan logisch toch. Wat Alaska zegt is gewoon spot on (:

@sylvia nee ze loopt nooit los omdat we er niet 100% op vertrouwen dat ze terugkomt. Gaat wel steeds beter dus binnenkort maar eens proberen. In bos en zo loopt ze aan 5mtr lijn. Alleen op n compleet omheind voetbalveld mag ze los en dat gaat goed dus we zijn er bijna.....

@ ruby het zou toch zo fijn zijn als we gewoon met t gezin bijv.naar t stadscentrum zouden kunnen gaan....we lopen in ochtend en vooravond 3 kwartier en gaan smiddags elke dag naar t bos of omheind voetbalveld waar ze los kan en spelen we met balletjes. En uiteraard nog de kortere uitlaatrondjes. Na ochtendwandeling en middagactiviteit uurtje of 2 benchrust en verder doen we spelletjes met dr en moet ze werken voor dr maaltijden: zoeken, in petfles of voerbal. Slaapt snachts klokje rond van 20 tot 8. 

@ alaska en angelique idd dat is logisch. Maar wij zijn alle 3 vrij rustig en lopen zelfde tempo en praten ook niet veel tijdens t lopen, juist om de rust te bewaren. En altijd dezelfde, ik dus, houdt de lijn. Maar heb wel gemerkt dat t scheelt als je dr eerst ff moe maakt voordat we weggaan, dan is de 1e energie eruit

@ fresta op zoek naar de gouden tip he....komt wel goed

@ angelique tja tis een border.....klopt maar ik zie er zoveel die WEL rustig meelopen en nog los ook????

Obi doet dit dus ook. Loop je alleen; alles prima. Loopt mijn vriend ook mee loopt ie veel slechter. Eerst voor en stopt hij en wacht hij... Alsof hij in het exacte midden wil lopen, iedereen in vaste formatie bij elkaar. Bij de eerstvolgende lantaarnpaal stopt hij dan weer abrupt of trekt ie keihard om diegene die even vooraan ging lopen weer in te halen. Super irritant.... Ook hier vanalles geprobeerd maar hij blijft het doen. Alsof ie een of andere ocd heeft.

Ja ik weet niet hoe het komt.. Wat ik wel weet is dat het idd super irritant is! Vooral dat trekken, wordt er dan ook echt chagrijnig van op ten duur 

Las over een tip met commando 'volgen'. Op zich kan ik dat proberen maar denk niet dat het veel uitmaakt? Hij kent 'naast' namelijk goed (beter wanneer hij los is dan aan de lijn dat wel..). Dat is wel een commando om echt naast te lopen.. 

Yep ik word er soms ook sjaggie van en ook moedeloos want als ik er alleen mee loop gaat t zo goed????

Wat gebeurt er als jullie eens een eind meelopen in het tempo dat de hond wil aangeven?  

" Wat gebeurt er als jullie eens een eind meelopen in het tempo dat de hond wil aangeven?   "

Alaska's Finest!

Hebben we gedaan. Resultaat: tenniselleboog voor mij en hielp niet, leek of we aan t snelwandelen waren????

Ja, dat bedoel ik. Gaat het altijd sneller en sneller, dus: als je gelijk gaat lopen met de hond, gaat die dan rennen, en als je meerent, gaat ie dan volop in galop tot je uiteindelijk niet meer sneller kan rennen?

Zo kan je het verschil bepalen tussen:

- de hond trekt omdat ie in een sneller tempo wil lopen, maar eenmaal je in hetzelfde tempo meeloopt, gaat de lijn slap = de reden om te trekken zit in het verschil in snelheid, eenmaal dit gelijk is is het okee en trekt ie niet meer.

- de hond trekt omdat ie sneller wil, maar als je hem volgt, gaat de lijn niet slap. Hij gaat elke keer je hem volgt sneller en sneller en sneller = hij trekt uit opwinding

Als opwinding de oorzaak is, kan je weer verder kijken, wat hem opgewonden maakt. De invulling van de wandeling, het plezier dat hij heeft, een ander tijdstip, een andere route, ...

Kijk ook es wat er vooraf gaat: staat hij al te stuiteren als jullie thuis jullie klaarmaken voor vertrek? Let op zijn gemoedstoestand als jullie je schoenen, jassen aandoen, zijn lijn nemen, enz. Is hij dan al opgewonden?

" Ja, dat bedoel ik. Gaat het altijd sneller en sneller, dus: als je gelijk gaat lopen met de hond, gaat die dan rennen, en als je meerent, gaat ie dan volop in galop tot je uiteindelijk niet meer sneller kan rennen?
Zo kan je het verschil bepalen tussen:
- de hond trekt omdat ie in een sneller tempo wil lopen, maar eenmaal je in hetzelfde tempo meeloopt, gaat de lijn slap = de reden om te trekken zit in het verschil in snelheid, eenmaal dit gelijk is is het okee en trekt ie niet meer.
- de hond trekt omdat ie sneller wil, maar als je hem volgt, gaat de lijn niet slap. Hij gaat elke keer je hem volgt sneller en sneller en sneller = hij trekt uit opwinding
 
Als opwinding de oorzaak is, kan je weer verder kijken, wat hem opgewonden maakt. De invulling van de wandeling, het plezier dat hij heeft, een ander tijdstip, een andere route, ...
Kijk ook es wat er vooraf gaat: staat hij al te stuiteren als jullie thuis jullie klaarmaken voor vertrek? Let op zijn gemoedstoestand als jullie je schoenen, jassen aandoen, zijn lijn nemen, enz. Is hij dan al opgewonden? "

Alaska's Finest!

Tis zeker opwinding zo van joepie we gaan met zn allen! Dat is veel leuker en bijzonderder dan alleen met t vrouwtje. Vaak lopen we dan naar de auto en dan weet ze dat we bijv.naar t bos gaan. Dus er komt n leuk uitstapje aan. Ze moet blijven zitten totdat we klaar zijn (ook als ik alleen ga) maar we kunnen toch moeilijk in 3 ploegen t huis verlaten...het is dus te verklaren maar is t ook op te lossen?

Ah, kijk! Weten wat de oorzaak is, is al het begin van de oplossing!  

De hond is opgewonden (vreugde- en verwachtingsvol), hij kan zich niet bedwingen en dus gaat ie zich ook anders gedragen (in dit geval: trekken aan de lijn)

Je kan eigenlijk 2 kanten uit:

- inzetten op zelfbeheersing, leren rustig blijven (vanaf het 0-punt, dus bij aanvang)

- een uitlaatklep bieden voor de wandeling begint: de opwinding sturen, eruit laten, tot ie kalmeert

Het inzetten op zelfbeheersing is op zich het sterkste fundament, maar vergt veel geduld en consequentie.

In praktijk wil dat zeggen: niemand gaat de deur uit tot de hond rustig is. En rustig zijn is niet hetzelfde als op z'n kont gaan zitten. Rustig zijn is een stemming, haar hoofdje moet kalm zijn.

Als je met de auto parkeert aan het bos, waar de wandeling begint, weer opnieuw: iedereen blijft zitten tot de hond rustig is. Er wordt niet gestart met de wandeling tot er kalmte is, hoe lang dat ook duurt.

Eens ze deze link gelegd hebben en in een kalme stemming aan een wandeling beginnen, wordt het een automatisme en gaat alles vanzelf. Maar het aanleren kan dus een werkje van lange adem zijn waarbij je veel geduld en tijd moet hebben, gezien ze nu natuurlijk in een ander modus zit en dit zo gewoon is geworden.

Je kan ook kiezen voor de andere oplossing: een uitlaatklep bieden. Bijvoorbeeld eerst een gek spelletje doen, balletjes gooien, of een rondje naast de fiets uitrazen, iets waarvan je weet dat ze fijn vindt en daar voldoening uit haalt. Als je merkt dat 'het zotte' eraf is, kan je dan aan je wandeling beginnen.

Hierbij los je eigenlijk de echte oorzaak niet op (de hond is in het begin nog steeds opgewonden), maar je managet de opwinding, zodat je er controle over krijgt. 

@alaska, heeft ff geduurd maar hebben flink geoefend met dr zelfbeheersing en het gaat goed nu  we wandelen relaxed. Dank voor je goede tips!!! 1 ding is er nog niet uit: we gaan sinds enkele weken savonds hier aan de overkant naar het parkje met grasveld, waar ze los mag en we spelen dan kwartiertje met de voetbal. Is ze helemaal gek op!! Gaan altijd met 2 personen maar wel apart, ik loop blokje om met dr voor p&p en met omweg naar veldje waar de ander staat met bal. Maar nu wil ze daar elke x heen, zodra er ook maar iemand loopt is ze haast niet te houden. Ik ga dan tuurlijk niet maar kost me veel moeite om dr mee te krijgen. Loop er steeds via andere route heen, gaan ook niet elke dag om t gewoontepatroon te doorbreken, ze ziet de 2e persoon niet vertrekken en we zeggen t uiteraard ook nooit......werken we nu aan maar pffffff.........

Wat leuk dat je nog een update geeft en dat Alaska haar tips goed hebben geholpen.

Iets dergelijk is bij ons ook een puntje, ik ga een paar keer in de week met iemand (verstandelijk gehandicapte vrouw via werk) wandelen, waarbij zij dan Jenna haar riem mag vasthouden. Als een bepaalde collega dienst heeft krijgt Jenna daar altijd wat lekkers. Gevolg is, dat ze praktisch elke wandeling daar langs wll. Inmiddels weet ze dat als ik de woorden "Tina is er niet" gebruik, we een andere richting opgaan.

Misschien is zoiets ook iets voor jullie? "Nee we gaan nu niet met de bal spelen" oid? Je zou dan de eerste paar keren naar de plek moeten gaan en daar het commando voor het eerst toepassen, zodat ze snapt dat er nu niet met de bal gespeeld gaat worden?

Dobry: punt is dat we, hoe we ook lopen, altijd wel dat veldje zien en dat er ook heel vaak iemand is.....maar ga ik proberen, dank voor t meedenken 

Maybe heeft dat met water. We lopen daar elke dag meerdere keren waar we af kunnen slaan heb haar leren wachten en op mijn commando mag ze daar heen of ik zeg deze kant en dan gaat ze mee de andere afslag in. Dit is overigens een losloop stukje.

Ik denk dat het verwachtingspatroon te groot is voor haar. Je hond is stapelgek op spelen op dat veldje. Als ze naar het veldje mag, is dat aan het eind van een uitlaatronde. En dus heeft ze 1 + 1 opgeteld en verwacht ze nu bij elke uitlaatronde dat er ook gespeeld zal worden op het veld.

Wat wil je zelf?

Is het okee als ze elke avond daar even gaat spelen (ook al is het maar 5 minuten)? Dan zou je bijvoorbeeld eerst naar het veldje kunnen gaan, even lekker uitrazen en daarna het plasrondje maken.

Wil je niet elke avond naar het veldje, kan je ook es bekijken hoe je iets 'leuks' kan steken in je uitlaatronde, zodat ook het wandelingetje voor haar genoeg voldoening geeft. En het speelveldje loskoppelen van het uitlaten (dus niet langer die twee dingen na elkaar doen, zodat de link tussen beiden verdwijnt). Heeft ze favoriete speeltjes of spelletjes die je eventueel tijdens de wandeling kan inbouwen?

Als mijn hond trek ga ik altijd stilstaan tot ze niet meer trekt en het werkt perfect

Oooh het is zo'n gewoontehond, als je t paar x hebt gedaan moet t ook altijd! Dus gaan we zeker doorbreken door t programma door elkaar te gooien. Andere routes lopen en andere volgorde

Haha! Als ze dan ook nog es het drammerige van een border collie heeft, heb je er een hele kluif aan  't Is in ieder geval niet saai, met dat meisje van jullie . Succes! 

" Haha! Als ze dan ook nog es het drammerige van een border collie heeft, heb je er een hele kluif aan  't Is in ieder geval niet saai, met dat meisje van jullie . Succes!  "

Alaska's Finest!

Ze is verder niet drammerig hoor hebben we er aardig uit door de 3R rust ritme regelmaat. Maar dat veld........grrrrr. meteen na t avondeten begint t al. Terwijl ik dan eerst nog mn afwas e.d. moet doen dus ze weet dat we daarna gaan. Als we er zijn geniet ik ook weer volop van dr enthousiasme hoor! Ach als dat t enige is......we wilden t eerst op verschillende tijden doen maar als we terugkomen is ze zo lekker moe en voldaan en de rest vd avond rustig en das ook wel fijn! Zo fijn dat ze daar zo geniet. Sinds kort loopt ze in t bos enzo ook los en dat is gewoon relaxed, zowel voor haar als voor ons. 

Heeft niks te maken met "leiding nemen".

(in de tijd dat we nog moesten geloven in de oude rangordetheorie hadden ze ons wijs gemaakt dat honden de leiding over ons zouden overnemen als we ze voor ons op lieten lopen. Gelukkig is die theorie al meer dan 30 jaar achterhaald en is wetenschappelijk bewezen dat het dikke onzin was)

Heeft gewoon te maken met: gewoonte, enthousiasme, honden die sneller willen lopen dan hun baasje, stress enz...

In hondenscholen leert men de mensen dat er constant oogcontact moet zijn tussen eigenaar en hond.

Vind ik persoonlijk de grootste onzin: net of een hond niet in contact kan staan met zijn eigenaar als hij die niet in de ogen kijkt.

Een hond kan best aan zijn eigenaar denken als hij in de verte kijkt, een andere hond ziet of als hij ergens staat te snuffelen.

Veel meer rekening houden met het enthousiasme wat een hond heeft als hij mag gaan wandelen. Laat hem genieten, laat hem rond kijken en alles besnuffelen.

Laat hem wat zijn plan trekken.

Van een klein kind ga je ook niet de hele tijd eisen dat het oogcontact moet maken met vader of moeder.

Ik zou als ik jou was toch een manier zoeken om hem los te laten wandelen, zodat hij wat meer energie kan kwijtraken.

Honden die altijd aan de lijn moeten lopen zie ik als een opgedraaide wekker die op een af andere manier moet afgaan.