Fietsen met hond, hoe snelheid bepalen?

Als ik een stuk met Ziva ga fietsen, is er het volgende patroon:

We vertrekken, Ziva wil voluit gaan maar mag dat niet van mij omdat we A) op verharde weg zijn en B) ze nog warm moet worden.

Dus eerst fietsen we een 5 minuten op (stevig) draaf tempo naar een lang fietspad waar Ziva in de berm kan lopen.

Daar mag ze voluit van mij, lekker rennen! Vindt ze heerlijk! Als de eerste energie er uit is, zakt ze vanzelf terug in tempo naar een snelle draf. Ik ga dan ook langzamer fietsen. 

Dan komen we op het punt waar we ondraaien. Ik klik Ziva los, geef haar de kans even te plassen, snuffelen, af te koelen en op adem te komen. Die laatste twee lijken niet nodig, ze hijgt niet, gaat niet liggen, drinkt niet.

Daarna klik ik haar weer vast en gaan we verder, maar nu komt het: Ziva gaat dan echt in slakkentempo. Ik ben geen hardloper maar zou haar joggend bij kunnen houden. Als ik haar aanspoor kan ze wel harder maar ze lijkt op dat moment de aandacht minder bij het rennen te hebben en meer bij rondkijken en soms snuffelen (aah! Ziva! NIET DOEN!)

Ik heb dus niet het idee dat ze bekaf is of zo. Als we thuis komen is ze wel rustig maar meer zoals na een flinke wandeling. Ze duikt niet haar drinkbak in, ligt niet na te hijgen. Wel gaat ze na een tijdje lekker ergens liggen slapen.

Nu is mijn vraag dus: wat doe ik met dat laatste stuk waarop Ziva zo langzaam gaat? Aansporen of juist mee gaan in haar tempo? Pauze weghalen? Niet voluit laten gaan? Rondje korter maken?

We fietsen iets minder dan 4 km in 30 minuten inclusief pauzes/loopstukjes. 5 minuten opwarmen, 5 minuten snel, 5 minuten pauze, 15 minuten super sloom/stukjes wandelen.

Ziva loopt naast de fiets en het is niet de bedoeling dat ze trekt (doet ze soms toch even maar ik fiets zelf, zeg maar)

Ik denk dat honden ook liever graag alle tijd willen hebben om lekker rond te snuffelen.

Waarom fiets je met je hond, om conditie op te bouwen,  of voornamelijk om de energie eruit te krijgen?

Tja, dat snap ik, maar daar hebben we wandelingen voor.

Fietsen is voornamelijk om energie eruit te krijgen. Voor het opbouwen van conditie doen we het niet vaak genoeg.

Als ik ga wandelen ipv fietsen op een moment dat ik zie dat ze zoveel energie heeft, racet ze alle kanten op. Dan gaat ze echt niet snuffelen en hebben we allebei een vervelende wandeling.

Ze heeft gewoon nog geen zin om naar huis te gaan denk ik. Kan je niet routes wisselen? Een rondje bijvoorbeeld ipv heen en terug of wat minder voorspelbaar fietsen qua route?

Bij Droef merk ik het wel echt dat hij moe wordt maar die heeft dat ook niet echt de bouw om langdurig te rennen. Bij hem gaan we dus richting huis zodra hij langzamer wordt en een heel rustig tempo en met flinke aanmoediging(ik fiets ook vrijwel nooit met ze want ze willen vaak samen mee en ik kan geen nee zeggen)

Bruno heeft dit ook op de terugweg van het fietsen! Ik denk dat hij gewoon niet naar huis wil hihi . 

Ik denk trouwens niet dat Ziva er 'moe' van word als je kneiterhard gaat fietsen met haar, ik zal eens op normaal draaf tempo het stuk af leggen wat je nu doet en haar dan vooraf laten plassen. 

Ik loop eerst een klein stukje met Bruun en dan kan hij plassen, hij warmt dan meteen een beetje op. Vervolgens pak ik de fiets en gaan we ervandoor op een rustig tempo, hij rent wel maar gallopeert absoluut nooit.

Hm, niet naar huis willen, is een optie. Alleen is Ziva niet al te snugger. Ik weet niet of ze snapt dat ze het op nie manier kan rekken.

Ze doet het bijvoorbeeld bij het wandelen ook nooit, loopt altijd vlot mee.

" Bruno heeft dit ook op de terugweg van het fietsen! Ik denk dat hij gewoon niet naar huis wil hihi . 
 
Ik denk trouwens niet dat Ziva er 'moe' van word als je kneiterhard gaat fietsen met haar, ik zal eens op normaal draaf tempo het stuk af leggen wat je nu doet en haar dan vooraf laten plassen. 
 
Ik loop eerst een klein stukje met Bruun en dan kan hij plassen, hij warmt dan meteen een beetje op. Vervolgens pak ik de fiets en gaan we ervandoor op een rustig tempo, hij rent wel maar gallopeert absoluut nooit. "

Angelique; Bruno, Charlie & Fenna

Ik denk ook niet dat ze van dat hard rennen mentaal moe wordt, maar fysiek moet die energie er gewoon even uit. Vandaar. Plus ze vindt het gewoon leuk, dus waarom niet?

Ik kan het wel eens proberen zonder het rennen, zien of ze dan ook zo in snelheid terug valt.

Het voordeel van deze route is dat Ziva mooi in de berm kan lopen en er weinig verkeer is wat ik in de gaten moet houden. Ik vind het al moeilijk genoeg om op Ziva te letten, houdt ze het bij, is het nog leuk, heeft ze nergens last van, is de aandacht er nog bij.

Om dan ook de omgeving te moeten scannen op verkeer en te zorgen dat Ziva en ik daar tegelijk correct op reageren, vind ik al lastig genoeg. Op het rechte stuk zijn tenminste geen auto's, het is overzichtelijk en er zijn maar aan een kant zijweggetjes. Scheelt een stuk voor mij.

Kortom het is gewoon een fijne route waar we zonder oponthoud kunnen fietsen én Ziva mooi in de berm kan. Een andere route zou even zoeken zijn en altijd minder prettig (iig voor mij). Maar het is een mogelijkheid om te proberen.

Haha, hoe simpel is dat! Ik zal het eens proberen, thanks!

In de tijd dat ik met fietsen met mijn dwergpoedel Casper begon, heb ik veel aan de volgende info incl. trainingsschema's gehad

https://www.doggo.nl/artikelen/recreatie/fietsen-met-je-hond/

Ik fiets met Casper 2 x per dag ca. 30 en 45 minuten; als het weer niet ongunstig is. Met de buienradar kunnen we vaak een fietstochtje tussen de buien door plannen. Is het warmer dan 20 graden C dan breng ik Casper naar schaduwrijke gebieden waar hij los mag lopen. De reden dat ik veel fiets, omdat ik zelf geen lange wandelingen kan maken. 

Als Casper aangelijnd naast de fiets loopt, laat ik hem uiteraard niet harder dan draf volgen; dat is 8-10 km/uur.

We fietsen in gebieden waar Casper ook veel los mag en kan lopen. We komen alleen wel eens enkele fietsers tegen en andere loslopende of aangelijnde honden met eigenaren. Casper krijgt alle gelegenheid om te snuffelen en eventueel als het zich voor doet met andere honden te spelen of te rennen. Je zou denken dat Casper daarna wel lang slaapt, echter het gebeurt meermaals, dat hij na ca. een half uur met een pop komt aandraven om weg te gooien en te apporteren.

Penny loopt normaal ook een paar keer per week naast de fiets (nu even niet omdat het te koud is en Penny dan last lijkt te krijgen van haar poten). Aan het begin als ik op de fiets stap is ze soms ook even heel druk en wil ze rennen, dan rem ik haar wel af want ze moet aan de lijn gewoon draven. Als we eenmaal bezig zijn gaat ze vaak erg langzaam, Penny vind het niet zo leuk zolang ze aan de lijn is. Dan moet ik haar echt aanmoedigen en als het echt niet te doen is lok ik haar met snoepjes. Ik weet dat dat niet goed is, maar het stukje aan de lijn is maar kort.

Zodra we op een veilig stuk komen mag ze los en zodra ik het commando geef dat ze vrij is gaat ze in volle snelheid rennen. Dat vind ze helemaal geweldig en houd ze ook best lang vol. Na een tijdje wordt ze weer rustig en gaat ze weer draven. Als ze los loopt mag ze helemaal zelf haar tempo beslissen, als ze wil rennen mag ze rennen, als ze wil draven en snuffelen mag ze draven en snuffelen.

De terugweg gaat vaak ook weer moeizaam. Als ze zich gedraagt (geen poep eet) blijft ze los en gaat ze rennen. Als dat niet kan gaat ze aan de rollijn (of korte lijn als ze zich echt niet gedraagt) en dan loopt ze weer heel langzaam. Dat accepteer ik dan maar gewoon en anders loop ik het laatste stuk.

Ik volg dus even want ik zit een beetje met hetzelfde probleem

Ik vond dit zelf een fijn schema om mee te werken : http://www.eenhoornleijn.nl/Fietsen.htm

Helaas moet ik nog even wachten want mijn pupske is nog te jong maar zodra ze 1 jaar is wil ik ook gaan beginnen, als extra toevoeging.

Kennelijk is dat ene stuk voor haar genoeg om de energie kwijt te raken die er echt even uit moest.

Daarna wil ze lekker ontspannen. Althans zo komt het op mij over.

Het is naar mijn idee juist super knap dat ze niet maar door en door en door gaat.

Wat er echt uit moest is er lekker uit. En ik zou accepteren dat het wat haar betreft dan ook genoeg is. (Ik vind t echt superknap dat ze dus niet over haar grenzen gaat). En lekker relaxt samen terug.

Niets mis met aansporen hoor.

Als ik aan het steppen ben met de honden is het ook niet de bedoeling dat ze op een gegeven moment denken dat het snuffeltijd is, daar hebben we normale wandelingen voor. Wanneer de energie van de start eruit is kan het best zijn dat een grasje of struikje opeens interessanter is. Het is o.a. teamwork wat ervoor zorgt dat het steppen “het interessantste” blijft, duidelijk samen bezig zijn en lekker aanmoedigen en verbaal belonen. In jullie geval gaat het om fietsen, maar het is enigszins vergelijkbaar.

Jij kent je hond het beste en kan beter dan wij bepalen waar haar grenzen liggen, of ze echt (te) moe is etc.

Het kan allerlei redenen hebben waarom je hond op de terugweg 'uitbolt'.

Ik denk dat je even moet bekijken wat jouw verwachtingen/doelstellingen zijn, en wat precies de motivatie van de hond is.

Hoe ik je tekst interpreteer, lijkt het of je hond niet zo zeer van het meelopen-aan-de-fiets geniet, dan wel van het even voluit kunnen rennen. Eens ze zich voluit heeft mogen gooien en lekker gas heeft mogen geven, is haar doel bereikt en valt haar motivatie weg. 

Anders is het als je hond een echte drive zou hebben om te blijven rennen. Dan zou je meteen merken dat de snuffelpauze haar gestolen kan worden, dan zou ze willen doorgaan. Rennen-rennen-rennen.

Om te weten of het 'uitbollen' ligt aan het feit dat ze op de terugweg naar huis is of eerder omdat ze geen zin meer heeft om voluit te rennen, kan je idd je route eens verlengen, of aanpassen, en zien hoe ze daarop reageert. Of er dan opeens wel motivatie is om door te gaan.

Als je zelf verlangt dat je hond een bepaald tempo loopt, is er idd niks mis met aansporen. Maar let erop dat het wel fijn blijft voor je hond. Als fietsen niet leuk meer is, heeft je hond er ook niks aan.

Bedankt voor alle reacties! Er zitten zeker goede dingen bij waar ik zelf nog niet aan gedacht had.

Ik ga eens nadenken wat de reden kan zijn dat Ziva zo in snelheid terugvalt. En hoe ik er achter kan komen of dat klopt en wat ik dan kan doen om het fietsen aan te passen zodat het ons allebei meer plezier doet.

Het zal even duren voor ik er uit ben, zo vaak fiets ik niet. Maar ik laat het weten!

Nee, Ziva gaat niet los. Sowieso mag het niet, maar het is ook niet verantwoord om te doen. Ziva gaat nog veel te graag naar andere honden toe, gaat bij mensen snuffelen of rent van links naar rechts het fietspad over en is daarmee een gevaar voor zichzelf en anderen want er komen regelmatig fietsers en scooters uit beide richtingen.

Er is ook geen stuk in de buurt waar ik op de fiets heen kan om haar daar wel verantwoord los te laten, dus helaas.

Er zijn hier prachtige losloopveldjes waar we regelmatig naartoe gaan om lekker met de bal te spelen! Daar kan ze heerlijk los en rennen en gek doen.

Ze doet het alleen niet uit zichzelf 

Er moeten andere honden of een bal bij betrokken zijn, anders staat ze duf naar mij te kijken; wat gaan we nu doen?

Dus het is niet zo dat ze nooit los komt hoor. In het bos loopt ze ook heerlijk los.

Maar ik kan haar niet los laten op een stuk waar we ook veilig kunnen fietsen. En op de fiets naar een losloopveldje doe ik niet. Ze wordt enthousiast als ze ziet waar we naar toe gaan (want er is altijd een bal of andere hond) en wordt oncontroleerbaar. Dat wil ik aan de fiets niet hebben.

Ik volg even. Ik wil ook binnenkort kijken of het mogelijk is met Bailey en of hij het wat vindt überhaupt. Dus tips zijn altijd handig! 

Tussen het fietsen door met een balletje gaan gooien heeft na 2 keer hetzelfde effect als naar een losloopveld gaan en het daar doen. 

En apporteren aan de lijn durf ik niet, ze heeft al meerdere keren een klap op haar nek gekregen als de lijn te kort was. Kwestie van voorzichtig gooien zou je zeggen, maar soms gooit/slaat ze hem zelf verder.

Rennen naast de fiets gaat dan weer prima.

wat ik doe met mijn hond is halsband--> wandelen en lopen/joggen --> tuig, ze weet als ze het tuig aan heeft dat ze ni mag snuffelen, ... alleen goed volgen aan de voet. Bij de halsband doet ze 'wat ze wilt' dus mag ze gaan rieken waar ze wilt, ... Ze weet dit zelf en kan dus goed het onderscheid maken tussen halsband en tuig. Als het iets warmer is ofzo bij het lopen laat ik ze in het midden effe drinken en dan moet ze effe in af (liggen) blijven. 

Ik fiets regelmatig met vaös en dré de hond van mijn ouders. 

Vaös is heel beheerst als hij aan de riem langs de fiets loopt. Lekker relaxed tempo en heel gefocust met mij bezig. Ik hoef hem niet voor te bereiden op bochten als ik gewoon rustig stuur gaat hij vanzelf mee omdat hij oplet en niet met andere dingen bezig is. Wij fietsen vaak door druk verkeer ivm het wonen in de stad maar dat gaat super. Laat ik hem los gaat hij als een speer. Hij heeft dan een enorme drive om hard te lopen en dit ook lange tijd vol te houden. Hij weet dat hij het tempo bepaald dus als hij rustiger wil gaan lopen doet hij dat. 

Met die van mijn ouders is het een ander verhaal. Die heeft veel drive maar is minder beheerst. Hij wil dus alleen maar kei hard en dat is soms wat lastig met al het verkeer. Het gaat steeds beter. Als ik hem loslaat gaat hij ook als een speer. 

Beide honden lopen op een flink draf tempo weer naar huis. Bij dré is het tempo hoger dan vaös omdat die om de een of andere reden veel soepeler is. Hij kan erg grote passen maken terwijl die van vaös een stuk korter zijn. 

Ziva krijgt bij het fietsen inderdaad een tuigje aan wat ze anders nooit aan heeft.

Even een update!

We zijn inmiddels een ruime maand verder en ik heb verschillende dingen uit kunnen proberen.

Zo was het een keertje erg rustig en heb ik Ziva op onze standaard route op de terugweg ook een hele tijd los kunnen laten lopen. Raad eens? Er kon bést nog een een heel stuk voluit gerend worden, graag zelfs!

Ik heb eens een andere route genomen waar ze een heel eind los kon lopen en daarna weer aan de lijn moest. Hier merkte ik hetzelfde patroon dat Ziva na het stuk los, erg langzaam ging.

Verder heeft Ziva gisteren een heel stuk naast de fiets gelopen toen we naar huis gingen van mijn schoonouders. Een route die we vaker fietsen (Ziva in de kar) maar die ze nog niet eerder gerend heeft. Dit was aan de lijn en het hele stuk in draf (omdat het best een eind was). We hebben 40 minuten gedaan over iets minder dan 6 km, wel inclusief wachten bij stoplichten (regelmatig een korte adempauze dus). Een mooi draf tempo van 9 km per uur.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat

1. Ik waarschijnlijk, doordat we een stuk zo snel gaan, daarna het idee heb dat Ziva extra langzaam gaat terwijl dat wellicht helemaal niet zo is. 9km/u op de fiets is gewoon een slakkentempo als je vlak daarvoor 25-30 km/u ging. Een kilometerteller staat op de wensenlijst 

2. Als ik net een flinke krachtinspanning heb geleverd, kan ik daarna ook wat minder lang door. Dus misschien is het niet meer dan logisch als Ziva in tempo terug zakt als ze een eind voluit heeft kunnen rennen.

3. Op de lange stukken die we gedaan hebben waarbij Ziva aan de lijn zat (dus een constant, rustig tempo), hield Ziva het prima vol, gisteren dus 6 km lang.

4. Iets waar ik ook rekening mee moet houden: Ziva's karakter. Ze toont van zichzelf al weinig initiatief en heeft zeker in het begin van mij geleerd dat ze niet voluit mag gaan als ze vast loopt naast de fiets. Dikke kans dat ze precies doet wat ze van mij geleerd heeft, namelijk een heel rustig, gemoedelijk tempo lopen als ze vast zit. En dat ze gewoon niet laat zien dat ze eigenlijk sneller wil want dat is een stukje initiatief tonen dat ik er al weer uit getraind heb. En dat ik haar daarom ook zo moet aansporen om sneller te gaan als ze vast zit, omdat ze geleerd heeft dat we dat dus eigenlijk niet doen dus niet meteen snapt wat de bedoeling is en dat het nu wel mag.

Oftewel waarschijnlijk is er helemaal niets aan de hand. Ik ga eens een kilometerteller aanschaffen zodat ik zeker weet wat onze snelheid is. En ik moet er rekening mee houden dat Ziva gewoon slecht aangeeft of ze energie over heeft en sneller/langer/verder kan rennen/lopen, of juist dat ze moe is en langzamer wil of in de kar moet/richting huis gaan. Een kmteller zal daar ook bij helpen omdat ik dan de snelheidsverschillen beter kan zien. En het lijkt me ook gaaf om te zien hoe snel we dan gaan alsZivavoluit mag rennen!

Ja, als jij het tempo hebt bepaald toen je de hond naast de fiets leerde lopen, is het logisch dat ze dit zo blijft doen. Ze voert gewoon uit wat jij haar had gevraagd.

Je had vast een reden om het haar zo aan te leren, dus is het dan niet okee als ze dit zo blijft doen? M.a.w. waarom wil je het nu anders (sneller)?

Wat je ook es zou kunnen bekijken is de afstand tussen hond en fiets. Als ze losloopt naast de fiets (en dus zelf mag rennen hoe ze wil), kiest ze dan dezelfde afstand als die wanneer ze aan de lijn hangt? Je ziet namelijk wel es dat de hond uit zichzelf wat meer afstand tot de fiets verkiest. Je zou dus eens kunnen fietsen met een langere, lichte lijn, zien of dat verschil maakt.