Wb dit hondje: jullie moeten niet zo overdrijven met opmerkingen als 'jullie zijn geen hond waard' en dat hij 'doodsbang' is voor die vriend. De neus door de plas halen is niet de juiste manier. Maar kom op. Hele volksstammen hebben honden opgevoed op deze manier en ik heb nog nooit gehoord van al die duizenden doodsbange honden van vroeger. Dus laten we wel realistisch blijven en niet een dingetje uit de relatie tussen hond en baas aangrijpen om de complete relatie als hondonwaardig te beschrijven. Waarmee ik niet zeg dat dit hondje niet bang kan zijn. Maar laten we niet telkens als idioten klaar staan met oordelen over situaties die we niet gezien hebben en waar we alleen een paar woorden over gelezen hebben. "
Dat om mee te beginnen. Verder is het menselijk om met gestrekt been in een bekende fout te vliegen zonder er bij stil te staan dat er ondanks die fout ook nog iets heel anders kan spelen.
Zo kan een roker ook hoesten omdat die verkouden is en kan iemand met CVS/ME ook pijn aan de gewrichten hebben door bv artrose. Mijn kniepijnen zijn 10 jaar genegeerd omdat ik de diagnose CVS/ME had (daar horen gewrichtspijnen bij).. maar toen de huisarts me na veel aandringen toch doorverwees naar de specialist bleek er van alles mis te zijn in mijn knieën wat deels had kunnen voorkomen worden indien ik direct bij het aangeven van de klachten was doorverwezen.
Mijn ervaring met honden/pups is dat zij zeer vergeeflijk zijn. Een aanvaring, te veel druk, schrikken.. komt eigenlijk altijd wel goed, soms snel, soms kost het een beetje tijd. Zoals Dobber! zegt is het een methode die vroeger gebruikt werd en het aantal doodsbange honden lijkt eerder toegenomen dan afgenomen sinds we daarmee gestopt zijn.
Ik ben duidelijk consequenter en strenger dan mijn vriend, toch hangen ze meer aan mij dan aan hem. Pas sprak ik iemand die ook met een 'laat-maar-waaien' vriend kampte in de opvoeding van de honden. Die vertelde me meerdere malen dat zij haar jonge hond zelfs "een schop tegen zijn hersens" gaf als hij niet luisterde (heb ik uiteraard wat van gezegd; ik durf dat ook irl). Toch was die hond duidelijk gek op haar.
Ergo: Ik vind het te gemakkelijk om blind deze methode die beiden gebruiken (en zij dus het meeste) aan te wijzen als de oorzaak. Het kan, maar hoeft zeker niet. Zelf denk ik dat het ook gewoon een reactie kan zijn omdat zij de pup van haar schoot haalt en wegloopt. Mijn honden staan ook klaar bij de deur (of zijn op zijn minst alert) als ik naar de wc ga, ook al zijn er gezinsleden in de woonkamer. Deze pup heeft wellicht succes gehad met dit gedrag en herhaalt het daarom. Dan is de beste optie het gedrag compleet te gaan negeren.
Laat niet verlet dat ze met die methode moeten stoppen natuurlijk.


Reageren




, sta wel eens op de poot van m'n pup, of pak gewoon door als ik vind dat er iets gedaan moet worden (oren kijken, nagels knippen, poten afdrogen). dan ga ik echt niet zoals hier wordt geadviseerd drie uur wachten tot mijn hond er een keertje zin in heeft, of afleiden met snoepjes of wat dan ook. en nooit last van bange pups of bange honden.

