" Ik denk dat bovenstaande reaguurders het niet helemaal begrijpen.
Het heeft namelijk niets met blaasspieren/sluitspieren te maken, weinig met zindelijk zijn en ook weinig met net uit het nest zijn. De pup lijkt inderdaad te denken dat je alleen in huis mag poepen en plassen. Dat los je met jullie adviezen en het negeren van het plassen en poepen in huis niet op.
Mijn advies is dan ook het buiten plassen/poepen een keer te forceren. 's Nachts is ze zindelijk dus doe dat gelijk bij het opstaan. Kleed je dik aan en ga met haar naar buiten. Loop ook echt een stuk van het huis af zodat ze niet terug kan naar de voordeur. En dan wachten. Het moet er toch een keer uit. Houdt dat gewoon minimaal 3 uur vol. Nog niets? Optillen en naar huis. Thuis gelijk in de passende bench zetten. Wacht max. een kwartier. Uit de bench halen; meteen optillen, mee naar buiten en minimaal 1 uur buiten blijven. Nog niets? Optillen en naar huis. Thuis gelijk in de passende bench zetten. Wacht max. een kwartier. Uit de bench halen; meteen optillen, mee naar buiten en minimaal 1 uur buiten blijven. Net zolang tot ze van ellende buiten wel moet. Ze kan niet binnen want buiten de bench til je haar en haar bench wil ze niet vervuilen.
En als er dan een plasje komt is het feest! Jubelen. Belonen. Lekkers. Veel lekkers en aaitjes.
Zolang ze het buiten niet doet gaat ze het ook niet snappen. "
Bij een pup van 9 weken zou ik toch niet op deze manier forceren hoor. Ik zeg niet dat je zijden handschoentjes aan moet trekken. Maar ik denk dat het pupje het ook wel leert op de manier waarop ts nu bezig is. Als de pup over een maand nog steeds hetzelfde gedrag laat zien, dus nul, nada, noppes aan vooruitgang, kan forceren altijd nog.
Sommige pups zullen deze of een vergelijkbare stevige aanpak nodig hebben om het te leren maar het gros niet lijkt mij. Dus ik zou rustig beginnen. Het is heel normaal dat het een week, twee weken, een maand duurt voor ze snappen dat ze het buiten moeten doen.
Ziva deed het best buiten... als ze toevallig buiten was als ze moest. Was ze binnen, ging ze vrijwel zonder waarschuwing binnen door de knieën. Enige waardchuwing die ze gaf was een keer de kop richting de deur draaien. En of wij dat nou zagen of niet, een halve minuut later plastte ze. Het ging wel steeds beter omdat ze het langer op kon houden. Als ze buiten was zeiden wij evt dat ze plasje moest doen (heel handig commando in die eerste maanden!). Maar nog steeds deed ze het binnen als ze daar toevallig was.
Toen ze 5 mnd was ben ik begonnen met rustig zeggen 'nee Ziva, foei' als ik zag dat ze het binnen deed. Met rustig zeggen bedoel ik niet neutraal maar ook zeker niet boos. Gewoon met een lichte irritatie/teleurstelling in de stem, genoeg om haar te laten weten dat ze iets fout deed zonder haar de stuipen op het lijf te jagen. Na 6 maanden geen ongelukje meer gehad en nu moet ze er niet meer aan dénken. Ook in de tuin niet.