Gedrag pup en volwassen hond

Hallo,

Wij hebben een lieve Berner Sennenhond van 5 jaar haar naam is Mo. Sinds 3 weken hebben we een hond erbij een Newfoundlander pup van inmiddels 10 weken. Het botert nog niet echt tussen de beide dames. Wij hanteren alle regels, eerst de oudste hond aanhalen, eerst eten , eerst uitlaten etc. Mo is niet echt jaloers. Mees is een erg actieve pup, bijt veel (hier werken we ook aan) en het probleem is dat ze constant Mo bijt in haar oren en staart. Ze daagt Mo echt uit en weet niet van ophouden. Mo accepteert dit (natuurlijk) niet, ze gromt, blaft en laat haar tanden zien en corrigeert Mees in de hondentaal. Het is niet altijd even plezierig dit te zien. De eerste weken wilde Mo helemaal niets weten van Mees maar de deze week is Mo begonnen met snuffelen aan Mees, haar leiderschap laten zien. Als Mees rustig is gaat het goed maar al snel begint Mees dan weer met uitdagen en bijten (in mijn ogen zelfs heel gemeen) dan begint het gegrom, geblaf weer. Mees weet niet van ophouden. Is dit normaal? Hoe kunnen we hiermee het beste omgaan?Hoe lang gaat het duren voordat de dames wel goed met elkaar om kunnen gaan? Ik heb ook al ergens gelezen dat niet met de pup gespeeld mag worden totdat de rangorde in orde is, klopt dit werkelijk? Wij willen graag wat nuttige tips omdat we zo graag het beste willen voor onze beide honden.

Het kan soms heel lang duren voordat er rust in de roedel is. Over het algemeen is het meestal in een paar weken wel bepaalt, maar zodra de pup gaat puberen kunnen er weer wat stoeipartijen volgen. Ik zelf heb 2 reuen. Nu moet ik wel zeggen dat er bij ons een enorm leeftijdsverschil is van 14 jaar! Maar bij ons ging het juist de eerste week heel goed, maar naarmate de jongste langer bij ons was, werd hij steeds brutaler naar de oudste. Hij was een erg pittig pupje! Onze oudste was te zacht in corrigeren en liet vaak een beetje over zich heen lopen. Na een paar maanden heeft hij het dan ook maar opgegeven. Zijn jonge maatje bepaalt nu wel wat hij wel en niet mag en gelukkig schikt hij zich volledig....En als ze een keer te ver gaan, dan staan wij nog boven de 2 en grijpen wij even in. Dit hebben wij overigens pas gedaan toen de jongste ons ook ging zien als zijn leiders...Zo konden we hem ook even op zijn plaats wijzen. Ik moet zeggen dat ze nooit echt gevochten hebben! Dit komt eigenlijk doordat onze oudste de strijdbijl neer gegooit heeft en het zo wel goed vind. Ik denk dat het bij ons anders echt niet gelukt was. Ik weet dat ik in het begin vaker heb gedacht "waar ben ik toch aan begonnen?"

Wat bij ons wel geholpen heeft is het scheiden van de honden. Oefeningen apart doen en zelfs wandelingen apart doen. Zo bouw je zelf ook een band op met de pup. Tevens krijgt je 1 e hond dan ook nog de aandacht voor haar alleen. Verder kreeg onze jongste verplichte rust! Hij nam het zelf niet en daardoor kon hij soms nog wilder worden. Verder moet je soms heel veel geduld hebben als ze maar achter elkaar aan blijven gaan! Ik werd er soms helemaal gek van!
In het begin zou ik zeker niet snel ingrijpen. Of het moet natuurlijk uit de hand lopen. 2 teefjes kunnen overigens echte krengen zijn....erger als 2 reuen! Maar ga er maar vanuit dat het straks echt beter gaat. Ze moeten hun plek gewoon nog leren. Als je oudste goed kan corrigeren, komt het in orde. En anders kan het zo ver komen dat jouw pup de baas wordt over je oudste. Niet erg, als je oudste dit accepteerd.

Groetjes Monique

Het kan zeker even duren voordat er stabiliteit is in de roedel. Het beste is om de dames af en toe bij elkaar te laten en ze voor de rest te scheiden. Dit kan goed, omdat de pup nog veel moet slapen. Af en toe samen wandelen, maar ook apart wandelen. Beide honden individuele tijd gunnen. Zeker wel met de pup gaan spelen hoor, die heeft d'r aandacht nodig!