Ik heb twee chihuahua's van 11(Matisse) en 1,5 (Max) jaar.
De oudste is altijd al redelijk 'chagrijnig' geweest, bijvoorbeeld als je hem aait en hij heeft er geen zin in dan laat hij dit weten door te grommen maar hij vond het fijn om bij ons te liggen.
Max is een herplaatser, zijn vorige eigenaren konden hem niet aan (?). Hij was niet zindelijk toen hij hier kwam en heeft een enorme angst voor grote honden, de vliegenmepper, pannen, kranten etc.
Ze zijn met vakantie naar een chihuahua opvang geweest en het ging hier fantastisch. Ze hebben samen gespeeld en ook met andere hondjes.
Nu ze weer thuis zijn gromt Matisse echt de héle dag. Zodra Max zich beweegt of in de buurt komt gromt Matisse en gaat erop af met zijn staart stijf omhoog en haren omhoog. Als ik Matisse even vast wil houden of aaien gaat het goed als hij Max niet hoort of ziet, maar als hij hem aanhoort komen verstijft hij compleet en gaat hij grommen en snappen. Alsof Max niet mag zien dat hij aandacht krijgt. Ik pak Matisse dan ook maar niet meer op en aai hem alleen als Max nog buiten is.
Waarom laat Matisse dit gedrag zien en hoe pak ik dit aan?

Reageren
